Latest posts

ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ: ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΑΠΟ ΤΖΑΚΙΑ-ΞΥΛΟΣΟΜΠΕΣ... ΚΙ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

On: 2.1.13

Μετά από πολύ καιρό, μπαίνει μια καινούρια ανάρτηση στο blog. Προφανώς και η έλλειψη ελεύθερου χρόνου, όπως κι άλλοι προσωπικοί παράγοντες, επηρεάζουν το πόσο συχνά γράφεται κάτι εδώ. 
Αφήνοντας την εισαγωγή, ας πάμε κατευθείαν στο θέμα μας. Από το site του ιατρικού συλλόγου Αθηνών:

Στο κατώφλι του 2013, τα τζάκια και οι λέβητες με καυσόξυλα καθώς και οι ξυλόσομπες, που τα προηγούμενα χρόνια είχαν εγκαταλειφθεί ή και απαγορευθεί, αποτελούν και πάλι μια νέα πραγματικότητα της οικονομικής κρίσης που θέτει το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο στην απαγορευμένη ζώνη για την τσέπη όλο και περισσότερων πολιτών.
Η απουσία ελεγκτικών μηχανισμών στην παράνομη υλοτόμηση ακόμα και δασών και η καθ όλα αποδεκτή «κλοπή» καυσόξυλων που συμβαίνει σε μικρή ή μεγάλη κλίμακα, μετέτρεψαν την πηγή της ζωής, το ξύλο που είναι ο βασικός βιοάνθρακας της φύσης, να μετατραπεί για πολλούς στη φθηνότερη λύση θέρμανσης για το φετινό χειμωνα στην Ελλάδα.
Η καύση του ξύλου αυτού με βασικό στοιχείο τον άνθρακα, προκαλεί καθημερινά ολοένα και μεγαλύτερη συγκέντρωση των αιωρούμενων μικροσωματιδίων – προϊόντων της καύσης, των suspended particulate matter) στην ατμόσφαιρα. Ας σημειωθεί δε, ότι τα παραδοσιακά τζάκια με καυσόξυλα και οι ξυλόσομπες εκλύουν περίπου 30 φορές περισσότερα αιωρούμενα μικροσωματίδια ανά κιλό καύσιμης ύλης από έναν σύγχρονο καυστήρα.
Τους τελευταίους δύο μήνες, στο Μαρούσι και στο Κορωπί διαπιστώθηκε 18 φορές αύξηση των αιωρούμενων μικροσωματιδίων πάνω από το ανώτατο επιτρεπτό όριο των 50 μg/m3 (μικρογραμμαρίων ανά κυβικό μέτρο αέρα). Τη ρύπανση της ατμόσφαιρας, μαζί με τα αιωρούμενα μικροσωματίδια, επιτείνουν και άλλοι τοξικά προϊόντα τη ίδιας καύσης του βιοάνθρακα όπως τα SO2, NO2, NO, CO, CO2, Pb και άλλα.
Όσον αφορά στην επίδραση των αιωρούμενων μικροσωματιδίων στην υγεία ανθρώπινου οργανισμού, τα μικροσωματίδια διαχωρίζονται, ανάλογα με τη διάμετρο τους: σ’ εκείνα που έχουν διάμετρο από 2,5 έως 10 μm, που συνήθως αποτελούνται από οξείδια του αργιλίου, πυρίτιο, σίδηρο και είναι εισπνεύσιμα, και σε αυτά με διάμετρο μικρότερη των 2,5 μm που παράγονται σε τεράστιες ποσότητες από καυσόξυλα και ξυλόσομπες και μπορούν να διεισδύσουν βαθύτερα στα πνευμόνια και να προκαλέσουν σοβαρότερη βλάβη. Η ικανότητα του αναπνευστικού συστήματος του ανθρώπου να προστατεύε­ται από τα αιωρούμενα στο περιβάλλον μικροσωματίδια καθορίζεται κυρίως από το μέγεθος και τη χημική σύσταση των τελευταίων. 
Η συνεχιζόμενη μάλιστα εναπόθεση των μικροσωματιδίων αυτών σε όλο το μήκος του ανώτερου και κατώτερου αναπνευστικού, προκαλεί σοβαρή βλάβη στο αναπνευστικό επιθήλιο. Στο ανώτερο αναπνευστικό επικάθονται τα μεγαλύτερης διαμέτρου μικροσωματίδια. Όσο πιο μικρή είναι η διάμετρός τους τόσο μεγαλύτερη είναι η διείσδυση τους στους πνεύμονες ως τις τελικές κυψελίδες. Τα πολύ μικρής διαμέτρου μικροσωματίδια, λόγω της διεισδυτικότητάς τους και λόγω των σταθερών συμπλόκων που σχηματίζουν, εισχωρούν στο εσωτερικό των κτιρίων, των σπιτιών, των κλινοσκεπασμάτων και προκαλούν πληθώρα αναπευστικων προβλημάτων από άσθμα, αλλεργικές βρογχίτιδες, αποφρακτικές πνευμονοπάθειες κα. Επίσης, πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι τα αιωρούμενα μικροσωματίδια με διάμετρο <7 class="goog-spellcheck-word" span="span" style="background: none repeat scroll 0% 0% yellow;">μm προκαλούν καταστροφή των μακροφάγων στο κυκλοφορικό σύστημα, καταστρέφουν το ενδοθήλιο των μικρών αγγείων, δημιουργούν μικροθρομβώσεις και συχνά πυροδοτούν στεφανιαία νόσο και ΑΕΕ, ή σε οξείες καταστάσεις έως και πνευμονικό οίδημα.
Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι τα αιωρούμενα μικροσωματίδια με διάμετρο μικρότερη του 0.1 μm μπορεί να περάσουν μέσα από τις κυτταρικές μεμβράνες και να διαπεράσουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό του εγκεφάλου και να προκαλέσουν σοβαρή εγκεφαλική βλάβη. Ακόμα στην περίπτωση της αιθάλης που εκπέμπεται από τους σύγχρονους κινητήρες ντήζελ, τα μικροσωματίδια μπορεί να μεταφέρουν και καρκινογόνα στοιχεία στην επιφάνειά τους (όπως π.χ. βενζοπυρένια)
Τη στιγμή που χιλιάδες πολίτες με τα παιδιά τους, γίνονται εθελοντές μιας προσπάθειας ανθρωπιστικής διάσωσης του οξυγόνου που αναπνέουμε και κάθε Κυριακή, σε συνεργασία με τν ΣΠΑΠ και άλλους φορείς, βάζουν ένα μικρό δεντράκι σαν ανάσα ζωής, είναι λυπηρό και αποτρόπαιο να παρατηρούνται φαινόμενα αυτοκαταστροφής του ανθρώπου και του περιβάλλοντος, επειδή αποτελούν την πιο φθηνή λύση.

Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, ως διαρκής θερματοφύλακας της δημόσιας Υγείας, κρούει τον κώδωνα για τη σοβαρότητα ενός φαινομένου που έχει λάβει απειλητικές διαστάσεις και θέτει σε κίνδυνο την υγεία εκατομμυρίων πολιτών και προμηνύει τον αφανισμό της ζωτικης πηγής οξυγόνου και οικολογικής ισορροπίας στο περιβάλλον, τα δάση μας.
Για αυτό, στόχος του ΙΣΑ είναι να επιταθεί κάθε προσπάθεια από την Πολιτεία που θα μπορέσει να διαφυλαξει την υγεία όλων των πολιτών και να προλάβει τα σοβαρά νοσήματα, ιδιαίτερα σταμικρά παιδιά και τους χρονίως πάσχοντες. Σε αυτήν την προπάθεια, θα είμαστε αρωγοί για να διαφυλάξουμε όλοι μαζί τα δάση μας, τα παιδιά μας και την ίδια μας τη ζωή.


