Κρήτη: Τζιπ, enduro και γουρούνες στις πιο ευαίσθητες περιοχές!

Το τελευταίο διάστημα γινόμαστε και στην Κρήτη όλο και συχνότερα μάρτυρες παράνομων δραστηριοτήτων με τροχοφόρα όπως τζιπ, γουρούνες, εντούρο κ.ά. σε παραλίες, κοίτες ποταμών, υγροτόπους και ορεινά μονοπάτια, που γίνονται είτε για ιδιωτική διασκέδαση είτε για βιοπορισμό χωρίς κανένα έλεγχο. Είναι τόσο μεγάλη η ασυδοσία ώστε αυτοί που κάνουν αυτές τις δραστηριότητες συχνά τις βιντεοσκοπούν και τις αναρτούν με περηφάνια στο διαδίκτυο είτε για να δουν όλοι τα κατορθώματά τους είτε για διαφήμιση. 

Αρκετές φορές έχουμε δει ομάδες με μηχανές εντούρο να κάνουν τη διαδρομή Σκίνακας - Γέργερη ή φαράγγι της Μονής Βροντησίου - δάσος Ρούβα δίπλα στις φωλιές των γυπαετού, ενώ πρόσφατα παρακολουθήσαμε στο διαδίκτυο ομάδα με μηχανές εντούρο να ανεβαίνουν στις κορφές του Ψηλορείτη στη διαδρομή από Ακόλυτα στην κορυφή του Τίμιου Σταυρού! Συχνά παρακολουθούμε μεγάλα καραβάνια από τζιπ ή γουρούνες να κάνουν «safari tour» εκτός δρόμου ή πάνω σε ορειβατικά μονοπάτια μέσα σε προστατευόμενες περιοχές στα βουνά της Δίκτης, του Ψηλορείτη των Λευκών Ορέων και αλλού. Άλλοτε πάλι εποχούμενοι διατρέχουν αμμοθίνες, υγροτόπους, κοίτες ποταμών, δασικές εκτάσεις και αρχαιολογικούς τόπους, ακόμα και καλλιεργημένα χωράφια.

Εξ' όσων γνωρίζουμε αυτές οι δραστηριότητες στερούνται κάθε νομιμότητας, καταστρέφουν την χλωρίδα και την πανίδα, επιδεινώνουν τη διάβρωση των εδαφών και δεν σέβονται ούτε το περιβάλλον, ούτε το τοπίο. Εκτός αυτού, είναι εξαιρετικά ενοχλητικές στους ανθρώπους που ασκούν άλλες ήπιες -πραγματικά εναλλακτικές- τουριστικές δραστηριότητες, όπως οι περιηγητές και οι ορειβάτες. Άλλωστε δεν είναι λογικό να θεωρούμε την υπερβόσκηση ως τον βασικό υπεύθυνο για τη διάβρωση του εδάφους και να αγνοούμε τα τροχοφόρα που σκάβουν το χώμα και καταστρέφουν τη βλάστηση. Αυτές οι «κοντά στη φύση» δραστηριότητες είναι καλύτερα να μείνουν μακριά από τη φύση και να ασκούνται σε χώρους ειδικά διαμορφωμένους γι' αυτές.

Σύμφωνα με το άρθρο 13 παρ. 4 του Ν.3937/2011 για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, α) Δεν επιτρέπεται η κίνηση μηχανοκίνητων οχημάτων εκτός οδικού δικτύου σε οικολογικά ευαίσθητες εκτάσεις, όπως ενδεικτικά, μόνιμες ή εποχικές λίμνες και τέλματα και οι ακτές τους, ο αιγιαλός, οι αμμοθίνες, ποτάμια, ρέματα και ρυάκια, δάση, λιβάδια, βοσκότοποι, οι οικότοποι προτεραιότητας του παραρτήματος Ι της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, καθώς και σε μονοπάτια που βρίσκονται σε τέτοιες περιοχές και β) Δεν επιτρέπεται η, μέσω της κίνησης μηχανοκίνητων οχημάτων, αυτόβουλη δημιουργία νέων ή η επέκταση υφιστάμενων δρόμων σε δασικά, χορτολιβαδικά και παράκτια οικοσυστήματα.

Τίθενται ακόμα μερικά ερωτήματα:

• Ποιός θα έχει την ευθύνη αν συμβεί κάποιο ατύχημα με κάποιο από αυτά τα οχήματα σε αυτές τις περιοχές; Τι συνέπειες θα έχει ένα τέτοιο γεγονός;
• Είναι συμβατή η παρουσία των μηχανοκίνητων στον Ψηλορείτη με το καθεστώς του Φυσικού Πάρκου και του Δικτύου των Παγκόσμιων Γεωπάρκων της Unesco;
• Είναι συμβατές αυτές οι δραστηριότητες με το αγροδιατροφικό μοντέλο που προωθεί η Περιφέρεια Κρήτης;

Ζητούμε από τις δημόσιες υπηρεσίες και τους φορείς που έχουν στην αρμοδιότητά τους την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος να ερευνήσουν τα συμβάντα μέσα από το δικτυακό υλικό και από μαρτυρίες στις συγκεκριμένες περιοχές, να ελέγξουν τις διαδρομές που χρησιμοποιούν οι επαγγελματίες στα «safari», να ενημερώσουν τις αστυνομικές και δικαστικές αρχές και να πληροφορήσουν με σαφήνεια και με όποιον τρόπο κρίνουν πιο αποτελεσματικό τους πολίτες και τους επαγγελματίες για το τι επιτρέπεται και τι όχι.

Παγκρήτιο Δίκτυο Περιβαλλοντικών Οργανώσεων ΟΙΚΟΚΡΗΤΗ
oikokriti@gmail.com,

Θυσία στα κέρδη τους ο Υμηττός;

