ΝΑΥΑΓΙΟ SEA DIAMOND: ΜΙΑ ΤΟΞΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ!

Η "τοξική βόμβα" του ναυαγίου του Sea Diamond συνεχίζει να βρίσκεται στα νερά της Σαντορίνης, καθώς ούτε κατά διάνοια η υπεύθυνη εταιρία έχει ενδιαφερθεί για την ανέλκυσή του, αλλά ούτε και το κράτος έχει πιέσει προς αυτή την κατεύθυνση. Εν τούτοις οι κάτοικοι του νησιού κι όχι μόνο, συνεχίζουν να προσπαθούν να αναδείξουν το θέμα. Το παρακάτω κείμενο είναι από τα "Νέα της Σαντορίνης":

«Αναγκαιότητα» χαρακτηρίζει την ανέλκυση ή την απομάκρυνση του ναυαγίου του Sea Diamond μελέτη του κ. Ευάγγελου Γιδαράκου, καθηγητή του Πολυτεχνείου Κρήτης. Μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην καλντέρα της Σαντορίνης όπου βυθίστηκε το κρουαζιερόπλοιο τη Μ. Πέμπτη του 2007 δείχνουν αυξημένες τιμές βαρέων μετάλλων. Σε στρείδια που περισυνελέγησαν από την περιοχή ανιχνεύθηκαν πολύ υψηλές τιμές καδμίου και μολύβδου, γεγονός που πιθανώς τα καθιστά επικίνδυνα για κατανάλωση, όπως σημειώνεται στην έκθεση. Ωστόσο, όπως επισημαίνεται, ο μεγαλύτερος κίνδυνος προκύπτει από το γεγονός ότι το ναυάγιο βρίσκεται κυριολεκτικά «κρεμασμένο» στα βράχια του βυθού, κινδυνεύοντας ανά πάσα στιγμή να πέσει ακόμα βαθύτερα. «Σε αυτήν την περίπτωση δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τις συνέπειες και τις ουσίες που θα απελευθερωθούν στο θαλάσσιο περιβάλλον», τονίζει ο κ. Γιδαράκος.

«Δεν χρειάζεται πανικός, αλλά ένα τέτοιο ναυάγιο σε ένα κλειστό κόλπο όπως η καλντέρα, όπου τα θαλάσσια ρεύματα δεν βοηθούν στη διασπορά των τοξικών ουσιών, είναι ένα πρόβλημα που δεν λύνεται από μόνο του. Επιβάλλεται να αντιμετωπιστεί», προσθέτει.

Ανεξέλεγκτες διαρροές

Στη μελέτη η οποία εκπονήθηκε για λογαριασμό της Νομαρχίας Κυκλάδων από το Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος Εργαστήριο Διαχείρισης Τοξικών και Επικίνδυνων Αποβλήτων του Πολυτεχνείου Κρήτης, επισημαίνεται ότι η διάβρωση του ναυαγίου έχει βέβαια ξεκινήσει και θα συνεχιστεί με σταθερούς ρυθμούς. Αυτό σημαίνει ότι στο μέλλον θα λάβουν χώρα έντονες και ανεξέλεγκτες διαρροές πετρελαιοειδών, βαρέων μετάλλων, βαρέων ελαίων, χημικών και άλλων επικίνδυνων ουσιών στο θαλάσσιο περιβάλλον της καλντέρας. Ο κ. Γιδαράκος εξηγεί ότι το κουφάρι του Sea Diamond βρίσκεται σε πίεση 15 bar και κατά συνέπειαν «έχουν σπάσει τα πάντα. Από τις λάμπες και τις τηλεοράσεις έως οποιοδήποτε μηχάνημα, με αποτέλεσμα την απελευθέρωση ενός τοξικού μείγματος στο θαλάσσιο περιβάλλον».

Σύμφωνα με τις μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν ήδη στη θάλασσα, ανιχνεύονται μεμονωμένα βαρέα μέταλλα, «σε επίπεδα, όμως, που προς το παρόν δεν είναι ανησυχητικά», επισημαίνει ο κ. Γιδαράκος.

Οσον αφορά τη μονάδα αφαλάτωσης που λειτουργεί στο νησί, η μελέτη επισημαίνει ότι προς το παρόν δεν υπάρχει κίνδυνος από διαρροή πετρελαιοειδών ή άλλων ρυπογόνων ουσιών. Απαιτείται, ωστόσο, διαρκής παρακολούθηση, αφού μπορεί να εκτιμηθεί με ακρίβεια η εξέλιξη της κατάστασης.

Η μελέτη αναμενόταν να παρουσιαστεί χθες το απόγευμα σε ειδική εκδήλωση στη Σαντορίνη

Ακόμα δείτε ένα σχετικό άρθρο από τα "Χανιώτικα Νέα" με τίτλο "ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΟΥ “SEA DIAMOND”.Απειλή οικολογικής καταστροφής."

Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ

Σημεία ζωής εμφανίζει η Κορώνεια, για πρώτη φορά μετά δύο δεκαετίες διαρκούς υποβάθμισης που είχαν φέρει τα νερά της στο σημείο μηδέν.

Τα πρώτα έργα για την αποκατάσταση της λίμνης έχουν αρχίσει να αποδίδουν και, όπως δείχνουν οι νέες έρευνες, τα υδάτινος όγκος της έχει επιστρέψει σε ποσοστό που αγγίζει το 40%.

Τα δεδομένα είναι αρκετά ενθαρρυντικά, πιο ικανοποιητική όμως είναι η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η περιοχή.

Αν και υπολείπεται ακόμα αρκετά από αυτό που ήταν στο παρελθόν, η Κορώνεια θυμίζει ξανά λίμνη και όχι... κρανίου τόπο, όπως πριν από τρία χρόνια, όταν οι σοκαριστικές εικόνες από τα νεκρά πτηνά στον στεγνό πυθμένα της έκαναν τον γύρο του κόσμου.

Οπως έδειξαν οι τελευταίες μετρήσεις που έγιναν από τους επιστήμονες του Διαβαλκανικού Κέντρου Περιβάλλοντος, το βάθος της λίμνης ανέρχεται πλέον στα 1,62 μέτρα.

Ο στόχος του σχεδίου για την αποκατάσταση της Κορώνειας είναι να αποκτήσει η λίμνη μέγιστο βάθος πάνω από 4 μέτρα. Αυτό, βέβαια, προϋποθέτει την ολοκλήρωση των έργων που έχουν προβλεφθεί και τα οποία, τουλάχιστον μέχρι πρότινος, προχωρούσαν με επιεικώς... περιπετειώδεις ρυθμούς.

Το αποκαλούμενο «μάστερ πλαν» για την αποκατάσταση της Κορώνειας ξεκίνησε να εκτελείται από το 2004, μέχρι σήμερα όμως έχει ολοκληρωθεί μόλις το 20% των προβλεπόμενων έργων.

Η σύνδεση με τη Βόλβη

Βασικό ρόλο στην αποκατάσταση μέρους του υδάτινου όγκου της λίμνης έπαιξε η ολοκλήρωση των χωματουργικών έργων στη λεγόμενη «ενωτική τάφρο», τον γεωλογικά διαμορφωμένο διάδρομο που στο παρελθόν ένωνε την Κορώνεια με τη γειτονική λίμνη της Βόλβης.

«Η ενωτική τάφρος ήταν η υδάτινη δίοδος που ιστορικά και σε περιόδους μεγάλων βροχοπτώσεων συνέδεε τα νερά των δύο λιμνών.

Με μερικά μικρά, αλλά στοχευμένα και καλά μελετημένα χωματουργικά έργα, δώσαμε στην τάφρο την κλίση που θέλαμε κι έτσι σήμερα τα όμβρια ύδατα καταλήγουν στην Κορώνεια», δηλώνει ο καθηγητής Εδαφολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, Γιώργος Ζαλίδης.

Οντας ο επιστημονικός υπεύθυνος του μάστερ πλαν για την Κορώνεια, ο Γ. Ζαλίδης τονίζει ότι ο ορίζοντας της οριστικής αποκατάστασης της λίμνης μετατίθεται για το 2017.

«Για την οριστική αποκατάστασή της θα πρέπει να περιμένουμε ακόμα μια επταετία. Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια είναι να ολοκληρωθούν τα έργα που έχουν εξαγγελθεί», λέει ο καθηγητής του ΑΠΘ, τονίζοντας πως, παρά την εμφανή βελτίωση, η Κορώνεια δεν είναι ακόμα σε θέσει να φιλοξενήσει ζωή.

«Σε σχέση με αυτό που βλέπαμε πριν από μία τριετία, όταν η λίμνη είχε στερέψει τελείως, τα πράγματα είναι σαφώς καλύτερα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Κορώνεια δεν είναι ακόμα λίμνη - σε αυτά τα επίπεδα, ο υδάτινος όγκος της δεν μπορεί να φιλοξενήσει κανένα είδος ζωής. Επιστημονικά, χαρακτηρίζεται ως βαρύτατα τροποποιημένο υδατικό σώμα».

Εκτός από το βάθος των 4 μέτρων, στόχος του σχεδίου αποκατάστασης είναι να ανακαταλάβει η λίμνη την ιστορική της έκταση, αυτή δηλαδή που είχε κατά τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, όταν και κάλυπτε συνολικά 37.000 στρέμματα.

Για να γίνει αυτό, βέβαια, χρειάζεται να γίνουν σημαντικά έργα, όπως η ολοκλήρωση βιολογικού καθαρισμού των λυμάτων που έρχονται από την περιοχή του Λαγκαδά και οι εκσκαφές που θα συμβάλουν στην αύξηση του υδάτινου όγκου της.

Σύμφωνα με τον Γ. Ζαλίδη, ωστόσο, το πιο κρίσιμο έργο που πρέπει να γίνει είναι η αντιμετώπιση των αιτιών υποβάθμισης της λίμνης, τα οποία είναι 100% ανθρωπογενή.

Ο λόγος που τα νερά της Κορώνειας υποχωρούσαν συνεχώς χρόνο με τον χρόνο, με αποτέλεσμα να φτάσουν στο σημείο μηδέν το 2007, δεν ήταν άλλος από τις ακατάσχετες και έξω από κάθε σχεδιασμό γεωτρήσεις.

Αφαίμαξη από τις γεωτρήσεις

Επί δεκαετίες, η αγροτική παραγωγή στην επαρχία του Λαγκαδά και σε μεγάλο μέρος του νομού Θεσσαλονίκης στηριζόταν απόλυτα στα υπόγεια ρεύματα που εμπλούτιζαν τον υδάτινο όγκο της Κορώνειας.

Ωστόσο, η έλλειψη σχεδιασμού και οι εκτεταμένες παρανομίες οδήγησαν στην πλήρη αφαίμαξη του υδροφόρου συστήματος της λίμνης.

Σύμφωνα με στοιχεία που είχαν δει το φως της δημοσιότητας τον περασμένο Φεβρουάριο, γύρω από την περιοχή της Κορώνειας λειτουργούσαν περισσότερες από 2.000 γεωτρήσεις χωρίς καμία άδεια.

«Η λειψυδρία και οι μειωμένες βροχοπτώσεις που καταγράφονται τα τελευταία χρόνια σε όλη την Ελλάδα έχουν συμβάλει στην υποβάθμιση, αναμφίβολα όμως η μεγαλύτερη πληγή της Κορώνειας είναι οι γεωτρήσεις», λέει ο Γιώργος Ζαλίδης.

ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΟΝΤΗ

Πηγή: realnews.

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ: ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΝ ΤΑ ΑΠΟΚΑΪΔΙΑ ΤΟΥ 2007!

Το «σαράκι» των καταπατήσεων κατατρώει σιγά σιγά τις καμένες δασικές εκτάσεις της Πελοποννήσου. Εχουν περάσει τρία χρόνια από τις καταστρεπτικές πυρκαγιές του 2007 και οι πληγές όχι μόνο δεν κλείνουν, αλλά σε πολλές περιπτώσεις χειροτερεύουν: καλλιέργειες επεκτείνονται προς το δάσος, δασικές εκτάσεις εκχερσώνονται, υπερβόσκηση και εκτεταμένη διάβρωση απειλούν τη φυσική αναγέννηση. Ερευνητές του WWF Ελλάς στο πλαίσιο της δράσης «Παρακολούθηση των καμένων εκτάσεων της Πελοποννήσου» κατέγραψαν 70 ύποπτες καταπατήσεις δασικών εκτάσεων και έχουν στείλει τις σχετικές αναφορές στα αρμόδια δασαρχεία για εξακρίβωση. Περισσότερες από τις μισές εντοπίστηκαν στην περιοχή την οποία ελέγχει το Δασαρχείο Πύργου και 27 στα όρια του Δασαρχείου Ολυμπίας.

Η περιοχή μελέτης περιελάμβανε περίπου 235 πυρόπληκτα χωριά στους νομούς Αχαΐας, Ηλείας, Μεσσηνίας, Αρκαδίας και Λακωνίας. Οι ερευνητές κυρία Κωνσταντίνα Ζωγράφου και κ. Π.Κορδοπάτης ακολουθώντας τυχαίες οδικές διαδρομές κάλυψαν τουλάχιστον το 70% της έκτασης των περιοχών αυτών. «Καταγράψαμε πιθανές αλλαγές χρήσης γης των καμένων (και μη) δασικών εκτάσεων,παρουσία βόσκησης εντός των εκτάσεων αυτών,περιπτώσεις διάβρωσης εδαφών κ.ά. Το αποτέλεσμα αυτής της δουλειάς ήταν η δημιουργία μιας λεπτομερούς βάσης δεδομένων» λέει ο κ. Κορδοπάτης.