Προφανώς και η καύση ξυλείας σε τόσο μεγάλη κλίμακα σε μια περιοχή όπως η Αθήνα, δημιουργεί μια αποπνικτική ατμόσφαιρα, η οποία μπορεί να έχει και τις ανάλογες επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Όμως τίποτε απ' ότι συμβαίνει στην κοινωνία δεν είναι ξεκομμένο και δεν προκαλείται από μόνο του. Η συγκεκριμένη κατάσταση αναδεικνύει το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με συγκεκριμένες πολιτικές (βλ. αυξήσεις σε φόρους πετρελαίου, τιμολόγια ρεύματος κλπ), που αναγκάζουν μια ολόκληρη κοινωνία να στρέφεται στην πιο φθηνή λύση προκειμένου να αντεπεξέλθει στο κρύο του χειμώνα.
Από την άλλη βέβαια κι η καύση πετρελαίου δεν είναι αυτό που θα λέγαμε "φιλική προς την υγεία του ανθρώπου και του περιβάλλοντος". Εδώ τίθεται και το ζήτημα της αξιοποίησης άλλων μορφών ενέργειας και τρόπων θέρμανσης. Δυο παραδείγματα που μου έρχονται στο μυαλό είναι η χρήση των απορριμάτων για την παραγωγή θερμότητας και η χρήση της γεωθερμίας.


Τέτοιου είδους λύσεις όμως θέλουν μία πολιτεία που θα αντιμετωπίζει την κοινωνία ως ένα σύνολο ανθρώπων με ανάγκες και δικαιώματα κι όχι ως ένα σύνολο από βέβαιες πηγές εσόδων. Ταυτόχρονα χρειάζεται κι ένας συνολικότερος σχεδιασμός κι όχι μεμονωμένες λύσεις.

Τέλος να εκφράσω και μια απορία μου. Τόσα χρόνια σε όλη τη χώρα, εκτός από τα μεγάλα αστικά κέντρα, η πλειοψηφία του κόσμου χρησιμοποιεί ξυλόσομπες και τζάκια για την θέρμανση των σπιτιών. Γιατί ξαφνικά λοιπόν ο Ιατρικός Σύλλογος κι όλοι μας θυμηθήκαμε τα προβλήματα που δημιουργούν στην υγεία αυτοί οι τρόποι θέρμανσης, με αφορμή την Αθήνα;

 Η φωτογραφία της ανάρτησης είναι του Γιάννη Λάριου και την βρήκα εδώ.

ΟΛΗ Η ΒΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΕΙΝΑΙ "ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ" ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΘΕ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ Σ' ΑΥΤΗΝ!

On: 15.8.12

Το παρακάτω άρθρο προέρχεται από το "Παρατηρητήριο μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων", αναδημοσιεύεται από το blog "Justice for Greece" και μας το έστειλαν στο mail του blog πριν από λίγες μέρες. 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Το 1983, ο K. Σημίτης σαν Υπουργός Γεωργίας διαφωνούσε με την κήρυξη Στρατωνίου και Ολυμπιάδας σαν μεταλλευτικών περιοχών, τονίζοντας την ιδιαίτερη σημασία τους για τον πρωτογενή τομέα και το περιβάλλον! Μετά έστελνε τα ΜΑΤ στη Στρατονίκη για να προστατεύσει την “Εταιρεία”…
Το έγγραφο του Υπουργείου Γεωργίας δημοσίευσε η “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ” στις 9-3-2002.
Μεταλλευτικός κώδικας (Ν. 210/1973), άρθρο 142 παρ. 2:
Προκειμένου περί περιοχών που παρουσιάζουν αξιόλογο μεταλλευτικό ενδιαφέρον ή υφίστανται ή πρόκειται να ιδρυθούν σε αυτές αξιόλογες Μεταλλευτικές ή Μεταλλουργικές εγκαταστάσεις δύναται δια Προεδρικών Διαταγμάτων που εκδίδονται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας να χαρακτηρίζονται αυτές ως “Μεταλλευτικές Περιοχές” και να απαγορεύεται μέσα σε αυτές η ανάπτυξη ετέρων δραστηριοτήτων, εφόσον από αυτές παρακωλύεται η άσκηση της Μεταλλείας ή οι εργασίες των Μεταλλευτικών ή Μεταλλουργικών εγκαταστάσεων ή αν από την άσκηση της Μεταλλείας ή των Μεταλλευτικών ή Μεταλλουργικών εγκαταστάσεων παρεμποδίζεται η άσκηση ετέρων δραστηριοτήτων.
Άρθρο 140 παρ. 5:
Ουδεμία οφείλεται αποζημίωση για οικοδομές ή άλλα έργα του ιδιοκτήτη ενός χώρου μέσα στη Μεταλλευτική περιοχή τα οποία έγιναν κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο ιδιοκτήτης του χώρου “δι’ επιμελείας κοινού ανθρώπου” μπορούσε να προβλέψει τη ζημία που θα επέλθει σε αυτά από την Εκμεταλλεύτρια Εταιρεία.
Απροκάλυπτη, σαφής δήλωση της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ ενώπιον ΣτΕ