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ*

Ένας από τους λίγους πνεύμονες πρασίνου της Αττικής, το βουνό του Υμηττού, βρίσκεται πάλι στο στόχαστρο όσων τον αντιμετωπίζουν ως πεδίο κερδοφορίας και εύκολη λεία για εκμετάλλευση που τη βαφτίζουν αξιοποίηση και ανάπτυξη. Ούτε λόγος για προστασία και ανάδειξη του δασικού χαρακτήρα του βουνού, αναδάσωση των καμένων εκτάσεων, φύλαξη, καθαρισμό, συντήρηση.
Οι επιταγές της ΕΕ και του ΔΝΤ είναι ξεκάθαρες. Αρπαγή της δημόσιας γης και όλου του δημόσιου πλούτου. Δάση, παραλίες, ακόμα και προστατευόμενες περιοχές προορίζονται προς εκμετάλλευσή τους μέσω του ΤΑΙΠΕΔ και του νέου Υπερ-ταμείου και παραδίδονται σε ξένους και ντόπιους «επενδυτές», προκειμένου να αποπληρωθεί το «δημόσιο» χρέος, έχουν ανοίξει την όρεξη σε όλα τα κοράκια.
Αποτέλεσμα αυτών των ορέξεων και οι εμπρησμοί σε κρίσιμες περιοχές του Υμηττού, τις οποίες επιβουλεύονται για τσιμεντοποίηση. Συχνοί εμπρησμοί, που δεν αποτελούν μακρινό παρελθόν και κόστισαν εκατοντάδες στρέμματα καμένου δάσους και ανθρώπινες ζωές με πιο πρόσφατο το 2015.
Κατασκευαστικές εταιρείες εποφθαλμιούν ξανά τον Υμηττό για νέους ιδιωτικούς αυτοκινητόδρομους γρήγορης πρόσβασης από το χώρο της επένδυσης του Λάτση στο Ελληνικό προς το Αεροδρόμιο, στα πρότυπα της Αττικής Οδού. Άλλες εταιρείες χρησιμοποιούν ήδη τον Υμηττό ως δωρεάν χώρο για εγκατάσταση ιδιωτικών σχολείων, για εναπόθεση μπάζων και αποβλήτων, λειτουργία λατομείων, για στάθμευση των μηχανημάτων τους, για εγκατάσταση κεραιών, για αποθήκευση. Και δεν τους φτάνουν αυτά, θέλουν επιπλέον να επεκτείνουν τις επιχειρηματικές τους δράσεις πάνω στο βουνό.
Ιδιώτες καταπατητές, που χρησιμοποίησαν τις τρύπες των ΠΔ της δήθεν προστασίας του Υμηττού και έκτισαν «αναψυκτήρια», άλλοι οικοπεδοφάγοι και οικοδομικοί συνεταιρισμοί απαιτούν τη νομιμοποίηση των καταπατήσεων και των αυθαιρέτων κτισμάτων τους και την επέκταση του σχεδίου πόλης στο βουνό με επίφαση τα λεγόμενα ανοικτά οικοδομικά τετράγωνα. Ενώ, συνεχίζουν να επιχειρούν αυθαίρετες οικοδομικές εργασίες σε καμένες και αναδασωτέες εκτάσεις.
Η εκκλησία, θεωρεί ότι της ανήκει όλος ο Υμηττός και δηλώνει στο κτηματολόγιο χιλιάδες στρέμματα ως ιδιοκτησία της.
Ο στρατός και η αεροπορία, εκτός από το ότι συνεχίζουν τη λειτουργία των στρατοπέδων, επεκτείνουν ανεξέλεγκτα τις εγκαταστάσεις τους, στήνουν νέα προκάτ κτίρια ακόμα και αυτή την εποχή, μεταφέρουν διάφορες υπηρεσίες τους. Δεν γκρεμίζουν το σούπερ μάρκετ, το βενζινάδικο, το πολυκατάστημα, το καφενείο, το σκελετό των κτιρίων που προόριζαν για κατοικίες αξιωματικών.
Οργανισμοί όπως η ΔΕΗ, στο όνομα του δημόσιου συμφέροντος, χρησιμοποιούν τον Υμηττό ως χώρο για τις εγκαταστάσεις τους και την ανεξέλεγκτη και τζάμπα επέκτασή τους, όπως το Κέντρο Υπερυψηλής Τάσης στην Ηλιούπολη.
Οι δήμοι γύρω από την Αττική, εδώ και χρόνια στο όνομα των κοινωφελών εγκαταστάσεων, φόρτωσαν τον Υμηττό με γήπεδα, χώρους για πολιτιστικές εκδηλώσεις, σχολεία, παιδικούς σταθμούς, σταθμούς μεταφόρτωσης απορριμμάτων, πάρκινγκ, συνεργεία, νεκροταφεία και κάθε είδους υπηρεσίες. Με μια κοντόφθαλμη οπτική χρησιμοποίησαν τον Υμηττό ως δωρεάν και εύκολο χώρο για διάφορες εγκαταστάσεις στο όνομα της εξυπηρέτησης των λαϊκών αναγκών, αντί να επιμένουν στην αναζήτηση και απαλλοτρίωση χώρων μέσα στον αστικό ιστό για την ικανοποίησή τους. Συνεχίζουν και αυτή την περίοδο να προωθούν σχέδια για κατασκευή σταθμών μεταφόρτωσης, νεκροταφείων κ.α. και ένταξη στο γενικό πολεοδομικό σχέδιο ιδιοκτησιών που έχουν «εκκρεμότητες» ως δασικές και βρίσκονται στις ζώνες προστασίας.
Ενδεικτικό κρούσμα η προσφυγή δήμων γύρω από τον Υμηττό και πολλών ιδιωτών, στο Συμβούλιο της Επικρατείας το 2013 (η απόφαση αναμένεται) για την ακύρωση του τελευταίου Π.Δ. 187/ 2011 για την «προστασία» του Υμηττού, με πρόσχημα τη μη ύπαρξη σχετικής περιβαλλοντικής μελέτης. Στόχος τους η ανεξέλεγκτη επέκταση στο βουνό της αυθαίρετης δόμησης ιδιωτικών συμφερόντων (δεκάδες αυθαίρετοι οικισμοί, δήθεν γεωργικές αποθήκες που έγιναν βίλλες, επιχειρηματικές εγκαταστάσεις μέσα στο δάσος -πχ ιατρικό κέντρο στη Βούλα), αλλά και κοινωφελών δημοτικών χρήσεων (νεκροταφεία, σταθμοί μεταφόρτωσης απορριμμάτων, κλπ). Αρχικός δικηγόρος μεγάλου μέρους όσων προσέφυγαν, ήταν και η εταιρεία του Κατρούγκαλου.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στα ίδια χνάρια των προηγούμενων κυβερνήσεων, έρχεται να εξυπηρετήσει τις μεθοδεύσεις όλων των παραπάνω. Προωθεί εντατικά τους νέους σχεδιασμούς για μια Αθήνα-πόλη στήριξης της επιχειρηματικότητας και των ιδιωτικών συμφερόντων, αφιλόξενη για τους κατοίκους, αλλά φιλόξενη για τους «επενδυτές» και τον καταναλωτισμό, χρήσιμη για την ολιγαρχία του πλούτου, αλλά εχθρική για τους φτωχούς, τη νεολαία, τους άνεργους, τους εργαζόμενους. Κανένας ελεύθερος δημόσιος χώρος χωρίς εμπορευματοποίηση, χωρίς αντίτιμο, χωρίς περιφράξεις κι ελεγχόμενη πρόσβαση.
Εξαγγέλλει το Σχέδιο «Νέα Αθήνα», που εκτός των άλλων προβλέπει την κατασκευή γηπέδου μέσα στον πυρήνα του Πάρκου Γουδί-Ιλισίων, το οποίο ανήκει στις ζώνες προστασίας του Υμηττού. Ενώ, με τον τελευταίο νόμο για τους δασικούς χάρτες (4467/2017) που ψήφισε, επιτρέπει τη νομιμοποίηση των καταπατήσεων και την αλλαγή χρήσης των δασικών εκτάσεων και κυρίως των αναδασωτέων, αφήνοντας περιθώρια για νέες αυθαιρεσίες και οικιστικές επεκτάσεις στα βουνά, μαζί και στον Υμηττό. Επιπλέον, σε ένα αλισβερίσι κυβέρνησης-δήμων ο υπουργός περιβάλλοντος Φάμελος ζητάει από τους δήμους να υποδείξουν ποιες περιοχές θεωρούν όρια των οικισμών και στη συνέχεια, εξαιρεί από το νόμο για την καταγραφή των δασικών χαρτών αυτές ακριβώς τις περιοχές.
Μηχανισμοί του αστικού κράτους, πιέζουν για εσπευσμένη και πιο βαθιά αναδιάρθρωση στην κατεύθυνση στήριξης της επιχειρηματικότητας. Χαρακτηριστική η δήλωση του Στασινού, προέδρου του ΤΕΕ, για την επιδιωκόμενη αναθεώρηση του Συντάγματος, που σχεδίαζαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, με στόχο την ουσιαστική κατάργηση των άρθρων 24 και 117 για την προστασία των δασών. Ο πρόεδρος του ΤΕΕ ζητάει ούτε λίγο ούτε πολύ, συνταγματική κατοχύρωση της προστασίας του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας, της επιχειρηματικότητας και της βιώσιμης ανάπτυξης, με «ταυτόχρονη λύση της εμπλοκής του δασικού χαρακτήρα μιας έκτασης με το ιδιοκτησιακό καθεστώς». Δηλαδή τα ιδιωτικά δάση (το 30% περίπου των δασών της χώρας, μεταξύ των οποίων μεγαλύτερος ιδιοκτήτης φέρεται η εκκλησία) να μπορούν να αλλάζουν χρήση και να μετατρέπονται σε επιχειρηματικές μονάδες.
Οι αποφάσεις του ΣτΕ όλο και συχνότερα παίρνουν το μέρος των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και των μνημονιακών κυβερνητικών επιλογών σε εφαρμογή και των αντι-δασικών νόμων κι άλλων φαστ-τρακ ρυθμίσεων που ψηφίστηκαν τα τελευταία χρόνια. Ενδεικτική η απόφασή του ότι τα δάση δεν είναι κοινόχρηστα, αλλά αποτελούν ιδιωτική περιουσία του δημοσίου. Πράξη που ανοίγει το δρόμο για την παράδοση όλων των δασών στο ΤΑΙΠΕΔ και από κει σε επενδυτές για 99 χρόνια.
Τα Ρυθμιστικά Σχέδια που έχουν υπογραφεί και τα νέα που προωθούνται υποτάσσονται στις αξίες της αγοράς και στους στόχους της οικονομικής και συνολικής αναδιάρθρωσης του συστήματος.
Η Περιφέρεια Αττικής με την περιφερειακή αρχή Δούρου, ουσιαστικά συνδράμει και επαυξάνει αυτή την επιχείρηση, αφήνοντας να εξελίσσεται ανεμπόδιστα η καταστροφή του Υμηττού.
Αντιδασικές νομοθετικές ρυθμίσεις μνημονιακής και μη υποχρέωσης, ξηλώνουν μεθοδικά τη δασική προστασία. Εκτός από τον πρόσφατο νόμο για τους δασικούς χάρτες η κυβέρνηση με το Ν. 4407/16 παραχωρεί τα πρώην στρατόπεδα που είναι σε δασικές περιοχές στο ΤΑΙΠΕΔ για πώληση, δόμηση ή ενοικίαση. Με την υπ. Απόφαση του 2016 εξαιρεί από την ανάρτηση των δασικών χαρτών τις περιοχές «οικιστικών πυκνώσεων» -αυθαίρετης δόμησης, κλπ. Με το Ν. 4280/14 δημόσιες δασικές εκτάσεις παραδίδονται στα τουριστικά- ενεργειακά- μεταλλευτικά συμφέροντα. Με το Ν. 4178/13 επιτρέπεται νομιμοποίηση αυθαιρέτων. Στην ίδια κατεύθυνση και οι νόμοι 3208/2003, 3818/2010 3889/2010 και το ΠΔ 32/2016.
Τα προηγούμενα Προεδρικά Διατάγματα για την «προστασία» του Υμηττού και το τελευταίο (Π.Δ. 187/11), αυξομείωναν τις ζώνες προστασίας, κατοχύρωναν χρήσεις και εγκαταστάσεις που άφηναν «παραθυράκια» τα οποία άνοιγαν σαν κερκόπορτες από τους επιτήδειους και τους ίδιους τους κρατικούς φορείς για να οικοδομήσουν και να εκμεταλλευτούν τον Υμηττό. Αποτέλεσμα τους η νομιμοποίηση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων, των αυθαίρετων οικισμών, των «αναψυκτήριων», των σταθμών μεταφόρτωσης, αποθηκών, των δημόσιων και ιδιωτικών σχολείων, των αθλητικών εγκαταστάσεων και της ανέγερσης νέων κτηρίων ως «βιοκλιματικών». Σήμερα θέλουν να αλώσουν πλήρως τη Β΄ ζώνη, αυτή που έχει και το περισσότερο πράσινο.
Το μοντέλο των πόλεων και της Αθήνας που σχεδιάζουν, δεν προβλέπει προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, αλλά εντατική εκμετάλλευση του χώρου και της φύσης για εμπορευματική χρήση. Χωρίς «περιττά» δάση, πάρκα, ελεύθερους δημόσιους χώρους, που θεωρούνται φύρα. Με επέκταση της οικοδόμησης σε ύψος και σε έκταση, ακόμα και εισχωρώντας μέσα σε δάση, με τσιμεντοποίηση και παράδοση κάθε ελεύθερου χώρου στην επιχειρηματικότητα, με περισσότερους και με ιδιωτικούς αυτοκινητόδρομους. Αλλά, σε αυτό το μοντέλο πόλεων δεν θα υπάρχει ανάσα, η ζωή και το μέλλον θα υπονομεύονται.
Ακόμα και όποιοι χώροι δημόσιοι και πρασίνου συνεχίζουν να υπάρχουν θα παραχωρούνται σε χορηγούς, επενδυτές, κ.α. για τη συντήρησή τους, αλλά και για να διαμορφώνονται σύμφωνα με τις δικές τους ανάγκες, ως συμπλήρωμα της επένδυσης. Έτσι μπορεί να φυτεύουν και κανένα δέντρο, ως ψίχουλο ελεημοσύνης προς την κοινωνία, πλασάροντας το προφίλ των φίλων του περιβάλλοντος, αλλά κυρίως για να νομιμοποιούνται στη κοινή γνώμη ως μεγάλοι ευεργέτες, απαραίτητοι πλέον τόσο για τη συντήρηση των δημόσιων χώρων όσο και για την κατασκευή νέων (βλ. Νιάρχος).
Με τη μνημονιακή επέλαση στα εργατικά κοινωνικά δικαιώματα και στις ελευθερίες και με τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, που θέλουν να επιβάλλουν, σαρώνοντας κάθε νομικό εμπόδιο προστασίας της φύσης, επιδιώκουν την πλήρη προσαρμογή κάθε δημόσιου χώρου και αγαθού στην ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση του κεφαλαίου. Ο Υμηττός είναι ένα από τα θηράματά τους. Δεν θα τους αφήσουμε!