Η επεξεργασία και η ανάλυση των δεδομένων ανέδειξαν τον μεγάλο κίνδυνο αλλαγών του τοπίου, κυρίως εξαιτίας της επέκτασης των γεωργικών καλλιεργειών εις βάρος των δασικών εκτάσεων. «Στην Ηλεία είναι ορατή η διάθεση ομογενοποίησης του τοπίου χάριν επέκτασης των καλλιεργειών οι οποίες συνορεύουν με καμένες δασικές εκτάσεις» επισημαίνει ο κ. Κορδοπάτης. Αγρότες της περιοχής δεν διστάζουν να «επεκτείνουν» σταδιακά τις καλλιέργειές τους καταπατώντας δασικές εκτάσεις, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι το προσωπικό των δασαρχείων δεν επαρκεί για τη φύλαξη και εποπτεία των εκτάσεων.

Γενικότερα, όπου τα δάση και οι δασικές εκτάσεις αφήνονται στην ησυχία τους, η φυσική αποκατάσταση είναι ικανοποιητική. Προβλήματα εντοπίζονται σε περιοχές με επαναλαμβανόμενες πυρκαγιές μέσα στα τελευταία 10-20 χρόνια ή σε εκτάσεις με ψυχρόβια κωνοφόρα (π.χ. έλατα), όπως στον Κλωκό, στον Ταΰγετο και στον Πάρνωνα.

Προβλήματα υποβάθμισης της βλάστησης εξαιτίας της έντονης βόσκησης παρουσιάζονται σε ορεινές περιοχές, κυρίως της Αρκαδίας στον Πάρνωνα.

Οσο πιο έντονη είναι η αποψίλωση της βλάστησης τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος διάβρωσης των εδαφών. Επιπλέον, οι πυρκαγιές επιδρούν έμμεσα αλλά εξίσου σημαντικά και στην υδρολογία μιας λεκάνης αλλάζοντας τη δομή του εδάφους και αυξάνοντας τον ρυθμό διάβρωσης. Η Αιγιαλεία και ορισμένες περιοχές της Ηλείας αντιμετωπίζουν τα σημαντικότερα προβλήματα διάβρωσης. Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά η κυρία Ζωγράφου, «είμαστε σε θέση να επισημάνουμε ποια πυρόπληκτα δημοτικά διαμερίσματα παρουσιάζουν πρόβλημα μεταπυρικής αποκατάστασης και σε ποιο βαθμό. Εχουμε πλέον στα χέρια μας μια “πυξίδα” για τα επόμενα βήματα και τις προτάσεις μας».

Το ρεπορτάζ είναι της Μάχης Τράτσα για την εφημερίδα "Το Βήμα".

ΑΚΡΙΝΗ ΚΟΖΑΝΗΣ: ΣΥΝΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ!

Στην Ακρινή Κοζάνης το χωριό που «συνορεύει» με το θάνατο, ασθένειες όπως καρκίνος, καρδιοπάθειες, άσθμα και αλλεργική ρινίτιδα δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο.

Στη δυτική πλευρά του οικισμού, σε απόσταση 700 μέτρων από τα σπίτια, βρίσκονται οι εξωτερικές αποθέσεις τέφρας των σταθμών της ΔΕΗ, στη νότια πλευρά οι ταινιόδρομοι μεταφοράς τέφρας και λιγνίτη και σε απόσταση 2,5 χλμ. ο Ατμοηλεκτρικός Σταθμός (ΑΗΣ) Αγίου Δημητρίου. Το τελευταίο στοιχείο, βέβαια, δε χρειάζεται να σου το πουν, γιατί τα πέντε τεράστια φουγάρα του σταθμού απλώνουν καθημερινά βαριές τις σκιές τους επάνω στις κατοικίες.

«Είμαστε, δηλαδή, περικυκλωμένοι. Κάθε μέρα από το μπαλκόνι του σπιτιού μου αντικρίζω τα φουγάρα και το μόνο που σκέφτομαι είναι: θάνατος. Ολόκληρη η περιοχή εδώ είναι μολυσμένη», περιγράφει η κ. Θωμαΐδου δείχνοντας ολόκληρο τον οικισμό.

Το όνειρο της μετεγκατάστασης

Εναν οικισμό περίπου 1.300 κατοίκων, ο οποίος τα τελευταία πέντε χρόνια ζει με το όνειρο της μετεγκατάστασης. Η γειτνίαση με ένα από τα πλέον ρυπογόνα εργοστάσια της χώρας, η αυξημένη περιβαλλοντική επιβάρυνση, καθώς και οι αυξημένοι πρόωροι θάνατοι δεν αρκούν για την απαλλοτρίωση της περιοχής από τη ΔΕΗ, αφού στο υπέδαφος της Ακρινής δεν κατοικεί ο λιγνίτης - το πολύτιμο καύσιμο που μέχρι σήμερα οδήγησε στη μετεγκατάσταση και αποζημίωση περίπου 4.500 κατοίκων από την Καρδιά, τη Χαραυγή, τον Κόμανο, την Εξοχή και το Κλείτος.

«Κάθε μέρα που ξημερώνει σκέφτομαι πώς θα καταφέρω να φύγω για να γλιτώσω», αναφέρει και η Κυριακή Ελευθεριάδου, η οποία κατοικεί λίγα μέτρα πιο δίπλα. Οταν πήγε για πρώτη φορά στην Ακρινή ήταν 19 χρόνων και το κλίμα, όπως λέει, ήταν μοναδικό. «Για να καταλάβεις, σκέφτονταν να φτιάξουν σανατόριο στην περιοχή», διηγείται. Σήμερα, έχει δίπλα της το 12χρονο εγγονό της, Ξενοφώντα, ο οποίος υποφέρει από άσθμα. «Μόλις ήρθαν τα ορυχεία η κατάσταση έγινε δραματική. Η τέφρα είναι ο μεγάλος μας εχθρός και έχει αλλάξει ολόκληρη τη ζωή μας, με αποτέλεσμα να τρέχουμε κάθε μέρα στους γιατρούς», δηλώνει.

Ζήτημα επιβίωσης

Του αγώνα των κατοίκων για τη μετεγκατάσταση ηγείται τα τελευταία χρόνια ο πρόεδρος του Συλλόγου Περιβάλλοντος και Ανέργων Ακρινής, Κώστας Πουτακίδης. Οπως εξηγεί στον «Α», «όταν τη δεκαετία του '80 άρχισαν οι πρώτες απαλλοτριώσεις της ΔΕΗ σε απόσταση 500 μέτρων από το χωριό μας δεν είχαμε καταλάβει τι ακριβώς συνέβαινε. Στη συνέχεια αποκαλύφθηκε πως επρόκειτο για μία χωματερή στην οποία εναπόθεταν την τέφρα που προέκυπτε από την καύση λιγνίτη στον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου». Αυτή η τέφρα, όπως διαπιστώθηκε στην πορεία, θα γινόταν ο εφιάλτης τους. Εισβάλλει στα σπίτια, στις καλλιέργειες και –το χειρότερο- στα πνευμόνια τους. Εκεί, όπως αναφέρει ο ίδιος, τα μεγαλύτερα σωματίδια προκαλούν αναπνευστικές παθήσεις και καρκίνο, ενώ τα μικρότερα εισέρχονται στην κυκλοφορία προκαλώντας γενικότερη τοξικότητα.

«Αυτή η τέφρα είναι ο θάνατός μας. Σχεδόν κάθε σπίτι στην Ακρινή έχει και από έναν άρρωστο. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τα περισσότερα πιστοποιητικά θανάτου στο ληξιαρχείο μας έχουν ως αιτία τον καρκίνο του πνεύμονα. Η μετεγκατάσταση είναι για εμάς ζήτημα επιβίωσης, ζήτημα ζωής και θανάτου, και γι' αυτό είμαστε αποφασισμένοι να φτάσουμε μέχρι και τα ευρωπαϊκά δικαστήρια», επισημαίνει.

ΔΕΗ: Πολιτική απόφαση η μετεγκατάσταση

Από την πλευρά τους, οι υπεύθυνοι της ΔΕΗ σημειώνουν πως η μετεγκατάσταση του οικισμού αποτελεί πολιτική απόφαση. «Από μόνη της η ΔΕΗ δε δικαιούται να ζητήσει απαλλοτρίωση της Ακρινής, καθώς στο υπέδαφος δεν υπάρχει λιγνίτης. Τίθεται εξάλλου και ζήτημα χρηματοδότησης και γι' αυτό θα απαιτηθεί πολιτική απόφαση. Εξ όσων γνωρίζουμε πάντως η Πολιτεία βλέπει θετικά το αίτημα των κατοίκων», σημειώνει ο γενικός διευθυντής Ορυχείων, Παναγιώτης Νικολακάκος. Όσο για τα παράπονα του κόσμου σχετικά με τις επιπτώσεις της λειτουργίας των σταθμών στην υγεία τους, ο βοηθός διευθυντής της διεύθυνσης Θερμοηλεκτρικών Σταθμών, Θεόδωρος Παπαδέλης, σημειώνει πως «η ποιότητα ατμόσφαιρας δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τις εκπομπές ρύπων και τις άλλες δραστηριότητες της ΔΕΗ ή τρίτων. Η Θεσσαλονίκη, για παράδειγμα, έχει πολλές φορές χειρότερη ποιότητα ατμόσφαιρας από την Κοζάνη κι ας μην υπάρχουν καμινάδες και ορυχεία στην περιοχή». Σύμφωνα με τους ίδιους, μάλιστα, ειδικά στον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, όπου η εγκατάσταση των φίλτρων ολοκληρώθηκε πριν από τρία χρόνια, δεν έχει παρατηρηθεί καμία υπέρβαση των ορίων, ενώ μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποια επίσημη επιδημιολογική μελέτη που να επιβεβαιώνει πως τα προβλήματα υγείας των κατοίκων σχετίζονται με τη λειτουργία της ΔΕΗ.

Επιδημιολογική μελέτη

Τον παραπάνω ισχυρισμό, πάντως, ενδέχεται να ανατρέψει η επιδημιολογική μελέτη που εκπονεί εδώ και λίγο καιρό το τμήμα Υγιεινής και Ιατρικής Στατιστικής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου σε συνεργασία με τη νομαρχία Κοζάνης αναφορικά με τη συσχέτιση ανάμεσα στην περιβαλλοντική ρύπανση και την αυξανόμενη νοσηρότητα και θνησιμότητα της ευρύτερης περιοχής της Κοζάνης. «Την τελευταία 15ετία δεν υπάρχει κάποια επίσημη μελέτη που να συσχετίζει αυτά τα δύο στοιχεία και εμάς μας καίνε αυτά τα τελευταία χρόνια αλλά και το μέλλον. Πιστεύουμε πως μόλις ολοκληρωθεί η έρευνα θα αποδειχθεί πως υπάρχει αυξημένη συχνότητα τόσο κάποιων νεοπλασματικών παθήσεων όσο και αναπνευστικών και καρδειαγγειακών παθήσεων που σχετίζονται με τα αιωρούμενα σωματίδια», σημειώνει η παθολόγος και πρόεδρος του Κέντρου Περιβάλλοντος της νομαρχίας Κοζάνης, Κική Αποστολίδου.

Πρωτόγνωρη επιβάρυνση

Σοβαρές συνέπειες από τη δραστηριότητα της ΔΕΗ τόσο στο περιβάλλον όσο και στην ποιότητα ζωής των κατοίκων διαπιστώνει και ο νομάρχης Κοζάνης, Γιώργος Δακής. «Στο νομό Κοζάνης δοκιμάζεται η έννοια του κράτους δικαίου και τα αυτονόητα συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών σε σχέση με την ποιότητα ζωής και το δικαίωμα στην υγεία. Η επιβάρυνση της αειφορίας της περιοχής μας βρίσκεται σε πρωτόγνωρα επίπεδα τόσο σε κοινωνικό, οικονομικό όσο και σε περιβαλλοντικό επίπεδο. Ειδικότερα στα περιβαλλοντικά η επιβάρυνση της ποιότητας του αέρα που αναπνέουμε, η αλλοίωση και η δέσμευση του εδάφους, καθώς και η καταστροφή του υπόγειου υδροφορέα καταγράφουν εντυπωσιακές αρνητικές πρωτιές», δηλώνει.

Σωρεία παραβάσεων

Αλλωστε, πρόσφατη έρευνα της Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής στον Ατμοηλεκτρικό Σταθμό (ΑΗΣ) Πτολεμαΐδας είχε αποτέλεσμα τη διαβίβαση στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Κοζάνης Πράξης Βεβαίωσης, η οποία, μεταξύ άλλων, διαπίστωνε υπέρβαση των στόχων για τις εκπομπές σωματιδίων του Εθνικού Σχεδίου Μείωσης Εκπομπών (ΕΣΜΕ), διάχυτες εκπομπές αερίων ρύπων, έλλειψη άδειας διάθεσης στερεών αποβλήτων, έλλειψη αντιρρυπαντικής τεχνολογίας, ελλιπή παρακολούθηση εκπομπών αερίων ρύπων.

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ-ΤΗΣ ΛΑΜΠΡΙΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΑΥΛΟΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ

Το παραπάνω άρθρο το είδα στο blog whispering-planet. Προσωπικά θεωρώ ότι η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην ευρύτερη περιοχή της Πτολεμαΐδας είναι απαράδεκτη. Όπως βλέπουμε και στο κείμενο παραπάνω, καθημερινά οι κάτοικοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τον θάνατο και τον κίνδυνο να εμφανίσουν καρκίνο. Αφού έχουμε τις δυνατότητες και το δυναμικό, γιατί άραγε δεν στρέφεται η ΔΕΗ και η ελληνική πολιτεία στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, που και ταυτόχρονα θα προσφέρουν και στην ελληνική κοινωνία φθηνότερο ρεύμα;

ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ!

ΚΟΛΠΟΣ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ: ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ NASA ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ!