Αυτά τα πολύ ξεκάθαρα επιβάλλει ο Μεταλλευτικός Κώδικας για όσους έχουν την “ευτυχία” να έχουν ή να προτίθενται να έχουν ιδιοκτησία ή επιχειρηματική δραστηριότητα σε “Μεταλλευτική Περιοχή”. Δείτε σχετικά και το παλαιότερο άρθρο μας:  Η θεσμική διάσταση και η πρακτική αποτίμηση της μεταλλειοκτησίας, με ειδική αναφορά στο Δήμο Αριστοτέλη της Χαλκιδικής.
Μέχρι σήμερα οι υπερμαχοι του Επενδυτικού Σχεδίου της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ διατείνονται ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι, ότι η περιοχή δεν είναι χαρακτηρισμένη “μεταλλευτική” κατά την έννοια της παρ. 2 του άρθρου 142 του Μεταλλευτικού Κώδικα και κατά συνέπεια δεν τίθεται θέμα απαγόρευσης άλλων δραστηριοτήτων. Η επιβεβαίωση των όσων γράφουμε ήρθε από την ίδια την ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ. Στην ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ που κατέθεσε στις 8 Ιουνίου 2012 επί της αιτήσεως ακυρώσεως της ΚΥΑ 201745/2011 Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων της Επένδυσης και συντάχθηκε από το Δικηγορικό Γραφείο “Σκουρής – Τροβά και συνεργάτες”, αποτυπώνεται η θέση της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ σχετικά με το Επενδυτικό της Σχέδιο και το καθεστώς της μεταλλειοκτησίας στην περιοχή.
Στην παρ. Α1, Γενικά της επίμαχης ΚΥΑ ξεκαθαρίζεται ότι:
Το έργο που προτείνεται στο Επενδυτικό Σχέδιο (και εγκρίθηκε με την επίμαχη ΚΥΑ) αφορά στο σύνολο των Μεταλλείων Κασσάνδρας…
δηλαδή σε ολόκληρη την έκταση των 317.000 στρεμμάτων (κατά τη Σύμβαση Μεταβίβασης) των Οριστικών Παραχωρήσεων. Και στη σελ. 40:
Σε σχέση με την αίτηση ακυρώσεως δεν φαίνεται να έχει γίνει αντιληπτό ότι η προσβαλλόμενη (ΚΥΑ) αφορά ένα συνολικό έργο – Επενδυτικό Σχέδιο – και αντιμετωπίζει τα επί μέρους υποέργα ως αυτοτελή…
ΟΛΑ Ή ΤΙΠΟΤΑ δηλαδή. Το Επενδυτικό Σχέδιο είναι ενιαίο και αδιαχώριστο. Ένα Επενδυτικό Σχέδιο που η τοπική κοινωνία ουδέποτε ρωτήθηκε αν δέχεται. Και στη σελ. 58:
Το Επενδυτικό Σχέδιο αποσκοπεί στη διαχειριστική προσέγγιση του συνόλου του Μεταλλευτικού δυναμικού της Β.Α. Χαλκιδικής…
Ξεκαθαρίζει λοιπόν με τον πλέον επίσημο τρόπο η ELDORADO GOLD/ΜΠΟΜΠΟΛΑΣ – που κατέχει το 100% της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ – ότι ολόκληρη η Β.Α. Χαλκιδική σε έκταση 317.000 στρεμ. θα μετατραπεί σε μεταλλευτικό/μεταλλουργικό τοπίο, δηλαδή σε “Μεταλλευτική Περιοχή”. Στη σελ. 71 το τεκμηριώνει επί πλέον τον χαρακτηρισμό και νομικά:
Κατά τις διατάξεις του Ν. 2436/1996 (που κύρωσε τη σύμβαση μεταβίβασης των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην TVX) και όλες τις τροποποιήσεις (Ν 3220/2004) που κύρωσε τη σύμβαση μεταβίβασης των Μεταλλείων Κασσάνδρας από το Ελληνικό Δημόσιο στον Δημήτρη Κούτρα (100% της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ), είναι προφανές ότι η περιοχή χαρακτηρίζεται Μεταλλευτική και δια νόμου ήδη προ του 1990 και δεν κατελοίπετο καμία αμφιβολία ως προς τον χαρακτηρισμό της. Η περιοχή συνεπώς στο σύνολό της είναι δια νόμου χαρακτηρισμένη ως Μεταλλευτική συνεχώς από το 1990
Στη σελ. 69 γίνεται σαφής αναφορά στην παρ. 2 του άρθρου 142 του Μεταλλευτικού Κώδικα:
Και βέβαια δεν είναι κατανοητό το πώς οι δραστηριότητες του όποιου άλλου μοντέλου ανάπτυξης (εκτός της Μεταλλείας) δεν έχουν ανάγκη εκτίμησης των επιπτώσεων τους στη Μεταλλευτική η οποία προϋπήρχε στην περιοχή…
Οι δύο μεταβιβάσεις των Μεταλλείων Κασσάνδρας – στην TVX και στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ – και οι δύο Νόμοι που τις κύρωσαν επιβεβαίωσαν τη θεσμοθέτηση της Β.Α. Χαλκιδικής ως “Μεταλλευτικής Περιοχής”. Με την ΚΥΑ 201745/2011 (Κεφάλαιο α1. Γενικά) ο χαρακτηρισμός αυτός επικαιροποιείται και επιβεβαιώνεται για μια ακόμα φορά.
Στη “Μεταλλευτική Περιοχή” των 317.000 στρεμ. όλες οι ιδιοκτησίες είναι πρακτικά δημευμένες αφού οι ιδιοκτήτες τους έχουν στερηθεί δια του νόμου το δικαίωμα να τις χρησιμοποιήσουν κατά τη βούλησή τους.
Επί πλέον η αξία τους έχει ΜΗΔΕΝΙΣΘΕΙ αφού απαγορεύεται ή μπορεί να απαγορευθεί στο μέλλον να χρησιμοποιηθούν για οποιαδήποτε επιχειρηματική δραστηριότητα. Αλλά και αν οι ιδιοκτήτες ήδη έχουν κτίσει σπίτια ή επιχειρήσεις, όταν η “Εταιρεία” αποφασίσει να πραγματοποιήσει έρευνα, εξόρυξη, μεταλλευτική/μεταλλουργική δραστηριότητα στις ιδιοκτησίες τους ή στην γύρω περιοχή, δεν έχουν κανένα δικαίωμα αποζημιώσεως για θετικές και αποθετικές ζημίες επειδή ως έχοντες “επιμέλεια κοινού ανθρώπου” όφειλαν να γνωρίζουν ότι παρεμποδίζουν παράνομα τον “Εκμεταλλευτή” στην άσκηση της Μεταλλείας .
Η συντριπτική πλειονότητα των υποστηρικτών της “Επένδυσης” και της “Εταιρείας” (και του Δημάρχου Χρήστου Πάχτα) είναι οι εργαζόμενοι στην εταιρεία με τις οικογένειές τους, όσοι ελπίζουν σε πρόσληψη και όσοι έχουν άλλο οικονομικό όφελος. Όλοι αυτοί ή σχεδόν όλοι έχουν ακίνητα περιουσιακά στοιχεία στην “Μεταλλευτική Περιοχή” που η αξία τους έχει μηδενισθεί.
Εξαιρούνται οι κάτοικοι του Στρατωνίου που δεν είναι από τη Στρατονίκη ή την Ιερισσό. Το Στρατώνι δεν έχει Διοικητική Περιφέρεια, είναι το μοναδικό χωριό της Χαλκιδικής και ίσως της χώρας. Τα σπίτια και τα κτίρια ανήκουν στην Εταιρεία, με εξαίρεση  όσα κτίστηκαν τα τελευταία χρόνια από Στρατωνίσιους. Και ούτως ή άλλως, το Στρατώνι έιναι Μεταλλευτική Περιοχή και Βιομηχανική Περιοχή Υψηλής Όχλησης και, μαζί με το Λαύριο, η πλέον ρυπασμένη από βαρέα μέταλλα και όξινες απορροές περιοχή της Ελλάδας. Αυτοί δεν έχουν να χάσουν τίποτα.
Αλλά η Στρατονίκη και τα Στάγειρα; Αυτά τα δυο χωριά είναι τα πλουσιότερα της Β Χαλκιδικής, σε απόσταση από όλα τα άλλα. Όλο το θαλάσσιο μέτωπο από την Ολυμπιάδα μέχρι την Ιερισσό, μια ακτή μήκους 70 χιλιομέτρων, ανήκει σε Σταγειρίτες και Στρατονικιώτες. Η αξία των σπιτιών στη Στρατονίκη είναι μηδενική γιατί στη Στρατονίκη και να σου το χαρίζουν το σπίτι δεν πας να κατοικήσεις με τα φουρνέλα κάτω από τα πόδια σου, τη νέα λίμνη τοξιών αποβλήτων στον Κοκκινόλακκα, κάτω από το χωριό, και το νέο μεταλλευτικό/μεταλλουργικό συγκρότημα σαν αξιοθέατο. Αλλά και τα κτήματα στη θάλασσα δεν έχουν καμία αξία, δίπλα σε μια θάλασσα που κάθε λίγο “κοκκινίζει” από τη ντροπή της και μέσα σε “μεταλλευτική περιοχή” όπου δεν κανείς δεν μπορεί να φτιάξει τίποτα.Ένα σπίτι στον Παρθενώνα της Σιθωνίας και ένα κτήμα των 10 στρεμμάτων σε ένα ακρογιάλι της Σιθωνίας ή της Κασσάνδρας θα άξιζαν τουλάχιστον ένα εκατομμύριο ευρώ, αν μπορούσες να βρεις τέτοιο κτήμα. Στην περιοχή μας δεν αξίζει τίποτα. Μα είναι καλά αυτοί οι συμπατριώτες;