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΑΖΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Οι αγώνες των κατοίκων, των συλλογικοτήτων και των αριστερών, αντικαπιταλιστικών κινήσεων πόλης για την προστασία του Υμηττού, ήταν αυτοί που έκοψαν την όρεξη των καταπατητών, σταμάτησαν την ανέγερση στον Υμηττό ΧΥΤΑ, Συνοδικού Μεγάρου, παιδικών σταθμών, δημαρχιακού μεγάρου, σταθμού μεταφόρτωσης απορριμμάτων και την αποπεράτωση κατοικιών αξιωματικών.
Η εμπειρία του κινήματος των κατοίκων ενάντια στους αυτοκινητόδρομους στον Υμηττό και στην παράδοση του Ελληνικού στους ιδιώτες μας δίδαξε πολλά.
Απέναντι μας έχουμε τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, τις κυβερνήσεις που τα υπηρετούν, την ΕΕ και το ΔΝΤ, τα ΜΜΕ που ελέγχουν τις διαπλοκές και τους μηχανισμούς τους, κρατικούς και παρακρατικούς-φασιστικούς (Φιλαδέλφεια). Ισχυροί αντίπαλοι, όχι όμως άτρωτοι και ανυποχώρητοι όταν έχουν απέναντι τους ένα μαζικό και αποφασισμένο κίνημα.
Για να προστατεύσουμε τις ζωές μας και το περιβάλλον χρειάζεται να αντιπαρατεθούμε στις δήθεν αξίες τους για «ανάπτυξη» και αξιοποίηση, να αμφισβητήσουμε τους νόμους της αγοράς και των επενδυτών, να απορρίψουμε τα παραμύθια ότι τα έργα τους καλύπτουν λαϊκές ανάγκες και δημιουργούν θέσεις εργασίας. Να αντιπαλέψουμε τις αντιλήψεις ότι δάση και δημόσιοι ελεύθεροι χώροι μπορούν να υπάρχουν μόνο αν εξασφαλίζεται η ανταποδοτική λειτουργία τους και ότι αλλιώς αποτελούν δυσβάστακτο κόστος. Να μην υποτάξουμε τις ανάγκες μας στα κέρδη τους.
Οι κοινωνικές ανάγκες δεν ικανοποιούνται με την τσιμεντοποίηση του βουνού, με περισσότερους κόμβους αυτοκινητόδρομους και σταθμούς σκουπιδιών πάνω του. Επαρκείς χώροι για σχολεία, παιδικούς σταθμούς, πολιτισμό, αθλητισμό και άλλες κοινωφελείς χρήσεις μπορούν να υπάρξουν μέσα στις πόλεις, να συντηρηθούν και να αξιοποιηθούν δημόσια και κενά κτίρια, να απαλλοτριωθούν εγκαταλελειμμένα.
Σωστή διαχείριση των απορριμμάτων, χωρίς να γίνεται σε βάρος του Υμηττού, μπορεί να υπάρξει με ολοκληρωμένο σχέδιο που ξεκινά από τη μείωση της παραγωγής σκουπιδιών, την επέκταση της ανακύκλωσης, τον κεντρικό σχεδιασμό και την αποκεντρωμένη διαλογή στην πηγή με σεβασμό στο περιβάλλον. Ασφαλής και γρήγορη μετακίνηση και αποσυμφόρηση των δρόμων γύρω από τον Υμηττό μπορεί να υπάρχει με νέα γραμμή του μετρό και όχι με νέους αυτοκινητόδρομους υπέργειους ή υπόγειους, κόμβους και σήραγγες.
Όσοι επιβουλεύονται τον Υμηττό παρουσιάζουν σαν μονόδρομο τις εξελίξεις στον Υμηττό. Επιδιώκουν να καθηλωθεί το κίνημα στα όρια της «διαβούλευσης» μαζί τους μόνο για βελτιωτικές προτάσεις και μικρο-διορθώσεις πάνω στους σχεδιασμούς τους.
Αμφισβητούμε συνολικά το μοντέλο της ζωής, της πόλης και του φυσικού περιβάλλοντος που θέλουν να επιβάλλουν, με ανθρώπους σκλάβους, αποξενωμένους με πλαστικές ανάγκες και τυποποιημένη αναψυχή σε mall και πολυκέντρα των εταιρειών διασκέδασης. Δεν εκχωρούμε τους αγώνες μας σε δημοτικές αρχές, τεχνικούς συμβούλους, νομικά γραφεία. Δεν επαναπαυόμαστε. Οι δικές μας προτάσεις είναι αντιδιαμετρικά αντίθετες με τα δικά τους σχέδια.
Επιδιώκουμε ανθρώπινες πόλεις, με δημόσιους και ελεύθερους χώρους, σεβασμό στο περιβάλλον και στα δάση.
Απαιτούμε:

• Απόλυτη προστασία του Υμηττού. Αναδάσωση όλων των καμένων, αλλά και υποβαθμισμένων εκτάσεων. Καθαρισμός, δασοπροστασία, οργάνωση και στελέχωση της δασοπυρόσβεσης, αύξηση των κονδυλίων για την πυρόσβεση. Η πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της και να μην επαφίεται μόνο στο φιλότιμο των εθελοντών. Αντιπλημμυρικά, αντιδιαβρωτικά έργα για τη θωράκιση του Υμηττού. Συντήρηση και διάνοιξη νέων μονοπατιών, ώστε να αποτελέσει πόλο για αναψυχή και περιπάτους στο βουνό.
• Ο Υμηττός είναι δημόσιος και δασικός. Προστασία του δασικού του χαρακτήρα. Καμιά αμφισβήτηση του δημόσιου ιδιοκτησιακού του καθεστώτος. Κανένα πέρασμα στο ΤΑΙΠΕΔ και το Υπερταμείο για δήθεν αξιοποίηση Κατάργηση της ιδιοκτησίας ή της διεκδίκησης δασικών εκτάσεων από εκκλησία, τράπεζες, οικοδομικούς συνεταιρισμούς, καταπατητές και κάθε λογής ιδιωτικά συμφέροντα. Το δάσος δεν έχει ιδιοκτήτες.
• Κανένας αυτοκινητόδρομος στον Υμηττό, ούτε υπέργειος, ούτε υπόγειος, ούτε νέοι κόμβοι και σήραγγες. Δημόσια, δωρεάν ΜΜΜ για τις ανάγκες μετακίνησης. Επέκταση του μετρό αντί των σχεδίων για νέους αυτοκινητόδρομους στις περιοχές μας.
• Να απομακρυνθούν από το βουνό οι παράνομες, επικίνδυνες κι ασύμβατες με το χαρακτήρα του χρήσεις, τα στρατόπεδα, τα σούπερ μάρκετ, τα βενζινάδικα και όλες οι χρήσεις και οι εγκαταστάσεις του στρατού, των εταιρειών και των δήμων. Να γκρεμιστούν όλα τα κτίρια μέσα στο δάσος.
• Καμιά νέα χρήση στο χώρο του Υμηττού, καμία επέκταση οικιστική, κτιριακή, εργοστασιακή, επιχειρηματική είτε από ιδιώτες (γήπεδο στο Γουδί, ιδιωτικά σχολεία, κλινικές) είτε από το δημόσιο, όποια και αν είναι η δικαιολογία (βιοκλιματικά κ.α.) δήθεν για κοινωφελή χρήση δηλαδή για σχολεία, αθλητισμό, νεκροταφεία, απόθεση σκουπιδιών, μπάζων, κ.α.). Ο Υμηττός είναι δάσος, δεν θα λεηλατηθεί, δεν θα γίνει φτηνό οικόπεδο για «αξιοποίηση».
• Καμία επέκταση της πόλης στον Υμηττό. Όχι σε ρυθμιστικά σχέδια για την πόλη της Αθήνας με τα κριτήρια της στήριξης της επιχειρηματικότητας και προσέλκυσης επενδυτών. Προστασία και διαφύλαξη του περιαστικού πρασίνου και των ελεύθερων χώρων. Οι δημόσιοι χώροι για τις ανάγκες των κατοίκων. Δάσος προσβάσιμα και προσιτά στους κατοίκους για αναψυχή και περίπατο.
• Όχι στην αναθεώρηση-αμφισβήτηση του άρθρου 24 και 117 του Συντάγματος και τη μνημονιακή λεηλασία του περιβάλλοντος του Υμηττού. Κανένα νομικό παράθυρο για εγκαταστάσεις οποιασδήποτε χρήσης ή λειτουργίας στο δάσος. Απόλυτη προστασία των δασικών οικοσυστημάτων του Υμηττού. Κατάργηση όλων των δασοκτόνων νόμων.

Ενάντια στη λεηλασία των ανθρώπων και της φύσης, τη φτώχεια και τους πολέμους, την καπιταλιστική βαρβαρότητα και το φάσμα μιας πρωτοφανέρωτης οικολογικής καταστροφής, υπερασπίζουμε τις ζωές μας, τη φύση και το μέλλον μας με αγώνες των κατοίκων, της νεολαίας, των λαϊκών στρωμάτων στις γειτονιές.
Ανατρέπουμε τους σχεδιασμούς της οικονομικής ολιγαρχίας, της κυβέρνησης και των αστικών κομμάτων, της ΕΕ, και του ΔΝΤ για τη θυσία του δάσους και όλου του δημόσιου πλούτου και της γης στο βωμό του κέρδους.
Χρειάζεται ξεκινώντας από κάθε περιοχή, κάθε δήμο να συμβάλλουμε στη συγκρότηση ενός κινήματος προστασίας του Υμηττού με δημιουργία επιτροπών δράσης των κατοίκων. Όλοι οι μαζικοί φορείς και κάτοικοι να πάρουν θέση για τα προβλήματα του Υμηττού και να συμβάλλουν στην κοινή δράση. Οι επιτροπές με την ανεξάρτητη δράση και τις πρωτοβουλίες τους να αναδείξουν τα τοπικά προβλήματα και να αντιμετωπίσουν τις αυθαιρεσίες. Με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες να προχωρήσει ο συντονισμός και οι συλλογικοί αγώνες των τοπικών επιτροπών.
Με πρωτοβουλίες αγώνα των κατοίκων σε κάθε γειτονιά παίρνουμε στα χέρια μας την υπόθεση της υπεράσπισης του Υμηττού.

*Το κείμενο υπογράφουν οι:
· Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική

· Ανυπότακτη Καισαριανή, Αριστερή Αντικαπιταλιστική Κίνηση
· Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Βύρωνα
· Αριστερή Πρωτοβουλία Γλυφάδας
· Εκτός Πλάνου Αντικαπιταλιστική Κίνηση Ελληνικού Αργυρούπολης
· Κίνημα στην Πόλη του Ζωγράφου
· Μαχόμενη Αριστερή Δύναμη Ανατροπής Δάφνης-Υμηττού
· ΜΑΧόμενη Ηλιούπολη
· Φυσάει κόντρα στην Αγ. Παρασκευή

Πηγή: εφημερίδα "Πριν"

Τα δάση-βοσκότοποι που καίγονται δε θα κηρύσσονται αναδασωτέα!

Το παρακάτω άρθρο βάζει ένα πολύ σημαντικό ζήτημα, που προφανώς και περνάει στα "ψιλά" των ειδήσεων. Άλλος ένας νόμος, που δίνει ασυλία σε όσους ορέγονται να καταστρέψουν το περιβάλλον και να υποβαθμίσουν στην πράξη τις ζωές μας, είναι προ των πυλών να ψηφιστεί!

Σα να μην έφτανε το άνοιγμα του δρόμου για τον αποχαρακτηρισμό 50 εκατομμυρίων στρεμμάτων δασών και δασικών εκτάσεων, με το χαρακτηρισμό τους ως βοσκότοπων, η συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου έρχεται εν ριπή οφθαλμού να κάνει το πρώτο από τα επόμενα βήματα, προωθώντας διάταξη σύμφωνα με την οποία οι εκτάσεις αυτές, όταν καίγονται, δε θα κηρύσσονται αναδασωτέες! Μιλάμε για πρόκληση που δεν τόλμησαν να κάνουν ούτε οι ακραίοι νεοφιλελεύθεροι.