Για το θέμα με την διαρροή πετρελαίου σε πηγάδι εξόρυξης στον κόλπο του Μεξικού έχουν γραφτεί πολλές σελίδες από τα τέλη Απριλίου που δημιουργήθηκε και θα συνεχίσουν να γράφονται. Αρχικά να επισημάνουμε μερικά πολύ κατατοπιστικά άρθρα που "αλιεύσαμε" από το διαδίκτυο:
-->"Απειλή πετρελαιοκηλίδας στον Ατλαντικό" (εφημερίδα "Το Βήμα", 19/5).
-->"Κόλπος Μεξικού: η πετρελαιοκηλίδα απειλεί κοραλλιογενείς υφάλους"(econews, 20/5).
-->"Κόλπος Μεξικού: ρίχνουν τσιμέντο για να σταματήσουν τη διαρροή"(econews, 27/5).
-->"Μεξικό-πετρελαιοκηλίδα: Προβλήματα υγείας σε μέλη πληρώματος αλιευτικών σκαφών" (εφημερίδα "Ημερησία",27/5)
-->"Σταμάτησε η διαρροή πετρελαίου στον Κόλπο του Μεξικού" (εφημερίδα "Τα Νέα", 27/5).

Πέραν όμως των άρθρων αναδημοσιεύουμε ένα βίντεο της NASA το οποίο περιλαμβάνει δορυφορικές φωτογραφίες που δείχνουν το μέγεθος της καταστροφής και προέρχεται από εδώ.

Οι φωτογραφίες που χρησιμοποιήθηκαν στο βίντεο βρίσκονται εδώ.

Ο ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΣ ΠΟΥ ΠΛΗΓΩΝΟΥΜΕ:ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΣΧΕΤΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ!

Ισχυρή επιστημονική τεκμηρίωση της ρύπανσης του Κορινθιακού

Mια εξαιρετική εκδήλωση με πολύ σημαντικά επιστημονικά δεδομένα που παρουσιάσθηκαν για πρώτη φορά από ειδικούς ερευνητές και πανεπιστημιακούς, ολοκληρώθηκε μέσα σε κλίμα γενικού ενδιαφέροντος για την κατάσταση του Κορινθιακού. Η ημερίδα με τίτλο: "Ο Κορινθιακός που πληγώνουμε: Χρόνια ρύπανση και νέες απειλές από τις ακτές της Βοιωτίας" συνδιοργανώθηκε από περιβαλλοντικές κινήσεις που έδωσαν το παρόν στη Λιβαδειά στις 25/4/2010. Οι εισηγητές, τεχνικοί επιστήμονες, νομικοί και η δημοσιογράφος κ. Βασιλειάδου, έχοντας πολύχρονη προσωπική απασχόληση με το αντικείμενο, έδωσαν μια ισχυρή επιστημονική τεκμηρίωση, στις καταγγελίες των κινήσεων πολιτών της ευρύτερης περιοχής του Κορινθιακού.

Η εκδήλωση αφορούσε την βαριά βιομηχανική και ανθρωπογενή ρύπανση του Κορινθιακού που η Πολιτεία επιμένει να αντιμετωπίζει με αδιαφορία και συνεχίζει να μην αναλαμβάνει κανένα συστηματικό μέτρο.

Συγκλονιστικά ήταν τα στοιχεία για τη ρύπανση της ατμόσφαιρας, των εδαφών, του θαλάσσιου περιβάλλοντος και του βυθού του Κορινθιακού ως αποτέλεσμα της μακροχρόνιας επιβάρυνσης από την εταιρεία Αλουμίνιο της Ελλάδας. Εκατομμύρια τόνοι κόκκινης ιλύος, βαρέα μέταλλα, φυσικά ραδιενενεργά στοιχεία, τοξικά και καρκινογόνα στοιχεία απειλούν κάθε μορφή ζωής στον κλειστό Κορινθιακό. Ανάμεσα σε όσα παρουσιάσθηκαν, ξεχωριστές ήταν οι αναφορές στην αντιεπιστημονική απόρριψη της ιλύος μέσα στον μικρό κόλπο της Αντίκυρας.

Επίσης, σοβαρές ήταν και οι επισημάνσεις που αφορούσαν στις νέες απειλές και τους κινδύνους από την λειτουργία των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής στην Αντίκυρα και τη Θίσβη καθώς και από τη λειτουργία των λιμανιών και της βιομηχανικής περιοχής στη Θίσβη.

Το πρόγραμμα της ημερίδας

Ανατρέξτε, παρακάτω, στις παρουσιάσεις που έγιναν (ορισμένα από τα αρχεία είναι ιδιαίτερα μεγάλα, οπότε επιστρατεύστε την υπομονή σας).

Η παρουσίαση του κ. Χατζηανέστη, ερευνητή του ΕΛΚΕΘΕ

Η παρουσίαση του κ. Μάργαρη, αν. καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Πάτρας

Η παρουσίαση του κ. Παπαθεοδώρου, αν. καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Πάτρας

Η παρουσίαση του κ. Παπανίκα, τ. καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Πάτρας

Η παρουσίαση του κ. Δεκλερή, προέδρου του Επιμελητηρίου βιωσιμότητας και περιβάλλοντος

Η ανάρτηση είναι από το blog της Συμπαράταξης Βοιωτών για το Περιβάλλον. Μέσα από το Περιβάλλον ΣΟΣ έχουμε αναφερθεί σε παλαιότερη ανάρτηση στο πρόβλημα του Κορινθιακού. Εν τέλει θα απαντήσει κανείς υπεύθυνος στα επιστημονικά στοιχεία που καταδεικνύουν τους υπεύθυνος για ένα ακόμα οικολογικό έγκλημα στην χώρα μας;

ΕΚΘΕΣΗ ΒΟΜΒΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΟΥ SEA DIAMOND!

Η ρυπανση στο Αιγαιο ειναι στο “κόκκινο”. Η κατανάλωση θαλασσινών είναι επικίνδυνη. Παρατηρειται εκτεταμένη ρύπανση από μικροσκοπικές ίνες πλαστικών. Έχουμε ελλιπή μέτρα ουσιαστικής διαχείρισης ή προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Ποια θα είναι η έκταση της επόμενης καταστροφής;
Το ναυάγιο του SEA DIAMOND έδειξε την ανυπαρξία του κρατικού μηχανισμού και των θεσμών, για την αντιμετώπιση οποιουδήποτε σοβαρού θαλάσσιου ατυχήματος».
Aποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία που φέρενει στο φως το www.kykladesnews.gr σύμφωνα με την μελέτη επικινδυνότητας του ναυαγίου απο τον Ευάγγελο Γιδαράκο, διευθυντή και καθηγητη του Εργαστηριου Διαχείρισης Τοξικων και Επικίνδυνων Αποβλήτων στο Πολυτεχνειο Κρήτης. Ιδου τι αναφέρεται σε αυτήν:
«Στο SEA DIAMOND προσδιορίστηκαν και εν μέρει εκτιμήθηκαν υψηλές συγκεντρώσεις επικίνδυνων ουσιών, οι οποίες είναι τοξικές, επίμονες και δείχνουν υψηλότατη προδιάθεση για βιοσυσσώρευση. Η μεγάλη έκθεση σε επικίνδυνες ουσίες μπορεί να οδηγήσει σε μια σειρά από ανεπιθύμητες επιδράσεις τόσο στην οικολογία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, όσο και στην υγεία του ανθρώπινου πληθυσμού.οι ουσίες αυτές έχουν τη δυνατότητα να επιδράσουν σε οργανισμούς αναστέλλοντας ζωτικής σημασίας λειτουργίες (οξεία τοξικότητα) ή να αποτελέσουν απειλή για τους πληθυσμούς, εάν ο χρόνος παραμονής τους υπερβαίνει κάποιο όριο, οδηγώντας έτσι σε εκτεταμένη έκθεση (χρόνια τοξικότητα). Πολλά Πετρελαιοειδή όπως π.χ.οι Πολυκυκλικές Αρωματικές Ενώσεις, γνωστές με την ονομασία PAHs, είναι εν δυνάμει καρκινογόνες.Ουσίες με υψηλή λιποφιλικότητα όπως π.χ. λιπαντικά έλαια παρουσιάζουν την κλίση να βιο-συσσωρεύονται στους οργανισμούς και διαδοχικά να βιο-μεγεθύνονται μέσω της τροφικής αλυσίδας και να εγκυμονούν κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία. Στόχος της μελέτης είναι ο ποιοτικός και ποσοτικός χαρακτηρισμός των επικίνδυνων και τοξικών ουσιών από το Ναυάγιο του SEA DIAMOND. Απώτερος σκοπός είναι φυσικά η εκτίμηση των τωρινών, αλλά και μελλοντικών περιβαλλοντικών συνεπειών, έτσι ώστε να μπορέσει να ακολουθηθεί μια συγκεκριμένη μεθοδολογία αποκατάστασης της όλης περιοχής.Στη μελέτη του Πολυτεχνείου Κρήτης καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια για την αποφυγή κάθε είδους αβάσιμης και μη τεκμηριωμένης κινδυνολογίας. Ταυτόχρονα όμως καμία πτυχή οιασδήποτε πιθανής περιβαλλοντικής επίπτωσης δεν θα αποσιωπηθεί.Η αποκατάσταση της βλάβης του θαλάσσιου περιβάλλοντος αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση του Ελληνικού Κράτους, η οποία βέβαια επιβάλλεται από το άρθρο 24 του Συντάγματος, το πρωτογενές και παράγωγο Ευρωπαϊκό Δίκαιο (Συνθήκες Μάαστριχτ και Άμστερνταμ και τις σχετικές Οδηγίες), καθώς και από σειρά διεθνών Συμβάσεων για την προστασία της θάλασσας, τις οποίες έχει υπογράψει και κυρώσει η χώρα μας.Είναι πραγματικά ανησυχητικό το γεγονός ότι χρειάζεται ένα ναυάγιο ή μία ανθρώπινη και περιβαλλοντική τραγωδία, για να προκύψει ένας ουσιαστικός διάλογος των κρατικών αρχών, ΜΜΕ, επιστημόνων, φορέων και πολιτών, σε θέματα σχετικά με την προστασία των Ελληνικών θαλασσών. Οι πολίτες και γενικά η Πολιτεία οφείλουν να αναρωτηθούν, ποια θα πρέπει να είναι η έκταση της επόμενης καταστροφής που περιμένει το Αιγαίο, για να συνεχιστεί ο διάλογος και η ουσιαστική προσπάθεια προστασίας του.
Το σχετικά πρόσφατο ναυάγιο της Σαντορίνης έδειξε την ανυπαρξία του κρατικού μηχανισμού και των θεσμών, για την αντιμετώπιση οποιουδήποτε σοβαρού θαλάσσιου ατυχήματος. Δεν είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε ένα έκτακτο θαλάσσιο περιστατικό, το οποίο συμβαίνει κατά τη διάρκεια της ημέρας, με ιδανικές καιρικές συνθήκες, σε ένα λιμάνι με μεγάλη κίνηση, στην αρχή της τουριστικής περιόδου (όπου θεωρητικά ο κρατικός μηχανισμός είναι σε πλήρη ετοιμότητα). Τι θα συμβεί στην περίπτωση που θα υπάρξει ένα πραγματικά σοβαρό ατύχημα πετρελαιοφόρου, υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες, σε μία δυσπρόσιτη περιοχή;Πρέπει να τονίσουμε ότι το Αιγαίο διαπλέεται ετησίως από περισσότερα από 60.000 εμπορικά πλοία, εκ των οποίων τα 6.000 είναι πετρελαιοφόρα που μεταφέρουν από 100.000 - 200.000 τόνους βαριά πετρελαιοειδή. (Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι στο ατύχημα του Exon Valdez το 1989 στην Αλάσκα, διέφυγε μία σχετικά μικρή ποσότητα πετρελαίου από το συνολικό φορτίο του πλοίου - περίπου 25.000 τόνοι- καταστρέφοντας όμως μία περιοχή αντίστοιχη του Αιγαίου σε έκταση. Σήμερα, έπειτα από 20 χρόνια τα οικοσυστήματα της περιοχής παρουσιάζουν την ίδια εικόνα καταστροφής )».

Το παραπάνω κείμενο είναι από το kykladesnews. Ευχαριστώ τον Κώστα για την επισήμανσή του.
Προς το τέλος του κειμένου αναφέρεται το ναυάγιο του Exon Valdez. Δείτε εδώ ένα άρθρο από το econews.

ΕΛ.ΠΕ: ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΑΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΣ!

''Λίμνη Κουμουνδούρου''.
Υγροβιοντιζελότοπος 5 σε 1.
Πλωτή δεξαμενή καυσίμων - Αρχαιολογικός χώρος - Περιαστικό πάρκο - Στραγγιστήριο ΧΑΔΑ Φυλής - Υγροβιότοπος...
Μάθημα πρώτο : Εξοπλισμός.

Η λίμνη τροφοδοτείται με νερό από καρστικές πηγές της Πάρνηθας.
Μετά τον εκσυγχρονισμό της με δυναμικό εξοπλισμό, οι πηγές της εμπλουτίστηκαν και παράγουν πλέον ένα εξαιρετικό μίγμα πετρελαίου, νερού και πηχτού υγρού χωματερής. Η επαναστατική μέθοδος διαχωρίζει τα παράγωγα πετρελαίου - για χρήση - και διοχετεύει το υπόλοιπο προϊόν προς βρώση ( των πουλιών ) και εμπλουτισμό του οικοσυστήματος!
Ακολουθεί ανάλυση του συστήματος :


Δεξιά το φράγμα πετρελαιοειδών γύρω από τις πηγές τροφοδοσίας. Κάτω αριστερά η απόληξη σωλήνα περισυλλογής, στο κέντρο υλικά υποστήριξης πυθμένα και στην επιφάνεια, σε διάφορες αποχρώσεις - ανάλογα της ποιότητας , τα προϊόντα καυσίμων.