Στρατονίκη: πανέμορφο ορεινό χωριό σε μια πανέμορφη περιοχή, αλλά οι αξίες των ιδιοκτησιών είναι μηδενικές

Αλλά και οι κάτοικοι του Νεοχωρίου και της Βαρβάρας σε πολύ λίγο καιρό θα ξεσηκωθούν σαν τους Μεγαλοπαναγιώτες όταν συνειδητοποιήσουν ότι στην Πιάβιτσα δουλεύουν ήδη τέσσερα γεωτρύπανα για την περιχαράκωση του επιφανειακού/υπόγειου κοιτάσματος, πολλαπλάσιου σε μέγεθος του αντίστοιχου της Ολυμπιάδας. Και ολόκληρη η περιοχή τους είναι ήδη “μεταλλευτική περιοχή”.
Ο Στανός φιλοξενεί ένα από τα σημαντικότερα χρυσοφόρα κοιτάσματα και σε λίγο καιρό θα έχει την τύχη της Πιάβιτσας. Και είναι ήδη “μεταλλευτική περιοχή”.
Αυτό είναι το ΟΡΑΜΑ του Χρήστου Πάχτα και της “Εταιρείας” για τη ΒΑ Χαλκιδική. Αν κάποιος από τους “Άρχοντες” της Χαλκιδικής, τους υποστηρικτές του “Επενδυτικού Σχεδίου” ή τους ιδιοκτήτες εντός των 317.000 στρεμμάτων, έχει διάφορη άποψη σε όσα τεκμηριώνουμε, παρακαλούμε να μας την καταθέσει για δημοσίευση και ανάδειξή της.

Τελειώνοντας διαβάστε σχετικά:

 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 Η συγκεκριμένη περίπτωση δείχνει γι' ακόμη μια φορά ότι οι μεγαλοεπιχειρηματίες δεν νοιάζονται για τίποτε άλλο εκτός από την αύξηση των κερδών τους και στην ουσία αυτοί είναι που κάνουν κουμάντο στη χώρα. Αν και η ανάρτηση σαν σύνολο ξεφεύγει από την μέχρι τώρα θεματολογία του blog, εν τούτοις κάνει ξεκάθαρο ότι το περιβαλλοντικό ζήτημα δεν γίνεται να αντιμετωπίζεται αποκομμένο από τον κοινωνικό περίγυρο. 
Ο αγώνας για να λυθούν (έστω και τοπικά) περιβαλλοντικά προβλήματα σχετίζεται με τον αγώνα για καλύτερη ποιότητα ζωής και συνήθως ως πηγή όλων των συγκεκριμένων προβλημάτων είναι δύο παράγοντες: η επιχειρηματική ασυδοσία και η αδιαφορία (διαπλοκή) των υπευθύνων. Όλα τα παραπάνω θα πρέπει να τα έχουμε στο μυαλό μας, όταν προσπαθούμε να ζητήσουμε από 'υπεύθυνους"-ανεύθυνους να δώσουν μία λύση. 
Οι πραγματικές λύσεις δίνονται μόνο αν δεν βλέπουμε τα γεγονότα από απόσταση, αλλά με όποιον τρόπο μπορούμε, ενεργοποιούμαστε και προσπαθούμε συλλογικά να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα.

Η ΕΓΚΑΤΑΛΗΨΗ ΑΝΑΒΕΙ ΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ ΣΤΑ ΔΑΣΗ!

On: 30.6.12

Με το που ανέβηκαν οι θερμοκρασίες σε πολλές περιοχές στην Ελλάδα, σε συνδυασμό με το στέγνωμά τους, λόγω λειψής υγρασίας, έκαναν την εμφάνισή τους οι καταστροφικές πυρκαγιές στα δάση και τις δασικές εκτάσεις. Γιατί, όπως επανειλημμένα έχουμε τονίσει, οι χωματερές είναι διάσπαρτες στα δάση και τις δασικές εκτάσεις, οι ηλεκτροφόρες γραμμές της ΔΕΗ διασχίζουν τα δάση, ενώ η χρηματοδότηση για την προστασία και ανάπτυξη των δασών και δασικών εκτάσεων από πενιχρή έγινε πενιχρότατη.

Δεν είναι, όμως, μόνον αυτό. Ακόμα κι αυτή η πενιχρότατη χρηματοδότηση καταβάλλεται παράκαιρα, με αποτέλεσμα να καθίσταται σε σημαντικό βαθμό άχρηστη. Για παράδειγμα, ενώ οι αποφάσεις για την έγκριση και κατανομή της χρηματοδότησης πρέπει να ολοκληρώνονται το Δεκέμβρη κάθε χρονιάς και στις αρχές του χρόνου να ολοκληρώνεται η πρόσληψη του αναγκαίου εποχιακού προσωπικού, αυτό δε συμβαίνει εδώ και αρκετά χρόνια. Οι εγκριτικές αποφάσεις βγαίνουν τον Ιούνη, ακόμη και τον Ιούλη και οι προσλήψεις αρχίζουν τον Αύγουστο. Ετσι, οι όποιες εργασίες γίνουν μετά τον Αύγουστο δεν έχουν κανένα αντίκρισμα στην ανάπτυξη και την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων.

Αυτό φυσικά δεν γίνεται τυχαία, όπως εδώ και χρόνια τονίζουμε. Γίνεται γιατί όλες οι κυβερνήσεις, πράσινες και μπλε, έχουν αφήσει στην τύχη τους τα δάση και τις δασικές εκτάσεις. Οσοι υποστηρίζουν το αντίθετο, ότι δηλαδή τις καταστροφικές πυρκαγιές  τις προκαλούν «εγκληματικά στοιχεία», είναι είτε αδαείς είτε φερέφωνα των κυβερνώντων, που θέλουν να τους αθωώσουν για την εγκληματική τους πολιτική έναντι των δασών. Σ’ όλους αυτούς προτείνουμε. Δοκιμάστε να βάλετε φωτιά σ’ ένα καλά συντηρούμενο και φυλασσόμενο δάσος. Θα διαπιστώσετε ότι αυτό είναι από δύσκολο έως αδύνατο.

Επιστρέφουμε στην παράθεση στοιχείων για την προστασία και την ανάπτυξη των δασών. Αρχίζουμε με τις εγκριτικές αποφάσεις χρηματοδότησης για τις εργασίες που πρέπει να γίνουν και για τις προσλήψεις του αναγκαίου εποχιακού προσωπικού. Κατά τη γνώμη μας, το προσωπικό αυτό δεν πρέπει να είναι εποχιακό, αλλά να δουλεύει όλο το χρόνο. Δε θα πάμε πολύ παλιά. Το 2009 είχαν προσληφθεί 1150 εποχιακοί δασεργάτες και δασολόγοι, σε χρόνο που είχε ολοκληρωθεί η σεζόν. Το 2010 μειώθηκαν σημαντικά και έπεσαν στους 695 (447 οκταμηνίτες και 248 τριμηνίτες). Το 2011 μειώθηκαν κατά 50% οι εποχιακοί εργάτες, αλλά τελικά δεν προσλήφθηκαν! Αποφασίστηκε να προσληφθούν 225 οκταμηνίτες και 125 τριμηνίτες, δηλαδή συνολικά 350 εποχιακοί εργάτες και να προσληφθούν το 2012.