Εχουμε αναφερθεί διεξοδικά σε αρθρογραφία μας το τελευταίο τρίμηνο στο νομοσχέδιο με τίτλο «Βοσκήσιμες γαίες και άλλες διατάξεις», που εισηγούνται οι αναπληρωτές υπουργοί Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Β. Αποστόλου και Ι. Τσιρώνης Με το νομοσχέδιο αυτό, που βγήκε από τις 29 Μάη έως τις 10 Ιούνη σε «δημόσια διαβούλευση», μετατρέπονται 50 εκατομμύρια στρέμματα δασών και δασικών εκτάσεων σε βοσκότοπους. Σ’ αυτές τις εκτάσεις η βόσκηση θα είναι η μοναδική επιτρεπόμενη δραστηριότητα.

Ο αναπληρωτής υπουργός Β. Αποστόλου, που δηλώνει και δασολόγος, δεν ικανοποιήθηκε με τη μετατροπή των 50 εκατ. στρεμμάτων δασών και δασικών εκτάσεων αποκλειστικά σε βοσκότοπους, γιατί -όπως φαίνεται- έχει σχεδιάσει να προχωρήσει γρήγορα στα επόμενα βήματα, στον πλήρη αποχαρακτηρισμό τους ως δασών και δασικών εκτάσεων. Με τις υποδείξεις του, σύμβουλοί του εισήγαγαν στο νομοσχέδιο, που κυκλοφορεί στα γραφεία των δύο υπουργών και στις αρμόδιες διευθύνσεις του υπουργείου, τρεις σημαντικές αλλαγές, από τις οποίες η πρώτη προβλέπει πως, όταν θα καταστρέφονται δάση και δασικές εκτάσεις που οριοθετήθηκαν ως βοσκότοποι, δε θα κηρύσσονται αναδασωτέα!

Η διάταξη αυτή εισήχθη στο νέο άρθρο 19 του νομοσχέδιου «Βοσκήσιμες γαίες και άλλες διατάξεις» και είναι η εξής (οι εμφάσεις δικές μας):

Αρθρο 19

Τροποποιήσεις των διατάξεων του ν. 4280/2014 (Α’ 159)
1. Η παράγραφος 1 του άρθρου 38 του ν. 998/1979, όπως τροποποιήθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου 35 του ν. 4280/2014 αντικαθίσταται ως εξής:

«1. Τα δάση και οι δασικές εκτάσεις, τα οποία καταστρέφονται ή αποψιλώνονται συνεπεία πυρκαγιάς ή παράνομης υλοτομίας ή άλλης αιτίας κηρύσσονται υποχρεωτικά ως αναδασωτέα ανεξαρτήτως της ειδικότερης κατηγορίας αυτών ή της θέσης στην οποία βρίσκονται. Της αναδάσωσης εξαιρούνται εκτάσεις για τις οποίες, πριν την καταστροφή ή αποψίλωσή τους, έχει χορηγηθεί έγκριση επέμβασης ή έχουν παραχωρηθεί για προβλεπόμενο σκοπό. Σε περιπτώσεις κήρυξης εκτάσεων ως αναδασωτέων λόγω καταστροφής αυτών από πυρκαγιά, εφόσον κριθεί από τον Υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με τήρηση κατά τα λοιπά της διαδικασίας του άρθρου 44 παρ. 4 του ν. 998/79, ότι προέχει για την Εθνική Οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή  άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον, αίρεται η αναδάσωση, με πράξη του αρμόδιου οργάνου, για την ως άνω έκταση ή τμήμα ή τμήματα αυτής.

2. Αποφάσεις κήρυξης δασών ή δασικών εκτάσεων ως αναδασωτέων, που έχουν εκδοθεί πριν την ισχύ του παρόντος νόμου, ανακαλούνται εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του τελευταίου εδαφίου της παραγράφου 1 του άρθρου 38, όπως τροποποιείται με την προηγούμενη παράγραφο του παρόντος άρθρου».

Το άρθρο 38 του νόμου 998/1979 έχει την ιστορία του. Αρχικά, τα δάση και οι δασικές εκτάσεις που καταστρέφονταν ή αποψιλώνονταν, είτε από πυρκαγιές, είτε από παράνομη υλοτομία, είτε από άλλη αιτία, κηρύσσονταν υποχρεωτικά ως αναδασωτέα. Το καλοκαίρι του 2014, με το δασοκτόνο νόμο 4280, η συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου πέρασε (ν)τροπολογία (στο άρθρο 35 παρ. 1) με την οποία εισήχθησαν εξαιρέσεις. Το εδάφιο που προστέθηκε πρόβλεπε: «Της αναδάσωσης εξαιρούνται εκτάσεις για τις οποίες, πριν την καταστροφή ή αποψίλωσή τους, έχει χορηγηθεί έγκριση επέμβασης ή έχουν χορηγηθεί για προβλεπόμενο σκοπό». Η προσθήκη αυτή δεν αφορούσε τα 50 εκατ. στρέμματα δασών και δασικών εκτάσεων που θα οριοθετηθούν ως βοσκότοποι από τη σημερινή συγκυβέρνηση.

Ερχεται, λοιπόν, τώρα η συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, όχι απλώς να ολοκληρώσει το έγκλημα που ξεκίνησαν οι Σαμαροβενιζέλοι πριν από ένα χρόνο, αλλά να του δώσει χαρακτηριστικά «γενοκτονίας». Αντί να καταργήσει τη δασοκτόνο προσθήκη των Σαμαροβενιζέλων, η συγκυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων την κρατάει και προσθέτει μια καινούργια, ακόμα πιο δασοκτόνο: «Σε περιπτώσεις κήρυξης εκτάσεων ως αναδασωτέων λόγω καταστροφής αυτών από πυρκαγιά, εφόσον κριθεί από τον Υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με τήρηση κατά τα λοιπά της διαδικασίας του άρθρου 44 παρ. 4 του ν. 998/79, ότι προέχει για την Εθνική Οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή  άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον, αίρεται η αναδάσωση, με πράξη του αρμόδιου οργάνου, για την ως άνω έκταση ή τμήμα ή τμήματα αυτής. Αποφάσεις κήρυξης δασών ή δασικών εκτάσεων ως αναδασωτέων, που έχουν εκδοθεί πριν την ισχύ του παρόντος νόμου, ανακαλούνται εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του τελευταίου εδαφίου της παραγράφου 1 του άρθρου 38, όπως τροποποιείται με την προηγούμενη παράγραφο του παρόντος άρθρου».

Πρόκειται για καθαρά φωτογραφική διάταξη που αφορά τα 50 εκατ. στρέμματα δασών και δασικών εκτάσεων που θα οριοθετηθούν ως βοσκότοποι (και όχι μόνο γι’ αυτή τη χρήση, αλλά και για άλλες)! Από τη στιγμή που θα οριοθετηθούν οι βοσκότοποι, όποια έκταση θα καίγεται δε θα κηρύσσεται αναδασωτέα από το γενικό γραμματέα της αρμόδιας Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Κι όχι μόνον αυτό. Επειδή ήδη σε αρκετά εκατομμύρια στρέμματα δασών και δασικών εκτάσεων έχει επιτραπεί η βόσκηση και, εμμέσως πλην σαφώς, θα θεωρούνται βοσκότοποι, με τη νέα ντροπολογία αίρονται οι αποφάσεις με τις οποίες αυτές κηρύχτηκαν ως αναδασωτέες!

Δεδομένου ότι τα 50 εκατ. στρέμματα δασών και δασικών εκτάσεων, που θα οριοθετηθούν ως βοσκότοποι, δε θα κηρύσσονται αναδασωτέα, το αποτέλεσμα θα είναι να πάψουν να θεωρούνται δάση και δασικές εκτάσεις και, με βάση και το εθνικό δίκαιο πλέον, θα θεωρούνται γεωργικές γαίες! Σύμφωνα με τον κοινοτικό Κανονισμό 1307/2013 (άρθρο 4), οι βοσκότοποι θεωρούνται γεωργική γη. Σ΄αυτή την δυσμενή εξέλιξη για το δασικό πλούτο της χώρας συνέβαλαν καταλυτικά οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις. Ερχεται τώρα ο (δασολόγος, όπως αρέσκεται να δηλώνει) Αποστόλου να ολοκληρώσει το έργο τους.