Μέσα στο φράγμα.
Αριστερά, φτερωτή περιδίνησης για την άντληση των πετρελαιοειδών που αναβλύζουν σε συνθήκες σταθερής παραγωγής. Ταυτόχρονα εξασφαλίζουν ''κατωκοσμικές'' συνθήκες προσομοίωσης για τη προστασία και συντήρηση του ''αγάλματος'' της Περσεφόνης στον αρχαιολογικό χώρο.


Στον δεύτερο δακτύλιο του φράγματος διακρίνεται ο εμπλουτισμός του εδάφους με τα εξελιγμένα προϊόντα και ταυτόχρονα πιστοποιείται η αντοχή τους σε όλα τα καιρικά φαινόμενα αλλά και την κλίμακα του χρόνου!



Δεξιά η αντλία συλλογής πετρελαίου, στο κέντρο η φτερωτή και το γειτνιάζον ''άγαλμα''.


Σε άλλη προοπτική, τα προϊόντα που αναβλύζουν ανάμεσα στην αντλία και την φτερωτή. Εξ αποτελέσματος, ο άρτιος σχεδιασμός για την μέγιστη απόδοση!

H ανάρτηση μας εστάλη μέσω mail από την Διαρκή Κίνηση Χαϊδαρίου και συγκεκριμένα είναι από το blog για την Λίμνη Κουμουνδούρου!

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΥΒΟΙΑ: ΒΙΝΤΕΟ ΣΟΚ ΓΙΑ ΤΑ ΤΟΞΙΚΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΣΤΑ ΥΔΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ!

Διαμελισμένοι χοίροι γίνονται υγρό για πότισμα. Τα απόβλητα σχηματίζουν βουνά λάσπης. Οι αγωγοί μεταφέρουν τα ανεπεξέργαστα απόβλητα σε δεκάδες λάκκους που έχουν μετατραπεί σε μαύρες λίμνες, στις οποίες δεν μπορείς να πλησιάσεις από τη δυσοσμία.. Και σε εκατό μέτρα παραπέρα, ποτιστικά «κανόνια» ποτίζουν με τα απόβλητα τα διπλανά χωράφια! Οι βιολογικοί καθαρισμοί είναι εγκατεστημένοι, δεν τους χρησιμοποιούν οι ιδιοκτήτες των ανεξέλεχτων μονάδων, διότι συνεπάγεται μείωση της παραγωγής συνεπώς μείωση του κέρδους τους. Η ρύπανση, καταγγέλλουν στο Newstime περιβαλλοντικές οργανώσεις της περιοχής, έχει διεισδύσει στον υδροφόρο ορίζοντα.
Το θέμα δεν είναι καινούριο. Έχει έρθει στη Βουλή με επερωτήσεις από πέρσι αλλά παρά τις παρεμβάσεις η κατάσταση συνεχίζει να είναι απελπιστική για τους κατοίκους της περιοχής.
"Οι ¨Ενεργοί Πολίτες Εύβοιας σημειώνουν ότι "το θέμα της μόλυνσης της περιοχής «Πισσώνα» από τις δραστηριότητες των κτηνοτροφικών επιχειρήσεων και των σφαγείων δεν κλείνει, ούτε εξαντλείται με κάποια πρόστιμα που επιβλήθηκαν στις επιχειρήσεις από την υπηρεσία περιβάλλοντος και το ΥΠΕΧΩΔΕ. Αντίθετα το θέμα παίρνει νέες διαστάσεις μετά την διάγνωση για μόλυνση του νερού του Δήμου Αρτάκης. Οι επιπτώσεις στον υδροφόρο ορίζοντα της ευρύτερης περιοχής, στους ποταμούς Λήλαντα και Μεσσάπιο και κατ’επέκταση στον Ευβοϊκό Κόλπο, πρέπει να προβληματίσει σοβαρά, την τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση αλλά και τα αρμόδια υπουργεία. Χρειάζονται αποφασιστικά μέτρα για την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και δεν αρκούν κάποια αμφιλεγόμενα πρόστιμα. Χρειάζεται να ενισχυθεί η υπηρεσία περιβάλλοντος της Νομαρχίας Ευβοίας και να στελεχωθεί με εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό και κυρίως χρειάζεται πολιτική βούληση για να μπει επιτέλους ένα τέλος σ’αυτό το περιβαλλοντικό έγκλημα διαρκείας.

Πραγματικά, τα λόγια και τα δικά μας σχόλια περιττεύουν. Οι εικόνες τα λένε όλα! Μάλιστα μέσα σ' αυτό το blog έχουμε αναφερθεί και πριν από λίγο καιρό στο θέμα της Κεντρικής Εύβοιας.

Το παραπάνω βίντεο και κείμενο είναι από το newstime.gr.

ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΑ, ΤΟΞΙΚΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ!

[Σκουπίδια και άλλα "ευγενή υλικά" στο Όρος Αιγάλεω. Κάναμε έγγραφη καταγγελία στα Δασαρχεία Αιγάλεω και Πειραιά, καμία απάντηση. Κλικάρετε ΕΔΩ για να δείτε τη σχετική ανάρτηση του ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ.].

1)Το θέμα της "διαχείρισης" των απορριμμάτων θα πάρει εκρηκτικές διαστάσεις στη χώρα μας την επόμενη περίοδο. Η ανακύκλωση δεν προχωράει, ο περιορισμός του όγκου των σκουπιδιών φαίνεται μια δύσκολη υπόθεση, οι ανοικτές χωματερές λειτουργούν ακόμα και σε εθνικούς δρόμους (π.χ.Σχιστό, Δυτική Περιφερειακή Αιγάλεω κ.λπ) και βουνά, ο καταναλωτισμός προωθείται ως αξία ζωής, μακρόχρονη και αξιόπιστη πολιτική πρόταση δεν υπάρχει, τους ΧΥΤΑ δεν τους θέλει κανένας... άρα τι μας απομένει? Η "μαγική" λύση της καύσης των απορριμάτων απαντάει ο ΕΣΔΝΚΑ (Ενιαίος Σύνδεσμος Δήμων και Κοινοτήτων Αττικής).
Εκεί δηλαδή που είχαμε ένα πρόβλημα, τη διαχείριση των απορριμμάτων να δημιουργήσουμε και δεύτερο πρόβλημα με νέους και ανεξέλεγκτους ρύπους.
α) Διαβάστε το άρθρο του Χάρη Κωνστατάτου "Σκουπίδια: ούτε κάτω από το χαλί, ούτε στην πυρά". και,
β)Την καταγγελία τεσσάρων περιβαλλοντικών οργανώσεων προς την ΕΣΔΝΚΑ.

2) Τοξικά και ραδιενεργά απόβλητα στη θάλασσα. Μεγάλο θέμα το οποίο "διαχειρίζεται" ακόμα και η MAFIA. Η Ιταλική Περιβαλλοντική Οργάνωση Legambiente Nazionale κατήγγειλε ότι νότια της Ιταλίας βυθίζονται υπερήλικα πλοία με ραδιενεργά και τοξικά απόβλητα. Όποιος έχει δει την ταινία GOMORA του Ιταλού σκηνοθέτη Ματέο Γκαρόνε (2009)προφανώς και δεν θα του κάνει μεγάλη εντύπωση. Στις 29/10/09 η ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ S.O.S.και η Ιταλική Legambiente Nazionale έδωσαν συνέντευξη τύπου στην Αθήνα με θέμα:"Βυθισμένα πλοία στη Μεσόγειο με επικίνδυνα τοξικά και ραδιενεργά απόβλητα". Πόσο προβλήθηκε από τα ΜΜΕ η συνέντευξη και το θέμα βγάλτε μόνοι τα συμπεράσματά σας. Κλικάρετε ΕΔΩ για να διαβάσετε το ρεπορτάζ από την Συνέντευξη Τύπου.

3)Τοξικά και ραδιενεργά απόβλητα στην ξηρά. Και εδώ δεν υπάρχει καμία πολιτική. Το θέμα προέκυψε για τους ανυποψίαστους με το απορριμματοφόρο του Δήμου Ασπροπύργου που μετέφερε 20 τόνους τοξικά απόβλητα στο ΧΥΤΑ της Φυλής (30/10/09). Τι μας λέτε καλέ? Αυτή είναι η μοναδική φορά που μεταφέρονται τοξικά απόβλητα στους ΧΥΤΑ? Μεταφέρονται μόνο με τα απορριμματοφόρα των Δήμων? (ερώτημα). Διαβάστε ΕΔΩ την πρόσφατη ερώτηση του βουλευτή Γρηγόρη Ψαριανού (ΣΥΡΙΖΑ) για τα επικίνδυνα απόβλητα.
Να θυμίζουμε ότι ραδιενεργά απόβλητα από το πρώην εργοστάσιο Λιπασμάτων της Δραπετσώνας έχουν ρυπάνει ένα τμήμα του όρους Αιγάλεω, πάνω από την ΒΙΠΕ (Σχιστό). Κλίκαρετε ΕΔΩ.

4) Ένα ερώτημα προς το νέο ΥΠΕΚΑ και οποιονδήποτε άλλον υπεύθυνο φορέα: Το χρησιμοποιημένο υλικό της αμμοβολής από τα ναυπηγεία και τις βιομηχανικές εργασίες που περιέχει υψηλές ποσότητες μόλυβδου που το εναποθέτουν?
Πρόσφατα έγινε αμμοβολή στη Γέφυρα της Λ.Αθηνών και Κηφισού,οι δεκάδες τόνοι χρησιμοποιημένης "άμμου" καθώς και τα άδεια δοχεία χρωμάτων που χρησιμοποιήθηκαν που εναποτέθηκαν?
"ΚΑΛΗ... ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ"

H παραπάνω ανάρτηση και η εικόνα αναδημοσιεύεται από το ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ.

ΤΟΞΙΚΕΣ ΛΙΜΝΕΣ ΚΑΙ ΕΞΑΣΘΕΝΕΣ ΧΡΩΜΙΟ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΥΒΟΙΑ!

Λίγα εικοσιτετράωρα μετα τις βροχές που έπληξαν την Εύβοια και ξέβρασαν χιλιάδες σκουπίδια στον Κάλαμο Αττικής, η «R» επισκέπτεται τις εγκαταστάσεις των επιφανειακών ορυχείων της ΛΑΡΚΟ, κοντά στη Μεσσαπία και τα Ψαχνά. Tα φυσικά ρέματα της περιοχής είναι «μπαζωμένα» από υπολείμματα εξορυκτικής και μεταλλευτικής δραστηριότητας, με αποτέλεσμα να σχηματίζονται όξινες λίμνες, ενώ θαμμένα βιομηχανικά απόβλητα μολύνουν το έδαφος. Ειδικοί επιστήμονες κάνουν λόγο για μεγάλη καταστροφή που έχει αντίκτυπο στην ανθρώπινη υγεία, αφού τα άλατα των βαρέων μέταλλων που συγκεντρώνονται στις λίμνες
αυτές διαλύονται στο νερό, παρασύρονται από τη βροχή και για ακόμη μια φορά καταλήγουν στον υδροφόρο ορίζοντα…

ΡΙΧΝΟΥΝ ΧΡΩΜΙΟ ΚΑΙ ΝΙΚΕΛΙΟ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΠΗΓΑΔΙ
Μία από τις κύριες πηγές ρύπανσης του υδροφόρου ορίζοντα της Μεσσαπίας εντοπίστηκε από ειδικό κλιμάκιο του Ινστιτούτου Γεωλογικών και μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓμΕ) σε ένα εγκαταλελειμμένο χοιροστάσιο στην περιοχή της Γοργοεπηκόου στην Εύβοια. Στις παλιές εγκαταστάσεις της μονάδας βρέθηκε ένα πηγάδι που χρησιμοποιούνταν για την εναπόθεση των ζωοτροφών και στο οποίο άγνωστοι πετούν τοξικά απόβλητα με εξασθενές χρώμιο, νικέλιο και άλλα επικίνδυνα βαρέα μέταλλα. Το πηγάδι συνδέεται με έναν μεγάλο
σωλήνα, ο οποίος και καταλήγει σε ένα ρέμα της περιοχής. «Οι μετρήσεις που κάναμε στο νερό του ρέματος έδειξαν την ύπαρξη περισσότερων από 300 μικρογραμμαρίων εξασθενούς χρωμίου και μερικές χιλιάδες μικρογραμμάρια νικέλιο», τονίζει ο κ.Βασίλης Τσούμας,υδρογεωλόγος του ΙΓμΕ. «Αν και το χοιροστάσιο είναι εγκαταλελειμμένο, τα σημάδια στον δρόμο που οδηγεί στην εγκατάσταση δείχνουν ότι κάποιοι έρχονται κρυφά εδώ και ρίχνουν επικίνδυνα απόβλητα στο πηγάδι»,σημειώνει. Η Γοργοεπήκοος βρίσκεται λίγα μόλις χιλιόμετρα από τη Μεσσαπία και τα Ψαχνά, περιοχές όπου πρόσφατα εντοπίστηκε το νερό-δηλητήριο, εμπλουτισμένο με εξασθενές χρώμιο.Η ταυτότητα των «εγκληματιών» που πετούν αλόγιστα τα τοξικά απόβλητα δεν έχει γίνει γνωστή. Η εμπλοκή
της ΛΑΡΚΟ διαψεύδεται κατηγορηματικά από τους ειδικούς του ΙΓμΕ, αν και όπως είναι γνωστό η εταιρεία είναι η μεγαλύτερη σε εξόρυξη σιδηρονικελίου στην Ευρώπη και μία από τις πέντε μεγαλύτερες σε όλο τον κόσμο.

Το παραπάνω άρθρο και οι φωτογραφίες είναι από το ένθετο real planet της εφημερίδας realnews ( ημ/νία δημοσίευσης 20/9/09).

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ!