Οι διαδικασίες αυτές ήταν και είναι, σκόπιμα, ιδιαίτερα χρονοβόρες. Αρχισαν τέλη Γενάρη οι διαδικασίες για την έγκριση της Κοινής Υπουργικής Απόφασης (ΚΥΑ) για την πρόσληψη του εποχιακού προσωπικού, αλλά δεν ολοκληρώθηκαν πριν την προκήρυξη των εκλογών της 6ης Μάη του 2012. Συγκεκριμένα, είχαν υπογράψει δύο υπουργοί και δεν «πρόλαβε» να υπογράψει ο υπουργός Εσωτερικών. Ετσι, μπήκαμε στο τρίτο δεκαήμερο του Ιούνη και δεν έχει εγκριθεί η ΚΥΑ για τις προσλήψεις των 350 εποχιακών δασεργατών και δασολόγων. Αυτό σημαίνει ότι, εάν τελικά γίνουν οι προσλήψεις αυτές, θα καβατζάρουμε τον Αύγουστο. Ετσι, και φέτος θα βγει η σεζόν χωρίς να έχει προσληφθεί κι αυτό το ελάχιστο εποχιακό προσωπικό.

Πάμε τώρα στις εγκριτικές αποφάσεις για τη χρηματοδότηση των εργασιών για την προστασία και ανάπτυξη των δασών, που όπως προαναφέραμε είναι πενιχρότατη. Ποιες είναι οι πηγές χρηματοδότησης; Πρώτον, από το 2012 είναι η χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ. Βγήκαν οι αποφάσεις για τη χρηματοδότηση έργων αντιπυρικής προστασίας, αλλά αποκλείεται πριν το φθινόπωρο να αρχίσει να καταβάλλεται τμήμα της χρηματοδότησης για ν’ αρχίσουν να γίνονται οι εργασίες αντιπυρικής προστασίας. Δεύτερον, είναι η χρηματοδότηση από το λεγόμενο Πράσινο Ταμείο. Από την εκμετάλλευση των δασών και δασικών εκτάσεων εισρέουν στο Πράσινο Ταμείο πάνω από 20 εκατ. ευρώ το χρόνο. Απ’ αυτά, για την προστασία και ανάπτυξη των δασών και δασικών εκτάσεων δόθηκαν μόνο 4,8 εκατ. ευρώ το 2011, χωρίς να γνωρίζουμε εάν τελικά δόθηκε όλο αυτό το ποσό. Για το 2012 αποφασίστηκε να δοθεί από το Πράσινο Ταμείο το ποσό των 3,8 εκατ. ευρώ, όμως δεν είναι σίγουρο τι ποσό θα δοθεί τελικά, γιατί με την απόφαση 791 της 8ης Νοέμβρη του 2011 του Συμβουλίου μπήκε ο περιορισμός να μη δαπανηθεί πάνω από το 5% των καταθέσεών του, ενώ με βάση το νόμο 4030 δεν προβλέπεται χρηματοδότηση από το Πράσινο Ταμείο για έργα που θα γίνουν μετά τον Αύγουστο του 2012.

Τρίτον, είναι η χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, από τους λεγόμενους εθνικούς πόρους. Φέτος βγήκε απόφαση με την οποία δίνονται 1053 εκατ. ευρώ. Απ’ αυτά, 651.000 ευρώ για συντήρηση και διεύρυνση του οδικού δασικού δικτύου και 134.000 ευρώ για φυτώρια. Σύμφωνα με δήλωση υπηρεσιακών παραγόντων, θα δοθεί ακόμη 1 εκατ. ευρώ μέσα στο 2012.

Είναι, λοιπόν, πενιχρότατη η κρατική χρηματοδότηση και όπως λέει η λαϊκή παροιμία «με πορδές δεν βάφονται αυγά». Η εγκατάλειψη των δασών και των δασικών εκτάσεων συνεχίζεται και γι’ αυτό και φέτος θα παραδοθούν, για μια ακόμη χρονιά, στο καταστροφικό έργο των πυρκαγιών.

Πηγή: Εφημερίδα "Κόντρα".

Αναδημοσίευση από το blog "Δασαμάρι SOS".

ΤΟ ΑΠΘ ΥΛΟΠΟΙΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΩΝ ΠΟΔΗΛΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

On: 27.6.12


Στο Αριστοτέλειο το πρώτο Σύ­στηµα Κοινόχρηστων Ποδηλάτων! Το κόστος, ανάλογα µε τις ώρες χρή­σης, θα κυµαίνεται από ένα έως πέ­ντε ευρώ.
Η πανεπιστηµιακή κοινότητα του ΑΠΘ για µια ακόµα φορά πρωτοτυ­πεί, αφού αποφάσισε τη δηµιουργία του πρώτου στην Ελλάδα συστήµα­τος κοινόχρηστων ποδηλάτων για τους φοιτητές και τους εργαζόµενους στο πανεπιστήµιο.
Η πρωτοβουλία εντάσσεται στο Πρό­γραµµα Ολοκληρωµένης Περιβαλ­λοντικής ∆ιαχείρισης του ΑΠΘ µε στόχο την ελάττωση του αριθµού των κινούµενων αυτοκινήτων στον χώρο του πανεπιστηµίου και µεταξύ άλλων στοχεύει στη βελτίωση των συνθη­κών µετακίνησης, στον περιορισµό των ατοµικών δαπανών των χρηστών του συστήµατος για αγορά καυσίµων ή εισιτηρίων και στην οικονοµική στή­ριξη φοιτητών του ΑΠΘ που θα απασχοληθούν για τις ανάγκες λειτουργί­ας του συστήµατος.
Για κάθε χρήση ποδηλάτου προ­καταβάλλεται ποσό ενός ευρώ για τους φοιτητές και 1,50 ευρώ για τους εργαζόµενους µε δικαίωµα χρήσης τριών ωρών. Για κάθε επό­µενη µετά την τρίτη ώρα η χρέω­ση είναι τριάντα λεπτά. Για ηµερή­σια, δωδεκάωρη χρήση η συνολική χρέωση είναι τρία ευρώ για 24ωρη τέσσερα και για χρήση κατά τη δι­άρκεια του Σαββατοκύριακου 5 ευρώ.
Σε πρώτη φάση το σύστηµα διαθέτει 60 ποδήλατα, τα οποία θα προορίζο­νται για αστική - περιαστική χρήση και θα είναι διαθέσιµα καθηµερινά. Στο σύστηµα κοινόχρηστων ποδηλάτων θα εργάζονται 10 φοιτητές σε θέσεις µερικής απασχόλησης, ενώ τα έσοδα που θα προκύψουν θα χρησιµοποι­ηθούν για τη συντήρηση και την επέ­κταση του συστήµατος.
Το σχέδιο αναπτύχθηκε και υποστη­ρίζεται από την εταιρεία Cyclopolis σε συνεργασία µε το ΑΠΘ. Η Cyclopolis είναι ελληνική εταιρεία κατασκευ­ής Συστηµάτων ∆ιάθεσης Κοινό­χρηστων Ποδηλάτων, τα οποία κα­τασκευάζονται εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα.