Είναι ο Β. Αποστόλου που έστειλε στο γραφείο του συναδέλφου του Ι. Τσιρώνη τόσο το άρθρο 19 όσο και ολόκληρο το νομοσχέδιο. Η σύμβουλος του Ι. Τσιρώνη για τη δασική πολιτική έστειλε το άρθρο 19 και ολόκληρο το νομοσχέδιο στη Γενική Διεύθυνση Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Αγροπεριβάλλοντος (ΓΔΑΠΔΑ). Σύμφωνα με πληροφορίες μας, ο προϊστάμενος της ΓΔΑΠΔΑ υιοθέτησε, εμμέσως πλην σαφώς, αυτή τη (ν)τροπολογία (μένουμε σ’ αυτά προς το παρόν, αναφορικά με τη στάση της ΓΔΑΠΔΑ). Ετσι, ο (οικολόγος, όπως δηλώνει) αναπληρωτής υπουργός Ι. Τσιρώνης θα υιοθετήσει κι αυτός τη (ν)τροπολογία που, εκτός των άλλων, καταργεί στην πράξη τα άρθρα 24 και 117 του συντάγματος, έχοντας ως άλλοθι τη γνώμη των υπηρεσιακών παραγόντων της ΓΔΑΠΔΑ. Στο ίδιο μήκος κύματος θα κινηθεί ο υπουργός Π. Λαφαζάνης και ο υπουργός Οικονομικών (ο διάδοχος του Βαρουφάκη, πλέον), που θα υπογράψουν το νομοσχέδιο πριν κατατεθεί στην Βουλή.

Ενας «δασολόγος» κι ένας «οικολόγος» οργανώνουν μεθοδευμένα τη διάπραξη ενός εγκλήματος κατά του δασικού πλούτου της χώρας, που έχει άμεση συνάφεια με την ίδια τη ζωή μας σ’ αυτόν τον τόπο. Το σύνθημα αυτής της διάταξης θα μπορούσε να είναι: Κάψτε τα δάση και κάντε τα βοσκότοπους (και όχι μόνο).

Ο αναπληρωτής υπουργός Ι. Τσιρώνης παρέλαβε στα μέσα του περασμένου Μάρτη από την Αυτόνομη Δημοκρατική Συνεργασία Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΑΔΣΔΔΥ), παράταξη που ιδεολογικοπολιτικά πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ, ένα αναλυτικό κείμενο με όλες σχεδόν τις μνημονιακές αντιδασικές διατάξεις που ψήφισαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις από το 2010 μέχρι τις αρχές του 2015, στις οποίες συμπεριλαμβάνονταν όχι μόνο η (ν)τροπολογία που οι Σαμαροβενιζέλοι πέρασαν με το άρθρο 35 του νόμου 4280/2014, αλλά όλες οι αντιδασικές διατάξεις και αντιδασικοί νόμοι. Υποτίθεται ότι ο Ι. Τσιρώνης δεσμεύτηκε να κινήσει τις απαραίτητες διαδικασίες προκειμένου να καταργηθούν όλες αυτές οι διατάξεις. Ομως, όχι μόνο δεν έχει κάνει το παραμικρό προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά κάνει ενέργειες στην αντίθετη κατεύθυνση (πέρα από τη ντροπoλογία που σχολιάζουμε εδώ), στις οποίες έχουμε αναφερθεί σε δημοσιεύματά μας.

Υπάρχει και δεύτερη (ν)τροπολογία, στο κείμενο του νομοσχέδιου που δόθηκε στη «διαβούλευση» στις 29 Μάη. Με την αρχική έκδοση του νομοσχέδιου (άρθρο 3) δινόταν η δυνατότητα στους κτηνοτρόφους να κατασκευάζουν μέσα στους βοσκότοπους ποτίστρες και ομβροδεξαμενές, «που δεν θα αλλοιώνουν τη φυσιογνωμία του τοπίου», προκειμένου να βοηθούν «στην ευζωία των ζώων». Με τη νέα (ν)τροπολογία επιτρέπονται και επεμβάσεις στο δάσος-βοσκότοπο, που θα εξυπηρετούν τους κτηνοτρόφους. Ετσι, ανοίγει η χαραμάδα (που θα γίνει παράθυρο και πόρτα) για να κατασκευάζουν οι μεγαλοκτηνοτρόφοι τις βίλες τους και οι μικροί κτηνοτρόφοι τα σπίτια τους. Κάπως έτσι προέκυψαν και τα θέρετρα των μοναστηριών και των εκκλησιών μέσα στα δάση.

Η τρίτη (ν)τροπολογία είναι αυτή που εισάγεται με το α΄ εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 6. Σύμφωνα μ΄ αυτή, «Τα δικαιώματα χρήσης της βοσκής περιέρχονται ή μεταβιβάζονται σε άλλο κτηνοτρόφο σε περίπτωση κληρονομικής διαδοχής ή πώλησης της εκμετάλλευσης».

Αυτή η διάταξη εισάγεται για πρώτη φορά και υποκρύπτει μακροπρόθεσμο σχέδιο. Σε κάποια χρονική στιγμή, εάν θεσπιστούν και οι τρεις αυτές (ν)τροπολογίες και ιδιαίτερα η πρώτη, για την κατάργηση των αποφάσεων κήρυξης των καμένων βοσκότοπων ως αναδασωτέων, θα βγουν αποφάσεις με τις οποίες θα παραχωρείται στους κτηνοτρόφους η ιδιοκτησία των αποχαρακτηρισμένων βοσκοτόπων, όπως έγινε με τους πρώην ρητινοκαλλιεργητές, στους οποίους παραχωρήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα πευκοδάσους.

Γι’ αυτό και απαιτούμε, εδώ και τώρα να αποσυρθεί αυτό το νομοσχέδιο-έκτρωμα. Η παράταξη Αυτόνομη Δημοκρατική Συνεργασία Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων έχει χρέος να μπει μπροστά στον αγώνα για την απόσυρση αυτού του νομοσχέδιου και για την κατάργηση όλων των μνημονιακών αντιδασικών διατάξεων.


Γεράσιμος Λιόντος

Πηγή άρθρου: εφημερίδα "Κόντρα"

Πηγή φωτογραφίας (ενός "βοσκοτόπου" που καίγεται): planet earth sos

ΙΚΑΡΙΑ: ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΔΡΥΟΔΑΣΟΣ!

Με εξαφάνιση απειλείται ένα από τα πιο σπάνια νησιωτικά δρυοδάση της Ευρώπης στην ορεινή Ικαρία, λόγω της παράνομης υλοτομίας και της υπερβόσκησης. Το αρχαίο δρυόδασος του Ράντη έχει έκταση 16.000 στρέμματα και προστατεύεται από διεθνείς συνθήκες. Το κυρίαρχο είδος του δάσους είναι η αειθαλής βαλανιδιά Αριά, που φτάνει σε ύψος τα 15 μέτρα. Μάλιστα, έχει εντοπιστεί δέντρο που χρονολογείται από τις αρχές του 15ου αιώνα. Ωστόσο, το υπεραιωνόβιο δρυοδάσος έχει αφεθεί στη τύχη του. Αφενός δεν έχει ενταχθεί σε κανένα θεσμικό πλαίσιο προστασίας και αφετέρου οι αρμόδιες Δασικές Αρχές δηλώνουν αδυναμία να το προστατεύσουν, λόγω σοβαρών ελλείψεων σε δασοφύλακες.

Η καταστροφή

«Την ολιγωρία των Αρχών εκμεταλλεύονται ασυνείδητοι ξυλοκόποι που εισβάλλουν στις παρυφές του δάσους και κόβουν τις αιωνόβιες Αριές, προξενώντας μεγάλες καταστροφές», καταγγέλλει στη Real planet ο διευθυντής του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», Θοδωρής Τσιμπίδης. «Επιπλέον, το δάσος απειλείται από την ανεξέλεγκτη βόσκηση που μαστίζει το νησί του βόρειου Αιγαίου», προσθέτει.