Στις πιο ζεστές μέρες του καλοκαιριού τολμάμε να ανοίξουμε το πιο καυτό, ίσως, θέμα της εποχής: το θέμα των νερών, της ενέργειας, της προστασίας των ποταμών γενικά, αλλά και του Αχελώου ειδικά... Ζητήματα παγκόσμια που στην Ελλάδα - στη Θεσσαλία και στα Τρίκαλα, ιδιαίτερα - έχουν πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Δεν είναι μόνο το τεράστιο πρόβλημα της έλλειψης νερών για άρδευση και ύδρευση, είναι και το θέμα της μόλυνσης των υδατικών αποθεμάτων, είναι το πρόβλημα της ποιότητας του πόσιμου νερού και, κυρίως, η καταστροφή και η μόλυνση των ποταμών μαζί με τη δραματική πτώση του υδροφόρου ορίζοντα. Στην εποχή, όμως, της κλιματικής αλλαγής πρέπει με την ίδια ένταση να δούμε όχι μόνο πόση ενέργεια και πως την καταναλώνουμε, αλλά και πως την παράγουμε.

Στη σημερινή κατάσταση δεν φτάσαμε από την κακή μας την τύχη. Ευθύνη έχουν οι πολιτικές που εφαρμόζονται σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Η εμπέδωση μιας αντίληψης τόσο στους χρήστες όσο και στους αρμόδιους φορείς ότι το νερό είναι ένας αστείρευτος πόρος, η ανεξέλεγκτη εξάπλωση των γεωτρήσεων, η εγκληματική μόλυνση των ποταμών από τα φυτοφάρμακα, τις βιομηχανικές και αστικές χρήσεις, ταυτόχρονα με την παντελή απουσία πολιτικών ουσιαστικής διαχείρισης των υδατικών αποθεμάτων, συνέβαλαν στο να φτάσουμε στη σημερινή δραματική κατάσταση στην Ελλάδα και στη Θεσσαλία ειδικότερα.

Το επιχειρούμενο (διαρκώς) έγκλημα της εκτροπής του Αχελώου, παρά τις τέσσερις αρνητικές αποφάσεις του ΣτΕ στην πορεία των χρόνων και σε αναμονή της απόφασης από ΔΕΚ, παρά τις απανωτές κοινοτικές οδηγίες, παρά την απόλυτη και κατηγορηματική άρνηση της Κομισιόν να χρηματοδοτήσει αυτό το ανοσιούργημα, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της μεταπολεμικής ''ανάπτυξης'' με ''ποσοτικά'' μονάχα κριτήρια, σε βάρος πάντα του περιβάλλοντος, του φυσικού πλούτου και της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας μας, σε βάρος της ποιότητας της ζωής μας, σε βάρος, εν τέλει, της ίδιας μας της ζωής ...

... Και ο Αχελώος; Ο μεγαλύτερος σε μήκος φυσικός υδάτινος δρόμος της ελληνικής επικράτειας; Η πλούσια πανίδα και χλωρίδα του; Από τα μοναδικά παγκοσμίως το Δέλτα του! Τι θα απογίνει; 600 εκατ. κυβικά το χρόνο - λένε - θα εκτραπούν μονάχα. Αντί για 1,5 δισ. που ήταν αρχικά. Πρέπει λοιπόν να είμαστε και ευχαριστημένοι που μας κάνουν και έκπτωση! Και η Θεσσαλία; Τον έχει όντως ανάγκη το ... μυθικό θεό της αρχαιότητας; Ποιοι αλήθεια ευθύνονται για τις χιλιάδες παράνομες γεωτρήσεις στον κάμπο; Για την αποξήρανση του εξαιρετικού κάλλους υγροβιότοπου της Κάρλας; Για την κατασπατάληση των πλούσιων υδατικών αποθεμάτων της θεσσαλικής γης; Για τη φοβερή ρύπανση από λιπάσματα, φυτοφάρμακα, αστικά και βιομηχανικά απόβλητα του Πηνειού;

Και τώρα; Υπάρχει τρόπος να σωθεί η κατάσταση; Σίγουρα ναι. Αρκεί να θεσπιστεί επειγόντως υπουργείο (ναι, υπουργείο!) - αμιγώς - Περιβάλλοντος και Υδατικής Πολιτικής, γιατί όπως λέει και ο ποιητής, ''το μέλλον έχει πολλή ξηρασία''. Υπάρχουν τρόποι ήπιας μορφής για την εξασφάλιση υδατικών πόρων για τον κάμπο. Όπως είναι η άμεση καταγραφή και κατάργηση όλων των παράνομων γεωτρήσεων, η κατασκευή πολλών μικρών ταμιευτήρων στα γύρω ορεινά, ο τεχνητός εμπλουτισμός των υπόγειων υδροφορέων, ο δραστικός περιορισμός των εξαιρετικά υδροβόρων καλλιεργειών όπως το μπαμπάκι, που, έτσι κι αλλιώς, είναι βέβαιο ότι, έστω και περιορισμένα τώρα, δεν θα επιδοτούνται στο διηνεκές. Ακόμη, η εφαρμογή μεθόδων άρδευσης υψηλής απόδοσης που εξασφαλίζουν ταυτόχρονα σημαντική εξοικονόμηση νερού και ηλεκτρικής ενέργειας, όπως τα στάγδην συστήματα, η χρησιμοποίηση αστικών λυμάτων έπειτα από επεξεργασία κ.ο.κ. Εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν πολλές. Που δεν χωρούν όμως σε αγύριστα (υπουργικά) κεφάλια. Εάν συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο διαχείρισης των νερών δεν μας φτάνουν ούτε 10 Αχελώοι.

Η εμμονή στις κατασκευαστικές λύσεις προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι αυξανόμενες ανάγκες σε νερό είναι ένας πλασματικός τρόπος για να αντιμετωπιστεί «στα γρήγορα» η κρίση του νερού. Πιο ασφαλής λύση μακροπρόθεσμα είναι η δέσμευση για υγιή ποτάμια και υγρότοπους, ως πρώτο βήμα για τη διατήρηση του νερού, η οποία μπορεί να συμπληρώνεται από άλλες μεθόδους, όσο το δυνατό πιο βιώσιμες, και μόνο όταν αυτές είναι απολύτως απαραίτητες.

Η σύγχρονη επιστημονική προσέγγιση στην αντιμετώπιση των προβλημάτων λειψυδρίας έχει ξεπεράσει τις παρωχημένες εμμονές στα μεγαλεπήβολα κατασκευαστικά έργα, όπως οι εκτροπές των ποταμών. Η διεθνής επιστημονική κοινότητα τονίζει συνεχώς την ανάγκη για ολοκληρωμένη και μακροπρόθεσμη διαχείριση των υδάτινων πόρων και κατεπείγουσα προστασία των φυσικών διαδρομών του νερού. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, έχουμε «κολλήσει» στη σκανδαλώδη πλέον εκτροπή του Αχελώου, που όχι απλώς δε θα λύσει κανένα πρόβλημα, αλλά αντίθετα θα προκαλέσει σειρά από σοβαρές επιπτώσεις και θα κοστίσει τεράστια ποσά στον κρατικό προϋπολογισμό, (500 εκ. ευρώ μέχρι τώρα και άλλα 300 εκ. ευρώ για να ολοκληρωθεί), καταδικάζοντας τους Θεσσαλούς αγρότες σε αφανισμό και τον κάμπο σε ερημοποίηση. Οι αγρότες είναι το πρώτο και μεγαλύτερο θύμα αυτού του «φαραωνικού» έργου και όσοι επιμένουν σε αυτό έχουν μεγάλη ευθύνη.

Την ίδια στιγμή, στη Μεσοχώρα ολοκληρώνεται ακόμα ένα έγκλημα, ένα μεγάλο φράγμα που η τεχνητή του λίμνη θα εξαφανίσει χωριά όπως η Μεσοχώρα, το Αρματωλικό και άλλους παραποτάμιους οικισμούς της περιοχής. Θα αφανίσει τον πολιτισμό και την πολιτιστική κληρονομιά μιας ολόκληρης περιοχής. Η πολιτεία, αδυνατώντας για δεκαετίες να πείσει την τοπική κοινωνία και του Μεσοχωρίτες για την αναγκαιότητα των έργων, καταφεύγει για ακόμη μια φορά σε αναγκαστικούς νόμους – 3734/2009 – που όχι μόνο παραδίδουν το χωριό στα συμφέροντα, αλλά ταυτόχρονα παραβιάζουν κατάφωρα το νομικό μας πολιτισμό μαζί με κάθε αίσθηση περί δικαίου και δημοκρατίας. Πολιτιστικά μνημεία ιδιαίτερης σημασίας, όπως το Βυζαντινό Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στο Μυρόφυλλο, γέφυρες και παλιοί οικισμοί θα χαθούν για πάντα κάτω από το νερό και θα θυσιαστούν στο βωμό μια αβέβαιης «ανάπτυξης» και των συμφερόντων, αν ολοκληρωθεί και το φράγμα της Συκιάς.

Αν τα τεράστια ποσά που σκανδαλωδώς δαπανούνται για τα έργα της εκτροπής, επενδύονταν σε μικρότερα και συμβατά με το περιβάλλον και τον άνθρωπο έργα, το πρόβλημα της λειψυδρίας στην Θεσσαλία θα είχε προ πολλού αντιμετωπιστεί. Ταυτόχρονα, δεν θα είχαμε αυτές τις μη αναστρέψιμες βλάβες στο περιβάλλον και την πολιτιστική μας κληρονομιά.

Όχι στον αφανισμό της Μεσοχώρας

Η υπόθεση της προστασίας του περιβάλλοντος σε συνθήκες κλιματικής αλλαγής και υπερθέρμανσης του πλανήτη είναι υπόθεση όλων μας. Η προστασία των ποταμών μας και η εξασφάλιση για ολόκληρο τον πληθυσμό δωρεάν ποιοτικού πόσιμου νερού, είναι ανθρώπινο δικαίωμα και βασική υποχρέωση της πολιτείας. Η παραγωγή ενέργειας από μεγάλα φράγματα – πάνω από 15 μ. ύψος – δεν μπορεί να θεωρείται ΑΠΕ γιατί οι βλάβες που προκαλούν στο περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες, είναι τόσο μεγάλες και ανεπανόρθωτες σε βαθμό που καμία επιστημονική μέθοδος δεν μπορεί να τις αποτιμήσει.

Η υπερβολική προβολή, τελευταία, του ενεργειακού χαρακτήρα του έργου δεν είναι παρά μια προσπάθεια να αξιοποιηθεί ο έντεχνα καλλιεργούμενος μύθος της έλλειψης ηλεκτρικής ενέργειας. Πρόκειται για το ιδεολογικό υπόβαθρο της ίδιας πολιτικής που προσπάθησε, ταυτόχρονα, να φέρει το λιθάνθρακα, που επεκτείνει, αντί να “συμμαζεύει” τις μονάδες λιγνίτη, που επιχειρεί να δημιουργήσει νέα ενεργειακά κέντρα φυσικού αερίου (αντί να αξιοποιεί το φυσικό αέριο στην τελική κατανάλωση). Και όλα αυτά γιατί; Για να έχει έδαφος ο “ανταγωνισμός” των οικονομικών μεγαθηρίων, στο νέο περιβάλλον της απελευθερωμένης αγοράς ενέργειας.

Σήμερα, όμως, χιλιάδες πολίτες σε όλη την Ελλάδα συνειδητοποιούν, μέσα από την εμπειρία και τους αγώνες τους για τα ζητήματα της ενέργειας, ότι αυτή η επιλογή δεν είναι μονόδρομος. Ούτε η συνεχής αύξηση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας, ούτε οι τρόποι παραγωγής της (ορυκτά καύσιμα, μεγάλα φράγματα, για παράδειγμα) είναι δεδομένα. Υπάρχουν εναλλακτικά οικονομικά μοντέλα και καταναλωτικά πρότυπα που μπορούν να υπηρετήσουν λογικές χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης. Υπάρχει η εξοικονόμηση ενέργειας και η βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας. Υπάρχουν οι τεχνικές των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Λείπει, όμως, η πολιτική βούληση, την ίδια ώρα που περισσεύει η έγνοια για το κέρδος.

Το παραπάνω κείμενο είναι ανακοίνωση του συλλόγου "ΑΧΕΛΩΟΥ ΡΟΥΣ". Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εκτροπή του Αχελώου, δείτε εδώ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣτΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΛΑ!

Αποστάσεις από τον Δήμο Ελευσίνας και τη Νομαρχία Δυτικής Αττικής παίρνει η Επιτροπή Αγώνα κατά των επεκτάσεων της ΠΕΤΡΟΛΑ, μετά την αρνητική απόρριψή της σχετικής προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Η επιτροπή κατονομάζει Δήμο και Νομαρχία ως συνυπεύθυνους για την εξέλιξη αυτή και καλεί τον κόσμο της Ελευσίνας σε δυναμικές κινητοποιήσεις.
Ακολουθεί το κείμενο της ανακοίνωσης της Επιτροπής Αγώνα.

Με πρωτοφανείς διαδικασίες εξπρές - και σύμφωνα με πληροφορίες που "διέρρευσαν" τα ίδια τα ΕΛΠΕ στον Τύπο- η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, σε διάσκεψη «κεκλεισμένων των θυρών», απέρριψε με πλειοψηφία 15-10 τις προσφυγές των τεσσάρων δήμων (Ελευσίνας, Μάνδρας, Μαγούλας, Νέας Περάμου) ενάντια στις επεκτάσεις της Πετρόλα (ΕΛΠΕ), δίνοντας το πράσινο φως στα ΕΛΠΕ για την υλοποίηση των σχεδίων τους.