Το παραπάνω άρθρο είναι από το "Πράσινο Ποντίκι".

Τέτοιου είδους συστήματα είναι εδώ και πολλά χρόνια διαδεδομένα στο εξωτερικό, όπου υπάρχουν και δίκτυα ποδηλατοδρόμων για μεγαλύτερη ασφάλεια. Στην Ελλάδα τέτοιου είδους εγχειρήματα είναι σε εμβρυικό στάδιο, καθώς ο Έλληνας μέχρι πρόσφατα προτιμούσε τη χρήση του αυτοκινήτου. Τα τελευταία χρόνια πολλοί άνθρωποι έχουν αφήσει τα αυτοκίνητα και τα μέσα μαζικής μεταφοράς για να χρησιμοποιούν ποδήλατο, όμως τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν λόγω έλλειψης υποδομών και της συμπεριφοράς των οδηγών στους ελληνικούς δρόμους είναι πάρα πολλά.
Σίγουρα το εγχείρημα του ΑΠΘ είναι ελπιδοφόρο κι ελπίζω το επόμενο διάστημα να αρχίσουν να ευαισθητοποιούνται και οι τοπικές αρχές, ώστε να αρχίσουμε να βλέπουμε κι εκτεταμένα δίκτυα ποδηλατοδρόμων στις ελληνικές πόλεις, που θα κάνουν πιο ασφαλή και πιο ελκυστική τη χρήση του ποδηλάτου ως μέσου μεταφοράς στους δρόμους.

ΟΙ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

On: 12.4.12

Κατ' αρχήν, να πω πως θεωρώ πολύ σημαντικό να υπάρχουν αναρτημένες στο διαδίκτυο επιστημονικές έρευνες, που να καταπιάνονται με συγκεκριμένα θέματα (κι όχι μόνο με το περιβάλλον), δίνοντας με απλό και κατανοητό τρόπο σ' ένα ευρύ αναγνωστικό κοινό τεκμηριωμένες απόψεις. 
Επειδή λοιπόν το θέμα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) μας έχει απασχολήσει τα τελευταία χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που έχουμε κατανοήσει ότι θα πρέπει να απεξαρτηθούμε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα από τα ορυκτά καύσιμα, είναι αναγκαίο σταδιακά να εμπλουτίζουμε  τη "συζήτηση" με νέες και πιο ολοκληρωμένες απόψεις.

Διαβάστε την πτυχιακή εργασία με τίτλο "Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην Ελλάδα"(Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων, ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας).

Επιτομή

Αντικείμενο της παρούσας πτυχιακής εργασίας είναι η παρουσίαση μιας όσο το δυνατόν ολοκληρωμένης εικόνας γύρω από το θέμα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην χώρα μας. Αναλύεται ο κλάδος, οι δυνατότητες για ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, η τεχνολογία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και τα οφέλη από τη χρήση της. Στόχος είναι να αναδειχθούν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ως τεχνολογίες με υψηλές προοπτικές στην μελλοντική επιχειρηματική ζωή και με ιδιαίτερη συμβολή στην αντιμετώπιση των μεγάλων σύγχρονων κρίσεων που εντοπίζονται σε οικονομικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό επίπεδο. Επιπλέον αναδεικνύεται η ανάγκη να διεισδύσουν περισσότερο αυτές οι τεχνολογίες στην χώρα μας.

(Αν υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα με την αναδημοσίευση του συνδέσμου, επικοινωνείστε με το blog).

Επίσης δείτε παλιότερα άρθρα μας σχετικά με τις Ανανεώσιμες πηγές Ενέργειας:

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΙΣ Α.Π.Ε.: ΑΙΟΛΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ!

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΙΣ Α.Π.Ε.:ΗΛΙΑΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ!-Α' ΜΕΡΟΣ-

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΙΣ Α.Π.Ε.:ΗΛΙΑΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ!-Β' ΜΕΡΟΣ-

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΙΣ Α.Π.Ε.: ΒΙΟΜΑΖΑ!

 



ΝΕΑ ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑ ΑΠΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥ ΔΑΣΙΚΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ;

On: 8.4.12


Τα τελευταία χρόνια το θέμα της περιβαλλοντικής υποβάθμισης έχει έρθει στο προσκήνιο. Μια σειρά γεγονότων δείχνουν ξεκάθαρα ότι τα επιχειρηματικά (και φίλια) συμφέροντα βλέπουν το περιβάλλον και τη φύση, μόνο ως πεδίο εμπορικής δραστηριότητας και κερδοφορίας, χωρίς να νοιάζονται για την ποιότητα της ζωής μας, που κι αυτή υποβαθμίζεται όταν καταστρέφεται π.χ. ένα δάσος.
Διαβάστε το παρακάτω κείμενο που προέρχεται από το blog Δασαμάρι SOS και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα:


Η δασοφάγα λερναία ύδρα πετάει ξανά κεφάλι

Αναρωτιέται κανείς πώς είναι δυνατό ορισμένοι κάτοικοι και δημοτικοί σύμβουλοι (πρώην και νυν) να τάσσονται εναντίον όσων δασικών περιοχών έχουν απομείνει στο Πικέρμι και στη Ραφήνα. Αξιοποιούν κάθε ευκαιρία για να επιτύχουν την ολοκληρωτική εξάλειψη του δάσους, ως κοινωνικού-περιβαλλοντικού αγαθού, και να το παραδώσουν στην ιδιωτική εκμετάλλευση. Αυτή τη φορά επανέρχονται με αφορμή τους αυθαίρετους οικισμούς της Ραφήνας. Όμως η διαχείριση του θέματος αποκαλύπτει ότι δεν τους αρκεί η νομιμοποίηση μόνο των αυθαίρετων κατοικιών, που είναι αίτημα των οικιστών. Ζητούν κάτι πολύ πιο αδηφάγο: να μεταβάλουν το χαρακτήρα των δασικών εκτάσεων εντός των οποίων βρίσκονται οι αυθαίρετοι οικισμοί. Ζητούν τον αποχαρακτηρισμό των δασικών εκτάσεων που παρεισέφρυσαν μέσα στους παράνομους οικισμούς! Αλλά ακόμη και τον αποχαρακτηρισμό αμιγώς δασικών εκτάσεων! Μ’ ένα σμπάρο δυό τρυγόνια: και την εξυπηρέτηση των μικρών ιδιωτικών συμφερόντων και ταυτόχρονα των κατασκευαστικών εταιριών που απαιτούν τη συνέχιση της δόμησης μέσα σε δασικές εκτάσεις μέχρι την ολοσχερή τσιμεντοποίησή τους.

Το γενικότερο δασοκτόνο σχέδιο αποδεικνύεται περίτρανα και από το γεγονός ότι στις, έως τώρα, συνήθεις περιοχές προς ένταξη της Ραφήνας (Διασταύρωση, Περιβολάκια, Βγένα, Αύρα, ...), για πρώτη φορά βλέπουμε να συμπεριλαμβάνεται και το Δασαμάρι του Πικερμίου - βλ. αίτηση προς το δήμο Ραφήνας-Πικερμίου μιας μκο(!) με όνομα «οχυρό πολιτών»[1].