Παρά την απαγορευτική διάταξη βόσκησης που έχει εκδώσει η Διεύθυνση Δασών Σάμου, οι κτηνοτρόφοι της περιοχής έχουν αφήσει να βόσκουν ελεύθερα χιλιάδες κατσίκια μέσα στο δάσος. Τρέφονται κυρίως με τις μικρές Αριές, με αποτέλεσμα να στερούν από το δρυόδασος τη δυνατότητα της φυσικής αναγέννησης. Μάλιστα, οι κτηνοτρόφοι ξηλώνουν ολόκληρες φλούδες από τους κορμούς των δένδρων για να παρασκευάσουν τη θρεπτική ζωοτροφή «βαμβακόπιτα», καθιστώντας τα έτσι ευάλωτα σε παράσιτα και άλλες ασθένειες. Οι επιστήμονες του «Αρχιπελάγους» ζητούν επίμονα τόσα χρόνια να θεσμοθετηθεί το δρυόδασος ως μόνιμο καταφύγιο άγριας ζωής. «Το πιο σπάνιο δρυόδασος της Ευρώπης έχει ξεχαστεί από την πολιτεία. Δεν λαμβάνεται κανένα μέτρο προστασίας και δεν εφαρμόζεται κανένα διαχειριστικό μέτρο», διαπιστώνει o δασοπόνος του ινστιτούτου, Χρήστος Σωτηρόπουλος. «Η κατάσταση επιδεινώνεται. Διαπιστώνουμε ότι μεγάλα τμήματα του δάσους έχουν αρχίσει να ερημοποιούνται», λέει χαρακτηριστικά. Το «Αρχιπέλαγος» έχει εκπονήσει αρκετές έρευνες και μελέτες για τη συνολική προάσπιση του δρυοδάσους του Ράντη. «Επιδιώκουμε να μπει ένα τέλος στη διαρκή υποβάθμιση και καταστροφή του. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, πολύ φοβάμαι ότι οι επόμενες γενιές δεν θα το γνωρίσουν ποτέ», επισημαίνει ο δασοπόνος.

Ένας δασοφύλακας

Την κρίσιμη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το υπεραιωνόβιο δάσος διαπιστώνουν και οι δασικές υπηρεσίες, οι οποίες αδυνατούν να το προστατεύσουν επαρκώς. «Η φύλαξη του δρυοδάσους από την υπηρεσία μας είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθώς έχουμε ελλείψεις σε προσωπικό. Συγκεκριμένα, υπάρχει ένας δασοφύλακας για τη φύλαξη των δασών της Ικαρίας και των Φούρνων», αναφέρει στην «R» η προϊσταμένη της Διεύθυνσης Δασών Σάμου, Ζωή Κινιαζοπούλου. «Από την άλλη, δεν υπάρχει πρόθεση να προστατευθεί το δρυόδασος από τις τοπικές κοινωνίες. Επί χρόνια συντηρείται η ίδια κατάσταση κι όμως κανένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν τόλμησε ποτέ να προασπίσει το αξιόλογο οικοσύστημα. Η υπηρεσία μας κατέθεσε μελέτη για την περίφραξη του δάσους το 2010. Αυτή η μελέτη απορρίφθηκε από το τότε νομαρχιακό συμβούλιο», συμπληρώνει η ίδια.

Το νομαρχιακό συμβούλιο θεώρησε ότι η περίφραξη θα έβαζε εμπόδια στην πρόσβαση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας στο δρυόδασος, σε περίπτωση πυρκαγιάς. Οπως διαβεβαίωσε την «R» η Ζ. Κινιαζοπούλου, η πρόταση για περίφραξη του δάσους θα ξανατεθεί για ψήφιση στα μέσα Οκτωβρίου, αυτή τη φορά στο περιφερειακό συμβούλιο. «Παρ’ όλα αυτά, δεν είμαι αρκετά αισιόδοξη για το αν θα υπερψηφιστεί», υποστηρίζει.

Του Γιάννη Μύττη

Αναδημοσίευση από το real.gr.

Η εικόνα της ανάρτησης προέρχεται από το archipelago.gr, όπου μπορείτε να διαβάσετε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το αρχαίο δρυοδάσος του Ράντη.

4 ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΑΓΚΑΘΙΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ!

Με την Δυτική Αττική έχουμε ασχοληθεί πολλές φορές μέσα από αυτό εδώ το blog. Η υποβάθμιση που υφίσταται το περιβάλλον της περιοχής είναι έντονη, συστηματική και χρόνια. Τόσο τα διυλιστήρια της περιοχής, όσο και η συνολική αδιαφορία των υπευθύνων (καθώς κι άλλοι παράγοντες) έχουν επιφέρει την σημερινή κατάντια κι ευτυχώς που υπάρχουν ευαισθητοποιημένοι πολίτες που προσπαθούν να αντιπαλέψουν αυτή την αδιαφορία.

Στο "πράσινο ποντίκι" διαβάζουμε άρθρο που υπογράφει η "Διαρκής Κίνηση Χαϊδαρίου" όπου συνοψίζονται 4 βασικά προβλήματα της περιοχής:

1 ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ Ν. ΙΚΟΝΙΟΥ - ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ

Η αµφίβολης ορθότητας χάραξη οδήγησε τη γραµµή µέσα στους δύο εναποµείναντες πνεύµονες πρασίνου της δυτικής Αττικής (όρος Αιγάλεω - Ποικίλο). Τα δύο βουνά έχουν µετατραπεί σε ανεξέλεγκτα εργοτάξια και έχουν γεµίσει µε αδρανή υλικά και µπάζα. Χιλιάδες δέντρα έχουν κοπεί και ολόκληροι λόφοι έχουν ισοπεδωθεί. Η αδιαφορία των κατασκευαστών και της διοίκησης έχουν πλήξει το οικοσύστηµα και το φυσικό ανάγλυφο.

∆ιεκδικούµε :

• Άµεση περιβαλλοντική αποκατάσταση (φύτευση δέντρων, αποµάκρυνση όλων των αδρανών υλικών, αποκατάσταση του τοπίου).

• Ανασκαφή και ανάδειξη των αρχαιοτήτων που ήρθαν στο φως από τις εργασίες στο Άλσος ∆αφνίου.

• Εφαρµογή µέτρων για την ηχοµόνωση και την απόσβεση κραδασµών.

2 ΑΡΧΑΙΑ ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ

Από τα 22 χιλιόµετρα της αρχαίας Ιεράς Οδού ελάχιστα τµήµατά της είναι σήµερα ορατά και επισκέψιµα. Ωστόσο, ένα σηµαντικό κοµµάτι της διαδροµής 4 χιλιοµέτρων του πανάρχαιου δρόµου βρίσκεται µέσα στα όρια του Βοτανικού Κήπου ∆ιοµήδους, πριν και µετά τη Μονή ∆αφνίου και στην περιοχή της Αφαίας, προς τη λίµνη των Ρειτών (λίµνη Κουµουνδούρου). Επιπλέον, κατάλοιπα των παρόδιων µνηµείων που υπήρχαν στα κράσπεδά της, ταφικού κυρίως χαρακτήρα, είναι ορατά. Η αρχαία οδός και τα µνηµεία αυτά - ευτυχώς - διατηρούνται εν µέρει ακόµα µέσα στο σχεδόν αναλλοίωτο φυσικό τοπίο. Η αποκάλυψη, η ανάδειξη και η ενοποίηση των χώρων αυτών µαζί µε τα ιερά που υπήρχαν στην πορεία του δρόµου (Ιερό Απόλλωνα και Ιερό της Αφροδίτης) αποτελούν επιτακτική ανάγκη για τη διάσωση και προβολή της πολιτιστικής µας κληρονοµιάς.

3 ΛΙΜΝΗ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ

Τα ΕΛΠΕ είναι ο κύριος και διαχρονικός ρυπαντής της λίµνης Κουµουνδούρου. Πλήθος δηµοσιευµένων επιστηµονικών µελετών και ερευνών ενοχοποιούν το διυλιστήριο για τη συνεχή εκροή πετρελαιοειδών προς τη λίµνη. Οι διαρροές των δεξαµενών εισχωρούν στα υπόγεια νερά, τα οποία εκρέουν στη λίµνη. Το ευαίσθητο οικοσύστηµα της λίµνης Κουµουνδούρου συχνά οδηγείται σε οριακές καταστάσεις (νεκρά ψάρια, ακόµα και ανάφλεξη περιοχής της λίµνης στο παρελθόν). Η χρηµατοδότηση από τα ΕΛΠΕ - και µάλιστα υπό µορφή αγαθοεργίας - έρευνας του ΕΛΚΕΘΕ για τη λίµνη Κουµουνδούρου - αποσκοπεί στην αθώωση του υπόχρεου ρυπαντή, στην ανάδειξή του σε ευγενικό χορηγό και στην εκχώρηση στην εταιρεία δικαιωµάτων διαχείρισης της λίµνης και άσκησης ελεγχόµενης και προσανατολισµένης ενηµέρωσης για την κατάστασή της!