Η απόφαση αυτή, ανεξάρτητα από το σκεπτικό της, το οποίο σύντομα θα γνωρίσουμε όταν εκδοθεί:

- Επιτρέπει στην ΠΕΤΡΟΛΑ την εκπομπή 1,5 εκατ. κυβικών μέτρων την ώρα απαερίων στον ουρανό του Θριάσιου.
- Επιτρέπει τον διπλασιασμό των εκπομπών Πτητικών Υδρογονανθράκων του διυλιστηρίου και την σοβαρή αύξηση του παραγόμενου όζοντος , του κύριου ρύπου που πλήττει το Θριάσιο αλλά και το Λεκανοπέδιο ολόκληρο.
- Επιτρέπει την αύξηση κατά 350% των εκπομπών του Διοξειδίου του Άνθρακος από το Διυλιστήριο που θα ανέλθει στους 950.000 τόνους ετησίως.
- Επιτρέπει την γιγάντωση και εδαφική επέκταση του ρυπογόνου διυλιστηρίου σε απόσταση αναπνοής από την αποθήκη πυρομαχικών της ΠΥΡΚΑΛ!
- Επιτρέπει την περαιτέρω υφαλμύρωση και ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα κ.α
- Επιτρέπει την συνέχιση της ρυπογόνου λειτουργίας του διυλιστηρίου με τις συνεχείς διαρροές.
- Επιτρέπει την διαρκή επεκτασιμότητα του διυλιστηρίου.

Για μια ακόμα φορά η Ελλάδα βαφτίζει «πράσινη» την επένδυση στο βρώμικο πετρέλαιο γυρνώντας την Ελευσίνα πίσω στην δεκαετία του ’60, με τις ευλογίες της Κυβέρνησης και την βούλα του ΣτΕ !

Για άλλη μια φορά οι πολίτες του Θριασίου και ιδιαίτερα οι νέες γενιές θα πληρώσουν βαρύτατο περιβαλλοντικό τίμημα, χωρίς να ξέρουν σε ποιους να καταλογίσουν τις ευθύνες.

Για την αρνητική αυτή έκβαση η Επιτροπή Αγώνα οφείλει να κατονομάσει τους υπευθύνους.

Υπεύθυνη είναι πρωτίστως η σημερινή Κυβέρνηση που πρόθυμα σχεδίασε και υλοποίησε, μέσω των αρμόδιων υπουργείων, μια καταστροφική για το περιβάλλον και επικερδή για το μεγάλο κεφάλαιο πολιτική• που χορήγησε όλες τις άδειες και υποχρέωσε ολόκληρο τον κρατικό μηχανισμό να βαφτίσει το κρέας, ψάρι. Την ρύπανση, φροντίδα για το περιβάλλον!

Συνυπεύθυνες είναι και όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις που με μια σειρά από παλαιότερες πράξεις υπουργών άνοιξαν το δρόμο για τις εν λόγω επεκτάσεις, που παίζοντας κρυφτούλι πίσω από τις λέξεις «εκσυγχρονισμός» και «επέκταση» διευκόλυναν άλλο ένα περιβαλλοντικό σκάνδαλο στο Θριάσιο !

Στον αγώνα όμως κατά της Πετρόλα δεν είχαμε να αντιπαλέψουμε μόνο τους περιβαλλοντοκτόνους νόμους και την πολιτική των κυβερνήσεων, αλλά και μια σειρά από μικρά και μεγάλα συμφέροντα και πολιτικά παιχνίδια μέσα στην ίδια την τοπική κοινωνία. Είχαμε να αντιπαλέψουμε τους τοπικούς άρχοντες που ενώ διατείνονταν ότι θα αναδειχθούν σε εμβληματικές μορφές του αγώνα, με συστηματικό τρόπο άρχισαν να σπέρνουν αμφιβολίες για τις συνέπειες της συγκεκριμένης επένδυσης και ηττοπάθεια όσον αφορά την έκβαση του αγώνα.

Συγκεκριμένα:

Υπεύθυνη είναι η Νομαρχία Δυτ. Αττικής που έσπασε όλα τα πανελλήνια ρεκόρ αδειοδότησης για την γιγάντωση του διυλιστηρίου με την άδεια που εξέδωσε στις 4/8/08. Υπεύθυνος είναι ο Νομάρχης Αριστείδης Αρκουδάρης που αρνήθηκε δύο φορές να θέσει στο νομαρχιακό συμβούλιο το ζήτημα ενώ προπηλάκισε ο ίδιος και οι νομαρχιακοί σύμβουλοί του τα μέλη της Επιτροπής που ενημέρωναν τους πολίτες για τις μεθοδεύσεις του. Η απόφαση του ΣτΕ – στο οποίο προσέφυγε προσχηματικά - του λύνει τα χέρια για να εκδώσει τώρα και τις άδειες οικοδόμησης των μονάδων. Η επίκληση της προσφυγής ως άλλοθι και η διαφήμιση των υποτιθέμενων αγώνων του για το περιβάλλον μόνο ως θράσος μπορεί να εκληφθεί! (τραγική ειρωνεία: στα πρόσφατα φυλλάδια απολογισμού του έργου της Νομαρχίας χρησιμοποιείται φωτογραφικό υλικό που απεικονίζει μέλη της Επιτροπής με πανό στο οποίο αναγράφεται το αίτημα των πολιτών να μην εκδώσει άλλες άδειες για την Πετρόλα).

Υπεύθυνη είναι η Δημοτική Αρχή Ελευσίνας με προεξάρχοντα τον Δήμαρχο Ελευσίνας κ. Γεώργιο Αμπατζόγλου, ο οποίος δεν υλοποίησε τις ομόφωνες αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, που μολονότι είχε δεσμευτεί δημόσια ότι θα προσβάλει οποιαδήποτε διοικητική πράξη δεν το έπραξε στην περίπτωση της άδειας που εξέδωσαν οι υπηρεσίες της Νομαρχίας, αλλά, απεναντίας, κάλυψε τον Νομάρχη και κατήγγειλε την Επιτροπή. Υπεύθυνος είναι ο Δήμαρχος Ελευσίνας, που δεν προχώρησε, ως όφειλε, στην πολεοδόμηση του χώρου του διυλιστηρίου, που δεν πρότεινε καμία κινητοποίηση, που συμμετείχε μόνο μετά από πίεσεις στις κινητοποιήσεις που πρότεινε η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ, που δεν ενημέρωσε επαρκώς τους κατοίκους και που κατέστησε τα ΕΛΠΕ «μέγα χορηγό» και ευεργέτη του Δήμου, ανοίγοντας τον δρόμο στην επιβολή των ΕΛΠΕ στην πόλη!
Υπεύθυνοι είναι και οι λοιποί εμπλεκόμενοι Δήμοι, όσοι δεχόμενοι χορηγίες και μη ενημερώνοντας τον λαό του Θριασίου, όχι μόνο αποδυνάμωσαν τον αγώνα, αλλά βοήθησαν την προπαγάνδα των ΕΛΠΕ να ριζώσει.

Υπεύθυνοι είναι όσοι δεν αγωνίστηκαν, όσοι επέτρεψαν τον εκμαυλισμό των συνειδήσεων, όσοι δέχτηκαν τον εκμαυλισμό για εφήμερα κέρδη, όσοι υπηρέτησαν, διευκόλυναν και αναμετέδωσαν την προπαγάνδα των ΕΛΠΕ, όσοι με περισσή θρασύτητα χωρίς να πράττουν απολύτως τίποτα, προτίμησαν να καταγγέλλουν όλους τους άλλους αντί να δώσουν μαζί με όλους τους άλλους αυτή τη μάχη από την οποία δεν έπρεπε να λείψει κανείς!

Η επέκταση της Πετρόλα έχει ήδη γίνει μέσα στις συνειδήσεις των κατοίκων του Θριασίου πολύ πριν την απόφαση του ΣτΕ. Τα ΕΛΠΕ, με μια πρωτοφανή σε μέγεθος τηλεοπτική καμπάνια, με πολυτελή διαφημιστικά φυλλάδια, με καθημερινό καταιγισμό καταχωρήσεων στον τύπο, με τηλεφωνήματα και συνεχείς οχλήσεις στα σπίτια των κατοίκων, με χορηγίες, δώρα και υποσχέσεις σε φοιτητές, ηλικιωμένους, πολύτεκνους, τοπικούς και αθλητικούς συλλόγους, πολιτιστικές εκδηλώσεις, σχολικά πρωταθλήματα, με φιέστες και δεντροφυτεύσεις εξαγόρασαν , απονέκρωσαν συνειδήσεις, φίμωσαν στόματα.
Τα μέλη της Επιτροπής προσπάθησαν να σηκώσουν στους ώμους τους τον τιτάνιο αυτό αγώνα, να ενημερώσουν για τις ολέθριες επερχόμενες συνέπειες, να κινητοποιήσουν τους πολίτες, να πιέσουν τους άρχοντες να εγκαταλείψουν την απραγία τους , να ξεσηκώσουν τον κόσμο. Και όλα αυτά με δυσκολίες, πισωγυρίσματα αλλά και με υπερβάσεις. Τα τεκμήρια της δράσης της είναι η απολογία της ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ στις επερχόμενες γενιές.
Ο αγώνας άνισος : Η Επιτροπή Αγώνα προσπάθησε αλλά δεν στάθηκε ικανή να ανακόψει την ορμή των ΕΛΠΕ.

Ίσως γιατί καθυστέρησε να κοινοποιήσει τα περιβαλλοντικά προβλήματα του Θριασίου έξω από τα τοπικά όρια και να συνδεθεί με τα υπόλοιπα περιβαλλοντικά κινήματα πόλης, που με μεγάλη ταχύτητα πολλαπλασιάζονταν σε όλη την Ελλάδα.
Ισως γιατί, όσον αφορά την μαζικότητά της, ταλανίστηκε από τις πράξεις και τις παλινωδίες των τοπικών αρχόντων.

Με την έκδοση της απόφασης του ΣτΕ ολοκληρώνεται ένας κύκλος αγώνων, δράσεων και πρωτοβουλιών που άνοιξε με την ίδρυσή της, σε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου δύο χρόνια πριν, η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ, παρουσία δεκάδων πολιτών, τότε που «σύσσωμη» η δημοτική αρχή, συμπολίτευση και αντιπολίτευση, κήρυξε “ανένδοτο” αγώνα ενάντια στις επεκτάσεις της Πετρόλα. Δυστυχώς, η εξέλιξη απέδειξε ότι οι μεγαλόσχημες διακηρύξεις δεν αποτελούν εγγύηση για την πραγματικές προθέσεις αυτών που τις εκφέρουν.

Καλούμε τους πολίτες να αναλάβουν δράση, να συσπειρωθούν και να αγωνιστούν, λόγω και έργω, ενάντια σε όσους απειλούν το περιβάλλον, την υγεία, τις περιουσίες και το μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους.

Καλούμε τους πολίτες να ξεκινήσουν ένα νέο γύρο αγώνων για να συσταθεί, σε ολόκληρο το ΘΡΙΑΣΙΟ, μια ανοιχτή συλλογική μορφή δράσης, που έχοντας διδαχθεί από τα λάθη και τις ελλείψεις του παρελθόντος, θα καταφέρει να οδηγήσει σε νικηφόρα έκβαση την μάχη του Θριασίου ενάντια σε όσους του επιφυλάσσουν ένα ζοφερό μέλλον.

Ο αγώνας δεν τελειώνει εδώ!
Η σωτηρία του πολύπαθου Θριασίου επαφίεται στην αγωνιστικότητα των κατοίκων του.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ

Η παραπάνω είδηση είναι από το tvxs.gr. Ο δικός μας σχολιασμός περιττεύει και αναδημοσιεύουμε το κείμενο για περαιτέρω σκέψη...

Υ.Γ. Επίσης θα θέλαμε να ακουστούν και οι απόψεις των υπόλοιπων εμπλεκόμενων φορέων στο θέμα αυτό, γι' αυτό περιμένουμε απόψεις και κείμενα στο mail του ιστολογίου μας (peri_perivallontos@yahoo.gr).
Υ.Γ.2.Η εικόνα της ανάρτησης είναι από το ιστολόγιο των εργαζομένων στα Ελληνικά Πετρέλαια. Πατήστε πάνω στην εικόνα για να δείτε καλύτερα τον χάρτη σχετικά με την επέκταση των διυλιστηρίων της ΠΕΤΡΟΛΑ.

ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ ΜΟΛΥΝΟΥΝ ΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ!ΜΗΠΩΣ ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ;

Δωρεάν εξετάσεις σε ηλικιωμένους, υποτροφίες σε φοιτητές και «χορηγίες» σε Δήμους και Νομαρχίες χρησιμοποιούν τα Ελληνικά Πετρέλαια για να περιορίσουν τις αντιδράσεις για την επικείμενη επέκταση της ΠΕΤΡΟΛΑ. Και φαίνεται να τα καταφέρνουν. Η νομαρχία έβγαλε άδεια μέσα σε τρεις μέρες, ο δήμαρχος δεν υπέβαλε ένσταση και τα μέλη της Επιτροπής Αγώνα δίνουν άνιση μάχη με τον κ. Λάτση και τα συμφέροντα που έχουν βάλει στόχο τη ζωή τους.
Η Περσεφόνη ακόμα κοιμάται στην αγκαλιά μιας μολυσμένης γης…

Ακούστε ένα ηχητικό ντοκουμέντο από τις προσπάθειες των υπαλλήλων των ΕΛΠΕ να δώσουν περίπου με το ζόρι επιχορήγηση σε μια οικογένεια της Ελευσίνας, έναν αντιδήμαρχο να παραδέχεται πως πλέον και μέσα στο Δήμο υπάρχουν φωνές που λένε ότι «τα διυλιστήρια δεν ρυπαίνουν» και τα μέλη της Επιτροπής Αγώνα να περιγράφουν την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην πόλη τους.

Το θέμα βρίσκεται ήδη στο ΣτΕ, το οποίο κατά πληροφορίες εισηγείται θετικά για την επέκταση της ΠΕΤΡΟΛΑ, αλλά οι κάτοικοι δίνουν τα επόμενα αγωνιστικά ραντεβού δηλώνοντας αποφασισμένοι να κερδίσουν.