Το Δασαμάρι είναι μια λοφοσειρά βόρεια του Πικερμίου που περιβάλλεται από δύο ρέματα (ρέμα Βαλανάρη και ρέμα Δασαμάρι) και δύο οικιστικές ζώνες (Ντράφι στα δυτικά και Διώνη-Άγιος Σπυρίδωνας στα ανατολικά), το οποίο κάηκε στις δασικές πυρκαγιές του 1995, του 1997 και του 2009. Μια δασική έκταση του Πεντελικού βουνού, ανάμεσα σε ρέματα ιδιαίτερου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος [ΦΕΚ 281/Δ/23-3-1993], χαρακτηρισμένη ως βιότοπος CORINE [Βάση δεδομένων Φιλότης, κωδ. A00060037] και κηρυγμένη αναδασωτέα το 1995 και το 2010 [ΦΕΚ 749/Δ/2-10-1995 και ΦΕΚ 35/Δ/3-2-2010].

15 βίλες εκτός σχεδίου, εντοπισμένες σε μια κόχη της έκτασης, τους κάνει άραγε να εξομοιώνουν το δασικό Δασαμάρι με άλλους αυθαίρετους οικισμούς και να αιτούνται τον αποχαρακτηρισμό του; Άγνοια; Επιπολαιότητα; Ανεπίτρεπτο! Πολύ περισσότερο για εκείνους που εκλέγονται ή/και χρηματοδοτούνται από το δημόσιο για να προστατεύουν (λέμε τώρα!) το δημόσιο συμφέρον.

Ουσιαστικά πρόκειται για άλλη μία απόπειρα αλλαγής του δασικού χαρακτήρα δασικών εκτάσεων της περιοχής μας, που εγγράφεται σε μια σειρά παρόμοιων ενεργειών:
- Πριν μερικά χρόνια κάποιοι έστησαν μια βιομηχανία αποχαρακτηρισμών δασικών εκτάσεων [ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 30/7/2005, ΤΟ ΒΗΜΑ 31/7/2005].
- Μετά εμφανίστηκε η Α.Ε. «κτήμα Πεντέλη» και οι επίγονοι επιχειρηματικοί όμιλοι [ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 28/8/2005].
- Πριν ένα χρόνο, με πρόσχημα την απογραφή του 2011, οι «έμποροι των δασών» ξανακάθησαν στα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου Ραφήνας-Πικερμίου με πρόθεση να «αποτινάξουν το δασικό χαρακτήρα περιοχών».
- Το καλοκαίρι του 2011 αποψιλώθηκε μεγάλη έκταση στο Δασαμάρι για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών από εταιρείες κατασκευής κατοικιών και μεγαλοξενοδόχους...
- Και πριν λίγους μήνες μας προέκυψε νέο μοντέλο αλλαγής χρήσης του δάσους. Στην ίδια αποψιλωθείσα έκταση φυτρώνουν σήμερα ...βιολογικές καλλιέργειες!

Όμως εκτός από τα συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα και τους συγκεκριμένους που τα υπηρετούν, υπάρχουν οι χιλιάδες κάτοικοι. Οι κάτοικοι που χαίρονται το δάσος. Οι κάτοικοι που από το 2009, μαζί με την ανεξάρτητη πρωτοβουλία πολιτών Δασαμάρι S.O.S, εμπλουτίζουν με συνέπεια τις καμένες δασικές περιοχές με δενδροφυτεύσεις και σποροφυτεύσεις. Ένα περιβαλλοντικό έργο που αναγνωρίστηκε και υποστηρίχτηκε και από τον ΣΠΑΠ και από το δήμο Πεντέλης, αλλά και από τον ίδιο το δήμο Ραφήνας-Πικερμίου με εγκατάσταση μιας δεξαμενής για το πότισμα νεαρών βελανιδιών. Οι κάτοικοι είναι αποφασισμένοι να προασπίσουν με κάθε μέσο τις δασικές εκτάσεις της περιοχής τους: με συνέχιση των αναδασώσεων στις οποίες καιρός είναι να συμμετάσχει και ο δήμος, με τη συλλογή εκατοντάδων υπογραφών και με κινητοποιήσεις - αν χρειαστεί!

Για όσους θα κληθούν να πάρουν θέση για τη δασική περιοχή Δασαμάρι, καλό είναι να γνωρίζουν ότι το Σύνταγμα προστατεύει εσαεί το δασικό χαρακτήρα μιας περιοχής:
Δημόσια ή ιδιωτικά δάση και δασικές εκτάσεις που καταστράφηκαν ή καταστρέφονται από πυρκαγιά ή που με άλλο τρόπο αποψιλώθηκαν ή αποψιλώνονται δεν αποβάλλουν για το λόγο αυτό το χαρακτήρα που είχαν πριν καταστραφούν, κηρύσσονται υποχρεωτικά αναδασωτέες και αποκλείεται να διατεθούν για άλλο προορισμό. [Σύνταγμα της Ελλάδας, άρθρο 117, παράγραφος 3]

Επίσης, ας γνωρίζουν ότι υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για την αναδάσωση κάθε καμένης δασικής έκτασης:
Τα δάση και οι δασικές εκτάσεις, δημόσιες και ιδιωτικές, που καταστράφηκαν από πυρκαγιά ή αποψιλώθηκαν από οποιαδήποτε αιτία, προερχόμενη είτε από ανθρώπινη ενέργεια, είτε από φυσικά αίτια, μόνος εφεξής προορισμός, είναι η αναδάσωση, η επανάκτηση δηλαδή του αρχικού τους χαρακτήρα, η οποία και αποτελεί υποχρέωση του κράτους. [Συμβούλιο της Επικρατείας, απόφαση 4575/1998]

Ας γνωρίζουν επίσης, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το 2011, ζήτησε τη θέσπιση 30ετούς απαγόρευσης δόμησης καμένων εκτάσεων:
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ...καλεί την Επιτροπή να υποβάλει νομοθετική πρόταση για την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών, η οποία να προβλέπει χρηματοδότηση για σχέδια πρόληψης και εκτίμησης κινδύνου, για το ευρωπαϊκό σύστημα πληροφοριών για τις δασικές πυρκαγιές (EFFIS), για μέτρα κατάρτισης και εκπαίδευσης, και για την αποκατάσταση των δασών μετά από πυρκαγιές, μεταξύ άλλων με την ενδεχόμενη απαγόρευση, για τουλάχιστον 30 έτη, οποιασδήποτε οικοδομικής δραστηριότητας σε εκτάσεις που έχουν πληγεί από δασοπυρκαγιές· [Έκθεση Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής για την "Προστασία των δασών και τη σχετική πληροφόρηση στην ΕΕ: προετοιμασία των δασών ενόψει της κλιματικής αλλαγής", INI/2010/2106]

Επιπλέον, ας γνωρίζουν ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει απορρίψει την προσφυγή συνεταιρισμών για ένταξη στο σχέδιο πόλης των δασικών εκτάσεων του Δασαμαρίου [απόφαση ΕΔΑΔ 21/2/2005].

Τέλος ας γνωρίζουν ότι πρόσφατα το Συμβούλιο της Επικρατείας εξέδωσε απόφαση για την ανταλλαγή εκτάσεων που κατέχουν συνεταιρισμοί μέσα σε δασικές εκτάσεις με άλλες εκτάσεις του δημοσίου εντός οικιστικής ζώνης ή την απαλλοτρίωσή τους από το κράτος [Μηχανικός Online 29/3/2012].