Το παραπάνω βίντεο και κείμενο είναι από το tvxs.gr.
Η δυτική Αττική αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Όπως λέει και ο κ. Κ. Βαμβακάς -και θα πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε όλοι- προς το τέλος του βίντεο, είναι ότι η Ελευσίνα απέχει μόλις 20χλμ από το κέντρο της Αθήνας και οι ρύποι δεν έχουν την πολυτέλεια να στέκονται εκεί που παράγονται, αλλά "αγγίζουν" όλο το λεκανοπέδιο...
Επίσης διαβάστε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε πριν από λίγο καιρό σε αυτό το ιστολόγιο και αφορά την μόλυνση της δυτικής Αττικής από τα διυλιστήρια που λειτουργούν εκεί.

ΔΑΣΟΣ ΚΑΪΑΦΑ: Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΑ ΚΑΜΜΕΝΑ!

Η κατάσταση που επικρατεί στο δάσος του Καϊάφα, έχοντας περάσει πια ένα μεγάλο χρονικό διάστημα από την περίοδο των πυρκαγιών της Ηλείας, είναι απογοητευτική.

Ότι απέμεινε από τη φωτιά… ισοπεδώθηκε από τα μεγαλεπήβολα σχέδια των αυτόκλητων «ειδικών» (Ε.Τ.Α., εργολάβοι & δασαρχείο).

Συγκεκριμένα, με πρόσχημα τον καθαρισμό του δάσους από τα καμένα, όργωσαν και ισοπέδωσαν την περιοχή με βαριά ερπυστριοφόρα μέσα, καταπατώντας την φυσική αναγέννηση του δάσους, με τελικό αποτέλεσμα την μετάλλαξη του τοπίου από δάσος σε άνυδρους αμμόλοφους με έντονα σημάδια ερημοποίησης.

Ωστόσο, αξίζει να αναφέρουμε ότι το καμένο δάσος αποτελεί τη φυσική σκέπη για την προστασία των νέων βλασταριών ακολουθώντας την διεργασία της φυσικής αναγέννησης, η οποία είναι μια διαδικασία που προκύπτει μέσα από την αποδόμηση και αποσύνθεση του «παλιού» και προσφέρει τις κατάλληλες συνθήκες για τη δημιουργία του «νέου» (λίπανση και εμπλουτισμό του εδάφους από την νεκρή οργανική ύλη).

Κατά την πάροδο του καλοκαιριού του 2008, μπουλντόζες και γερανοί έμπαιναν στο χώρο του δάσους με σκοπό την απομάκρυνση και πώληση των καμένων και ζώντων δέντρων, συνθλίβοντας στο πέρασμα τους τα νέα βλαστάρια που γεννιόντουσαν.

Απέναντι σε αυτές τις πρακτικές δημιουργήθηκε ένα κίνημα για την σωτήρια του Καϊάφα από τα αρπακτικά σχέδια των εργολάβων το οποίο κατάφερε την προσωρινή απομάκρυνση των βαρέων αυτών οχημάτων από την περιοχή του δάσους.

Υπό την πίεση του κινήματος και την δημοσιότητα που πήρε το θέμα, η Ε.Τ.Α. και οι τοπικοί παράγοντες, κατά την περίοδο του φθινοπώρου του 2008, ξεκίνησαν “events” εθελοντικών αναδασώσεων, χρυσώνοντας το χάπι της εγκληματικής εγκατάλειψης του δάσους. Ωστόσο, οι προσπάθειες αναδάσωσης ήταν ανεπιτυχής, λόγω της προηγούμενης καταστροφής που υπέστη το έδαφος.

Σήμερα, η εικόνα που αντιμετωπίζει ο επισκέπτης στο δάσος του Καϊάφα είναι αντιφατική. Στο μεν δάσος, το οποίο έχει μείνει ανέπαφο από την ανθρώπινη παρέμβαση, έχει ξεκινήσει η διαδικασία της φυσικής αναγέννησης, ενώ στο άλλο σημείο η καταστροφή φθάνει σε όρια μη αναστρέψιμα.

Σήμερα τα βαρέα μηχανήματα επεξεργασίας ξύλου έχουν «κρυφτεί» εντέχνως πίσω από τους αμμόλοφους. Τα μουλάρια, τα οποία χρησιμοποιούν οι εταιρείες για την απομάκρυνση των κορμών μέσα από το δάσος, αφήνονται ελεύθερα, μη δίνοντας τους τροφή, με συνέπεια να τρώνε και να καταπατάνε τα νέα βλαστάρια.

Όπως επίσης, μέσα στο χώρο του δάσους υπάρχουν στάνες με αιγοπρόβατα. Αριστερά και δεξιά του δρόμου είναι στοιβαγμένα ξύλα που πωλούνται προς όφελος τοπικών συμφερόντων.

Ο Καϊάφας είναι άλλη μια θλιβερή απόδειξη της θέσης των κρατούντων για το περιβάλλον και για όσα προετοιμάζουν για την οικονομική αφαίμαξη της περιοχής. Απέναντι στα σχέδια τους για ήπιες παρεμβάσεις για «οικολογικά θέρετρα εναλλακτικού τουρισμού και οικολογικές ιόνιες οδικές αρτηρίες» και απέναντι στην σχεδιασμένη εγκατάλειψη του Καϊάφα, πρέπει να στηθεί ένα κίνημα με συνέχεια.

Ο Καϊάφας, το προστατευόμενο δάσος της Στροφυλιάς, δεν είναι εμπόρευμα! Δεν ανήκει ούτε στα μεγάλα ούτε στα μικρά τοπικά συμφέροντα!

Το δάσος είναι ελεύθερο δημόσιο κοινωνικό αγαθό.

Απαιτούμε την άμεση απομάκρυνση των βαρέων οχημάτων και των “οικολογικών” μέσων που καταστρέφουν την φυσική αναγέννηση του δάσους.

Να φύγουν οι εργολάβοι από τον Καϊάφα και από κάθε δάσος, ποταμό, πάρκο & ελαιώνα…

Πανηλειακή Επιτροπή Αγώνα για τις πυρόπληκτες περιοχές

Το παραπάνω κείμενο είναι από το econews.gr.

Επιτέλους ας καταλάβουν ορισμένοι ότι η φύση είναι κληρονομιά όλων μας και κανένα χρηματικό ή άλλο κέρδος δεν πρέπει να μπαίνει πάνω από το κοινό όφελος, που είναι η αναγέννηση των κατεστραμμένων δασών. Εν τέλει, ας αναλάβει επιτέλους η πολιτεία τις ευθύνες της και ας δράσει συστηματικά και προς την σωστή κατεύθυνση μια φορά!

Η φωτογραφία της ανάρτησης είναι από ένα άρθρο του Μάκη Νοδάρου, που αφορά την καταστροφή του δάσους του Καϊάφα!

ΜΑΛΛΙΑΚΟΣ: ΤΙ ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΨΑΡΙΑ;

Η καταστροφή των καλαμιώνων σε μήκος 50 χλμ., προκειμένου να γίνουν τα οδικά έργα στο πέταλο του Μαλιακού, είναι η αιτία του μαζικού θανάτου των ψαριών, υποστηρίζει στο ΟΙΚΟ η κ. Θεοδώρα Σερετάκη, βιολόγος, μηχανικός Οικολογικής Διαχείρισης Περιβάλλοντος και διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Kassel της Γερμανίας.

Για το θάνατο των ψαριών στον Μαλιακό κόλπο δημιουργήθηκε μια μικρή αναστάτωση και το ζήτημα «θάφτηκε» μαζί με τα νεκρά ψάρια. Κανείς δεν αναζήτησε αιτίες και ευθύνες. Κανείς δεν έδωσε προτάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Μπροστά στη βιασύνη για την ολοκλήρωση των έργων του αυτοκινητόδρομου στο πέταλο του Μαλιακού, δεν υπάρχει χρόνος για ανασύνταξη των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων των έργων, που μόνο τέτοιες δεν είναι. Σχεδόν σε όλο το μήκος του, ο αυτοκινητόδρομος περνά τουλάχιστον 50 χλμ. μέσα από ευαίσθητους υγροβιότοπους, με αιχμή το δέλτα του ποταμού Σπερχειού. Στο δέλτα αυτό, όπου διακλαδώνονται τρεις διαφορετικές γέφυρες, έγινε η μεγαλύτερη ζημιά. Οι παρεμβάσεις στο οικοσύστημα του δέλτα έγιναν βίαια, χωρίς να έχουν ληφθεί ούτε τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας. Ομως, αυτά τα οικοσυστήματα απαιτούν ιδιαίτερη προστασία και συγκεκριμένα αντισταθμιστικά έργα κατά την κατασκευή των έργων.

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΦΙΛΤΡΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΤΟΞΙΚΑ ΦΥΚΙΑ

Ο Σπερχειός ποταμός έχει υποστεί μεγάλη ρύπανση και γι' αυτό είναι γεμάτος με καλαμιώνες. Αυτοί καθαρίζουν και κατακρατούν τις ρυπαντικές ύλες και λειτουργούν σαν αποθήκες υλικών. Οταν το δέλτα του ποταμού μετατράπηκε σε εργοτάξιο, έγιναν βίαιες αλλαγές. Ξεριζώθηκαν τα καλάμια, πειράχτηκε η κοίτη του ποταμού, εγκλωβίστηκε το πλάτος του, αυξομειώθηκε η ταχύτητα ροής του νερού, μπαζώθηκαν τα πρανή κατά μήκος του ποταμού. Με το ξερίζωμα των καλαμιών, έπαψε να υπάρχει το φυσικό φίλτρο προστασίας από τα λύματα, τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα. Το ποτάμι έγινε ευάλωτο και έμεινε ανοχύρωτο στο ρυπογόνο «κοκτέιλ» από οργανικές και ανόργανες ύλες, που τώρα δεν κατακρατούνται, αλλά απελευθερώνονται και μεταφέρονται στα τρεχούμενα νερά. Οι ρύποι, μη βρίσκοντας πλέον κανένα εμπόδιο, χύνονται ανεξέλεγκτα στη θάλασσα. Στη διαδρομή του ποταμού, άλλοι φυτικοί μικροοργανισμοί, τα φύκια, βρίσκουν την ευκαιρία να παρέμβουν και να αναπτυχθούν. Πρόκειται για συμπληρωματικές καλλιέργειες των καλαμιών. Τρέφονται με τα υλικά που παρασύρει το νερό από τους κατεστραμμένους καλαμιώνες και αναπτύσσονται με φωτοσύνθεση. Εδώ, όμως, η φιλότιμη προσπάθεια της φύσης να αντισταθμίσει τις καταστροφές δεν επαρκεί. Διότι τα φύκια έχουν τεράστια υπερπαραγωγή σε λίγες ώρες, που καταλήγει σε ελάχιστο χρόνο στη θάλασσα. Εκεί συσσωρεύεται η μαζική παραγωγή τους. Είναι θέμα χρόνου. Τα φύκια, για να αντεπεξέλθουν στον υπερπληθυσμό, παράγουν τοξίνες και αλληλοεξοντώνονται. Ο μαζικός θάνατός τους δημιουργεί έλλειψη οξυγόνου, με αποτέλεσμα το θάνατο των ψαριών από τοξίνες και ασφυξία.
Ο καλαμιώνας, με το ριζικό του σύστημα, καθαρίζει τα νερά και αποτελεί τον φυσικό «νεφρό» μεταξύ στεριάς και θάλασσας. Γι' αυτό, αυτοί οι βιότοποι αποτελούν φυσικές ζώνες προστασίας των υδάτων. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, όπου οι βιολογικοί καθαρισμοί δεν λειτουργούν. Σε χοιροστάσιο της Μακεδονίας, με τη λειτουργία βιολογικού καθαρισμού από τεχνητό καλαμιώνα, σταμάτησαν να βγαίνουν ψόφια ψάρια στα αρδευτικά κανάλια, που αποτελούσε μόνιμο φαινόμενο κάθε άνοιξη.

Πόσοι καλαμιώνες χάθηκαν άραγε και με τι επιπτώσεις κατά μήκος των έργων της Εγνατίας Οδού και πόσοι άλλοι θα χαθούν κατά μήκος της Ιόνιας Οδού; Πόσα ψάρια θα πεθάνουν και πόσες πλημμύρες θα δημιουργήσουν ζημιές δισεκατομμυρίων;

Τα νερά της Μακεδονίας και της Θράκης, όπου εκβάλλουν οι μεγαλύτεροι ποταμοί των Βαλκανίων, προστατεύονται από ατελείωτες ζώνες καλαμιώνων και άλλων φυτών. Αυτές κρατάνε ακόμα εκεί ζωντανά τα ψάρια και τις θάλασσες. Δεν είναι τυχαίο που οι υγροβιότοποι της βόρειας Ελλάδας προστατεύονται από τη συνθήκη Ραμσάρ. Οι αγρότες των κάμπων, απληροφόρητοι, ζητούν και προσπαθούν επίμονα να καταστρέψουν τα καλάμια, που τους προστατεύουν από τα ίδια τους τα δηλητήρια.

Πριν από λίγα χρόνια, η τότε υπουργός Πολιτισμού αγανακτούσε για την ετήσια επιβάρυνση του προϋπολογισμού στο υπουργείο της με 350.000 ευρώ για την καταστροφή των καλαμιών στο κωπηλατοδρόμιο του Σχοινιά. Η Ελλάδα πληρώνει αδρά για να καταστρέφει τον καλαμιώνα που προστατεύει τον Ευβοϊκό κόλπο από τη ρύπανση και τα ψόφια ψάρια.

ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΤΟΥΣ ΚΑΛΑΜΙΩΝΕΣ ΤΟΥΣ;

Τα Everglades των ΗΠΑ στη Φλόριντα είναι ένα τεράστιο έλος με έκταση 4 εκατομμυρίων στρεμμάτων που προμηθεύει καθαρό νερό σε 5 εκατομμύρια κατοίκων και φυσικά τελεί υπό αυστηρή προστασία. Για τη διατήρηση και τη διαχείριση του έλους αυτού, δουλεύουν πάνω από 1.500 άτομα ειδικευμένου προσωπικού.
Σήμερα, στη Γερμανία, έχουν αντιληφθεί τις ολέθριες επιπτώσεις της αποξήρανσης των υγροβιότοπων ώστε, κατά την κατασκευή νέων δρόμων, να λαμβάνονται αντισταθμιστικά μέτρα, δημιουργώντας τεχνητούς υγροβιότοπους δίπλα στους δρόμους.
Στον ανεπτυγμένο κόσμο είναι πλέον αδιανόητο έργα σαν τον αυτοκινητόδρομο του Μαλιακού να εκτελούνται αποκλειστικά από επιστήμονες απόφοιτους των κλασικών πολυτεχνικών σχολών. Απαιτείται άμεση συνεργασία με ειδικούς που αντιλαμβάνονται τους οικολογικούς νόμους και την πολυπλοκότητά τους σε κάθε τεχνική παρέμβαση.
Η Ελλάδα ξεκίνησε τον 21ο αιώνα αποφασισμένη, όπως φαίνεται, να καταστρέψει τους υδάτινους πόρους της αλλάζοντας τον ρου των ποταμών και ξεριζώνοντας τους καλαμιώνες. Αυτά τα έργα βαφτίζονται αναπτυξιακά και περιβαλλοντικά. Σε αυτή την απόφαση συμφωνούν σύσσωμοι κυβέρνηση και αντιπολίτευση.
Ο σκοταδισμός για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις -που είναι ταυτόχρονα και οικονομικές- κυριαρχεί.

Όλο το παραπάνω κείμενο και η φωτογραφία είναι της Θεοδώρας Σερετάκη, για το περιοδικό ΟΙΚΟ της Καθημερινής, με ημ/νία δημοσίευσης 9/5/09.

"ΣΩΣΤΕ ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ: ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΘΕΡΕΤΡΟ ΜΕ ΤΑ ΓΚΟΛΦ ΣΤΟ ΚΑΒΟ ΣΙΔΕΡΟ"

Παλιότερα είχαμε αναδημοσιεύσει το θέμα της καταστροφής του τοπίου στο Κάβο Σίδερο, το ανατολικότερο άκρο της Κρήτης, όπου βρίσκεται και το σπάνιο φοινικοδάσος του Βάι, από μία αντι-οικολογική επένδυση και την δημιουργία γηπέδων γκολφ και άλλων εγκαταστάσεων, που θα αλοιώσουν το φυσικό περιβάλλον της περιοχής. Μάλιστα σας καλέσαμε να συμμετέχετε μαζί μας στην συλλογή υπογραφών για το θέμα, που ξεκίνησαν η Αμερικανίδα αρχαιολόγος Jeniffer Moody και ο Βρετανός ιστορικός Oliver Rackham..
Η διαδικασία ολοκληρώθηκε και όπως διαβάζουμε στο ecocrete : "Η διαμαρτυρία που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της υπόθεσης, συγκέντρωσε πάνω από 10000 υπογραφές από προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων αρχαιολόγοι και άλλοι επιστήμονες και από απλούς πολίτες σε όλο τον κόσμο".
Μάλιστα δημοσιεύθηκε και η σχετική έκθεση για το θέμα, την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Θα πρέπει όλοι να συνειδητοποιηθούμε σχετικά με τις προθέσεις ορισμένων, οι οποίοι βάζουν τα πάντα πάνω από το κέρδος. Ας μην αφήσουμε το περιβάλλον στα χέρια τους...
Το banner της ανάρτησης είναι από το ecocrete.

ΝΑΥΑΓΙΟ SEA DIAMOND: ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΕΛΙΚΑ;

Από το econews.gr:

"Επιταχύνονται οι διαδικασίες απάντλησης πετρελαίου από το ναυάγιο του «Sea Diamond», καθώς το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο ενέκρινε τη μελέτη που υπέβαλε ο ξένος οίκος «Dronik Maritime Consultants Ltd», για λογαριασμό της πλοιοκτήτριας εταιρείας.

Δύο χρόνια μετά το ναυάγιο του «Sea Diamond», το πλοίο παραμένει ακόμα στα νερά της Σαντορίνης. Οι κάτοικοι του νησιού έχουν προχωρήσει μέχρι και σήμερα σε δεκάδες κινητοποιήσεις, τόσο στο νησί όσο και στην Αθήνα, ζητώντας την ανέλκυση του και αντιδρώντας στο τεράστιο οικολογικό έγκλημα.

Η πλοιοκτήτρια εταιρεία « Louis Hellenic Cruises» στην ανακοίνωση που εξέδωσε αναφέρει ότι, έχει δαπανήσει πάνω από 12εκ. ευρώ για την απορρύπανση και την προστασία του περιβάλλοντος στη θαλάσσια περιοχή της Σαντορίνης. Οι δαπάνες που έχει καταβάλλει ξεπερνούν το προβλεπόμενο όριο που ορίζει η διεθνής νομοθεσία.

Στελέχη της εταιρείας επισημαίνουν ότι σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές, έχουν επιτευχθεί θετικά αποτελέσματα, μεταξύ των οποίων η συλλογή πετρελαιοειδών που διέρρευσαν μετά το ατύχημα, η απορρύπανση και ο καθαρισμός της περιοχής.

Η πλοιοκτήτρια εταιρεία υπέβαλε στο ΥΕΝΑΝΠ (Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής) σχέδιο απάντλησης και των τελευταίων περιορισμένων ποσοτήτων που είχαν παραμείνει στο ναυάγιο.

Το σχέδιο το συνέταξε ο εξειδικευμένος βρετανικός οίκος «Dronik Maritime Consultants Ltd», με πολύχρονη εμπειρία σε ανάλογες εργασίες, χρησιμοποιώντας εξειδικευμένες μεθόδους και τεχνικές.

Το σχέδιο θα έχει σαν αποτέλεσμα την οριστική απομάκρυνση των ρυπογόνων ουσιών που έχουν απομείνει στο «Sea Diamond»".

Το ερώτημα που τίθεται, είναι αν τελικά θα ανελκυστεί το ναυάγιο από τον πυθμένα της Σαντορίνης. Ακόμα και αν απαντληθούν όλα τα πετρελαιοειδή (που αν μη τι άλλο είναι ένα πρώτο βήμα), το καράβι σε όλη του την επιφάνεια είναι επικαλυμμένο με χημικά (βλέπε βάψιμο κλπ). Όταν μετά από λίγο καιρό το ναυάγιο θα αρχίσει να σκουριάζει και να καταστρέφει αργά, αλλά σταθερά το υδάτινο περιβάλλον της περιοχής, τι θα έχουμε να λέμε;

photo by StathisZ

ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ ΜΟΛΥΝΟΥΝ ΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ!ΚΙΝΔΥΝΟ ΔΙΑΤΡΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΑΥΤΩΝ!

Πριν από λίγες μέρες, περνώντας από την Εθνική Οδό Αθηνών-Κορίνθου, παρατήρησα τα δύο διυλιστήρια που βρίσκονται, το ένα στον Ασπρόπυργο και το άλλο σχεδόν στην Κόρινθο. Πραγματικά με έπιασε θλίψη, βλέποντας την μόλυνση που προκαλούν. Ο ουρανός ήταν μαύρος και η ατμόσφαιρα όσο πλησίαζες προς τα εκεί ήταν πραγματικά αποπνικτική.

Κοντά στα διυλιστήρια του Ασπροπύργου, βρίσκεται η λίμνη Κουμουνδούρου και η οποία παρόλο που ανήκει σε περιοχή προστατευόμενη ως περιαστικό πράσινο, εμφανίζει εκτεταμένη μόλυνση. "Την ρύπανση της λίμνης και της ευρύτερη περιοχής επιβεβαιώνουν τουλάχιστον:α) Μελέτες του ΙΓΜΕ, που μια από αυτές εντοπίζει τρεις πετρελαιοκηλίδες έκτασης 435 στρεμμάτων στο υπέδαφος των Διυλιστηρίων του Ασπροπύργου, ενώ διαπιστώνεται και εκροή πετρελαιοειδών στη λίμνη Κουμουνδούρου(1992).β)Η Τεχνική Έκθεση του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών, που έγινε για λογαριασμό του Δήμου Ασπροπύργου (2006)[...]".Μάλιστα δίπλα από την συγκεκριμένη λίμνη, υπήρχε από την αρχαιότητα έτερη λίμνη και η οποία αποξηράνθηκε για να δημιουργηθούν τα διυλιστήρια της περιοχής, τα οποία είναι κρατικά!Περισσότερες πληροφορίες για την λίμνη μπορείτε να δείτε από μία εμπεριστατωμένη έρευνα που διενεργήθηκε από συλλόγους του Χαϊδαρίου(και που απόσπασμά της παρατέθηκε παραπάνω), εδώ.
Όσον αφορά τα διυλιστήρια Κορίνθου, που βρίσκονται στους Αγ. Θεοδώρους:"Με μια ενεργό βόμβα κάτω από το «μαξιλάρι» τους, κοιμούνται ανυποψίαστοι οι κάτοικοι της Κορινθίας. Κάτω από τη χωματερή, όπου εναποτίθενται τοξικά απορρίμματα, περνάνε οι αγωγοί ύδρευσης![...]Περνάμε τους οικισμούς έξω από τους Αγ. Θεοδώρους και ανεβαίνουμε προς το βουνό, ψάχνοντας το ΧΥΤΑ (σσ:εννοεί τον χώρο που εναποτίθενται τα χημικά απόβλητα της επιχείρησης). Περιμένουμε να δούμε εγκαταστάσεις επιστημονικής συλλογής των τοξικών αποβλήτων. Μάταια. Ο ΧΥΤΑ της «Μότορ Οϊλ» δεν είναι τίποτα άλλο από τη χωματερή των Αγ. Θεοδώρων! Εκεί, μαζί με τα σκουπίδια της περιοχής, εναποτίθενται και τα τοξικά απορρίμματα και στη συνέχεια καλύπτονται με μπάζα. Μια διαδικασία, που καθόλου δε συνάδει με τον «στεγανό υπόγειο τσιμεντένιο λάκκο», που περιγράφουν οι υπεύθυνοι. Στην έρευνά μας στο χώρο σταθήκαμε «τυχεροί», καθώς λίγο πρωτύτερα ένα όχημα των διυλιστηρίων έφερε «φρέσκο πράγμα». Εκτός των άλλων, διαπιστώνουμε πως οι σάκοι που μεταφέρουν τη λάσπη δεν είναι πλαστικοί και στεγανοί, αλλά απλοί σάκοι από λινάτσες που σχίζονται ευκολότατα! Κι όλα αυτά, η τοξική λάσπη και τα υπολείμματα χημικών ουσιών σε τενεκέδες και βαρέλια, βρίσκονται εκτεθειμένα στη χωματερή, περιμένοντας να σκεπαστούν από λίγο χώμα![...]
Ομως, υπάρχουν και χειρότερα. Η χωματερή βρίσκεται πάνω σε χείμαρρο, ο οποίος με μια βροχή λίγο μεγαλύτερη από τα συνηθισμένα μπορεί να παρασύρει τα τοξικά απόβλητα σε χωράφια και σε σπίτια, ακόμα και μέσα στους Αγίους Θεοδώρους! Το «κερασάκι» στην «τούρτα» της φρίκης είναι πως ακριβώς κάτω από τη χωματερή περνούν οι αγωγοί ύδρευσης της πόλης, οι οποίοι φέρνουν στην περιοχή «καθαρό νερό» από τα Γεράνια Ορη. Κανείς δεν ξέρει σε ποια έκταση έχει φτάσει η μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα, ακόμα και από τα «φυσιολογικά» απόβλητα, πόσο μάλλον από τα τοξικά, για τα οποία οι ειδικοί λένε πως χρειάζονται κάποιες εκατοντάδες χρόνια για να γίνουν ανενεργά! Επιστήμονες λένε πως αυτή η τοξική μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα μπορεί να ξεπεράσει κατά πολύ τα 20 χιλιόμετρα από την εστία μόλυνσης. Με άλλα λόγια, εκτός από τους κατοίκους των Αγ. Θεοδώρων που χρησιμοποιούν χωρίς κανείς να τους το λέει μολυσμένο νερό, είναι άγνωστο σε ποια έκταση έχει φτάσει η καταστροφή".
Το παραπάνω κείμενο για τα διυλιστήρια Κορίνθου είναι απόσπασμα της εφημερίδας Ριζοσπάστης, με ημερομηνία 25/6/2000. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο (που περιέχει ορισμένες χαρακτηριστικές φωτογραφίες για την μόλυνση) εδώ.

Επίσης δείτε:"Στον Εισαγγελέα τα Ελληνικά Πετρέλαια για μόλυνση του Περιβάλλοντος".

Κλείνοντας, θα ήθελα να εκφράσω την απορία μου για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί και τον σαφή κίνδυνο που τρέχουν ακόμα και οι ζωές των ανθρώπων σε αυτές τις περιοχές. Ίσως για την πολιτεία, η κύρια προτεραιότητά της να μην είναι η ασφάλεια, αλλά και η υγεία των πολιτών, αλλά το χρηματικό κέρδος. Αλλιώς δεν εξηγείται το γεγονός ότι οι υπεύθυνοι δεν έχουν λάβει κάποιο μέτρο, προκειμένου να αποφευχθεί αυτή η περιβαλλοντική καταστροφή.

Η φωτογραφία που απεικονίζει διυλιστήρια στον Καναδά είναι από εδώ.