Περιττό να προσθέσουμε κάτι που ήδη γνωρίζουν: ότι ο δήμος νομιμοποιείται να παίρνει αποφάσεις μόνο για εγκεκριμένα έγκυρα σχέδια πόλης. Οποιαδήποτε άλλη απόφαση είναι ή παράνομη ή άκυρη ή έωλη ή εκ του πονηρού!


[1] «Κατάθεση πρότασης για την έναρξη διαδικασίας μεταβολής δασικής μορφής εκτάσεων εντός οικισμών στερούμενης νόμιμης έγκρισης...» [East Runner, 26/3/2012]


ΟΤΑΝ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ

On: 31.3.12

Το παρακάτω άρθρο που προέρχεται από το "Πράσινο Ποντίκι", δείχνει ξεκάθαρα ότι μπροστά στο χρηματικό κέρδος και την ανάπτυξη οικονομικών δεικτών, για κάποιους δεν έχει σημασία ούτε κι η ανθρώπινη ζωή...




Επιμέλεια: Ηρώ Γλάρου
Η είδηση είναι από αυτές που συνήθως περνάνε στα ψιλά παγκοσµίως. Και αυτό γιατί τραγική πρωταγωνίστρια είναι ένα κοριτσάκι της φυλής Gwaj -Awà, που ζούσε κάπου στα βάθη του Αµαζονίου.
Ένα κοριτσάκι που µάθαµε την ύπαρξή του - όπως και της φυλής της - µετά τη φρικτή δολοφονία του από παράνοµους υλοτόµους.
Η 8χρονη εκτιµάται - γιατί υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες - ότι αποµακρύνθηκε από τον καταυλισµό της φυλής και απήχθη από παράνοµους υλοτόµους που είχαν αυθαίρετα εισβάλει σε µια έκταση 1.000 στρεµµάτων που βρίσκεται στην περιοχή Maranhao, στη Βόρεια Βραζιλία, και έχει αναγνωριστεί ως επικράτεια των αυτοχθόνων.
Στη συνέχεια οι αληταράδες έδεσαν το κοριτσάκι σε ένα δέντρο και το έκαψαν ζωντανό. Κανείς δεν ξέρει και κανείς δεν πρόκειται ποτέ να µάθει εάν πριν το κάψουν το κακοποίησαν σεξουαλικά. Άλλωστε ακόµα ούτε το όνοµά του δεν έχει γίνει γνωστό, ενώ αν και το περιστατικό βγήκε στη δηµοσιότητα στα µέσα Ιανουαρίου, εκτιµάται και πάλι ότι συνέβη τον Οκτώβριο ή τον Νοέµβριο.
«Μάθαµε ότι ενώ το κοριτσάκι καιγόταν, εκείνοι γελούσαν», είπε στη βραζιλιάνικη ιστοσελίδα Terra ο Luis Carlos, Ινδιάνος της φυλής Guajajara του Αµαζονίου, που επίσης ζει εντός της προστατευόµενης έκτασης των 1.000 στρεµµάτων. Η φυλή του θεωρείται µια από αυτές που βρίσκονται σε επαφή µε τον «πολιτισµό». Το κοριτσάκι, όµως, έβλεπε για πρώτη και για τελευταία φορά στη ζωή του λευκούς άντρες…
Η µαφία του Αµαζονίου
Οι αρχές της Βραζιλίας, και συγκεκριµένα το γραφείο που ασχολείται µε τους Ινδιάνους του Αµαζονίου, επιβεβαίωσε τη δολοφονία, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για ένα µεµονωµένο περιστατικό. Η αλήθεια είναι, όµως, διαφορετική. Την επταετία 2003-2010 έχουν επιβεβαιωθεί οι δολοφονίες 452 Ινδιάνων του Αµαζονίου, αριθµός, όµως, που στην πραγµατικότητα είναι κατά πολύ µεγαλύτερος, αφού είτε δεν γίνονται καταγγελίες στις αρχές είτε οι δολοφόνοι δρουν στην «καρδιά» του δάσους χτυπώντας φυλές που δεν γνωρίζουν τίποτε άλλο πάνω στον πλανήτη, παρά µόνον την περιοχή που γεννήθηκαν και ζουν.
Σύµφωνα µε τις επίσηµες εκτιµήσεις, στην περιοχή Maranhao ζουν περισσότεροι από 15.000 ιθαγενείς, διαφορετικών φυλών, που διαβιούν σε διαφορετικό βαθµό αποµόνωσης η κάθε µία.
Η µεγαλύτερη απειλή για τους αυτόχθονες είναι οι ανθρακωρύχοι, οι υλοτόµοι και οι κτηνοτρόφοι, που παρανόµως εισβάλλουν στο αρχέγονο δάσος για να εκµεταλλευτούν τους αµύθητους φυσικούς πόρους, σκοτώνοντας τους ιθαγενείς.
Η προσπάθεια για την εξαφάνιση των Ινδιάνων µε στόχο την υφαρπαγή και καταστροφή του Αµαζονίου ξεκίνησε τη δεκαετία του 1970, όταν εντοπίστηκαν τεράστια κοιτάσµατα σιδηροµεταλλεύµατος στην περιοχή Maranhao.
Η Παγκόσµια Τράπεζα έσπευσε τότε να κάνει το πρώτο βήµα για την εκµετάλλευση της περιοχής, υποστηρίζοντας οικονοµικά σχέδιο ανάπτυξης που προέβλεπε την κατασκευή ενός ορυχείου και µιας σιδηροδροµικής γραµµής.
Σήμερα υπολογίζεται ότι περίπου το 30% της περιοχής που ζουν οι ιθαγενείς της φυλής Awà έχει καταστραφεί. Είναι χαρακτηριστικό ότι η φυλή αριθμεί πλέον μόνον 355 μέλη, που ζουν χωρισμένα σε τέσσερις κοινότητες στα βάθη του Αμαζονίου. Οι Awà εξαρτούν την επιβίωσή τους αποκλειστικά από το δάσος και έχουν ελάχιστες επαφές ακόμα και με άλλες φυλές. Αν και η κυβέρνηση της Βραζιλίας αναγνώρισε το 1992 την περιοχή ως επικράτεια των Awà, το γεγονός δεν εμπόδισε την εισβολή εταιρειών που έχοντας στην υπηρεσία τους συμμορίες έχουν εισβάλει στην περιοχή και την καταστρέφουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά τη νομοθετική αναγνώριση έχουν δημιουργηθεί
τρεις από τους μεγαλύτερους παράνομους οικισμούς.
Αυτοί αποτελούν επί της ουσίας τα κέντρα επιχειρήσεων των συμμοριών που συγκροτούν παράνομοι υλοτόμοι και παράνομοι κτηνοτρόφοι, οι οποίοι καταλαμβάνουν τεράστιες εκτάσεις και τις αποψιλώνουν για να τις χρησιμοποιήσουν ως βοσκοτόπια. Πριν από τρία χρόνια ένας ομοσπονδιακός δικαστής εξέδωσε απόφαση με την οποία ζητούσε όλοι οι εισβολείς να εγκαταλείψουν το έδαφος όπου ζει η φυλή των Awà εντός 180 ημερών, όμως κατά της απόφασης έγινε έφεση από παράνομους κτηνοτρόφους, οι οποίοι και κατάφεραν να αναστείλουν την εκτέλεσή της.

Επισκέψεις από 28/6/07...