4 ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ

Το όρος Αιγάλεω - Ποικίλο και η λίµνη Κουµουνδούρου διατηρούν αξιόλογο οικοσύστηµα και βιοποικιλότητες που δεν έχουν µέχρι σήµερα αναδειχθεί. Η προστασία και διαχείρισή τους, ως στοιχείων του φυσικού και πολιτισµικού περιβάλλοντος, είναι αναγκαία για τη διατήρηση ενός ελάχιστου ανεκτού επιπέδου ποιότητας της ζωής των κατοίκων του λεκανοπεδίου της Αθήνας ενόψει και: α) της ανάγκης διαφύλαξης των ελεύθερων δασικών περιοχών, β) της ανάγκης να ληφθούν αντισταθµιστικά µέτρα ώστε να µειωθούν οι υποβαθµιστικές συνέπειες από τις πυρκαγιές των τελευταίων ετών, την κατασκευή µεγάλων τεχνικών έργων και τη µείωση των αδόµητων χώρων, γ) του γεγονότος ότι το οικοσύστηµα του Αιγάλεω - Ποικίλου περιλαµβάνει προστατευτέους τύπους οικοτόπων υπαγόµενους στις κατηγορίες της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ

Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ

Σημεία ζωής εμφανίζει η Κορώνεια, για πρώτη φορά μετά δύο δεκαετίες διαρκούς υποβάθμισης που είχαν φέρει τα νερά της στο σημείο μηδέν.

Τα πρώτα έργα για την αποκατάσταση της λίμνης έχουν αρχίσει να αποδίδουν και, όπως δείχνουν οι νέες έρευνες, τα υδάτινος όγκος της έχει επιστρέψει σε ποσοστό που αγγίζει το 40%.

Τα δεδομένα είναι αρκετά ενθαρρυντικά, πιο ικανοποιητική όμως είναι η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η περιοχή.

Αν και υπολείπεται ακόμα αρκετά από αυτό που ήταν στο παρελθόν, η Κορώνεια θυμίζει ξανά λίμνη και όχι... κρανίου τόπο, όπως πριν από τρία χρόνια, όταν οι σοκαριστικές εικόνες από τα νεκρά πτηνά στον στεγνό πυθμένα της έκαναν τον γύρο του κόσμου.

Οπως έδειξαν οι τελευταίες μετρήσεις που έγιναν από τους επιστήμονες του Διαβαλκανικού Κέντρου Περιβάλλοντος, το βάθος της λίμνης ανέρχεται πλέον στα 1,62 μέτρα.

Ο στόχος του σχεδίου για την αποκατάσταση της Κορώνειας είναι να αποκτήσει η λίμνη μέγιστο βάθος πάνω από 4 μέτρα. Αυτό, βέβαια, προϋποθέτει την ολοκλήρωση των έργων που έχουν προβλεφθεί και τα οποία, τουλάχιστον μέχρι πρότινος, προχωρούσαν με επιεικώς... περιπετειώδεις ρυθμούς.

Το αποκαλούμενο «μάστερ πλαν» για την αποκατάσταση της Κορώνειας ξεκίνησε να εκτελείται από το 2004, μέχρι σήμερα όμως έχει ολοκληρωθεί μόλις το 20% των προβλεπόμενων έργων.

Η σύνδεση με τη Βόλβη

Βασικό ρόλο στην αποκατάσταση μέρους του υδάτινου όγκου της λίμνης έπαιξε η ολοκλήρωση των χωματουργικών έργων στη λεγόμενη «ενωτική τάφρο», τον γεωλογικά διαμορφωμένο διάδρομο που στο παρελθόν ένωνε την Κορώνεια με τη γειτονική λίμνη της Βόλβης.

«Η ενωτική τάφρος ήταν η υδάτινη δίοδος που ιστορικά και σε περιόδους μεγάλων βροχοπτώσεων συνέδεε τα νερά των δύο λιμνών.

Με μερικά μικρά, αλλά στοχευμένα και καλά μελετημένα χωματουργικά έργα, δώσαμε στην τάφρο την κλίση που θέλαμε κι έτσι σήμερα τα όμβρια ύδατα καταλήγουν στην Κορώνεια», δηλώνει ο καθηγητής Εδαφολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, Γιώργος Ζαλίδης.

Οντας ο επιστημονικός υπεύθυνος του μάστερ πλαν για την Κορώνεια, ο Γ. Ζαλίδης τονίζει ότι ο ορίζοντας της οριστικής αποκατάστασης της λίμνης μετατίθεται για το 2017.

«Για την οριστική αποκατάστασή της θα πρέπει να περιμένουμε ακόμα μια επταετία. Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια είναι να ολοκληρωθούν τα έργα που έχουν εξαγγελθεί», λέει ο καθηγητής του ΑΠΘ, τονίζοντας πως, παρά την εμφανή βελτίωση, η Κορώνεια δεν είναι ακόμα σε θέσει να φιλοξενήσει ζωή.

«Σε σχέση με αυτό που βλέπαμε πριν από μία τριετία, όταν η λίμνη είχε στερέψει τελείως, τα πράγματα είναι σαφώς καλύτερα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Κορώνεια δεν είναι ακόμα λίμνη - σε αυτά τα επίπεδα, ο υδάτινος όγκος της δεν μπορεί να φιλοξενήσει κανένα είδος ζωής. Επιστημονικά, χαρακτηρίζεται ως βαρύτατα τροποποιημένο υδατικό σώμα».

Εκτός από το βάθος των 4 μέτρων, στόχος του σχεδίου αποκατάστασης είναι να ανακαταλάβει η λίμνη την ιστορική της έκταση, αυτή δηλαδή που είχε κατά τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, όταν και κάλυπτε συνολικά 37.000 στρέμματα.

Για να γίνει αυτό, βέβαια, χρειάζεται να γίνουν σημαντικά έργα, όπως η ολοκλήρωση βιολογικού καθαρισμού των λυμάτων που έρχονται από την περιοχή του Λαγκαδά και οι εκσκαφές που θα συμβάλουν στην αύξηση του υδάτινου όγκου της.

Σύμφωνα με τον Γ. Ζαλίδη, ωστόσο, το πιο κρίσιμο έργο που πρέπει να γίνει είναι η αντιμετώπιση των αιτιών υποβάθμισης της λίμνης, τα οποία είναι 100% ανθρωπογενή.

Ο λόγος που τα νερά της Κορώνειας υποχωρούσαν συνεχώς χρόνο με τον χρόνο, με αποτέλεσμα να φτάσουν στο σημείο μηδέν το 2007, δεν ήταν άλλος από τις ακατάσχετες και έξω από κάθε σχεδιασμό γεωτρήσεις.

Αφαίμαξη από τις γεωτρήσεις

Επί δεκαετίες, η αγροτική παραγωγή στην επαρχία του Λαγκαδά και σε μεγάλο μέρος του νομού Θεσσαλονίκης στηριζόταν απόλυτα στα υπόγεια ρεύματα που εμπλούτιζαν τον υδάτινο όγκο της Κορώνειας.

Ωστόσο, η έλλειψη σχεδιασμού και οι εκτεταμένες παρανομίες οδήγησαν στην πλήρη αφαίμαξη του υδροφόρου συστήματος της λίμνης.

Σύμφωνα με στοιχεία που είχαν δει το φως της δημοσιότητας τον περασμένο Φεβρουάριο, γύρω από την περιοχή της Κορώνειας λειτουργούσαν περισσότερες από 2.000 γεωτρήσεις χωρίς καμία άδεια.

«Η λειψυδρία και οι μειωμένες βροχοπτώσεις που καταγράφονται τα τελευταία χρόνια σε όλη την Ελλάδα έχουν συμβάλει στην υποβάθμιση, αναμφίβολα όμως η μεγαλύτερη πληγή της Κορώνειας είναι οι γεωτρήσεις», λέει ο Γιώργος Ζαλίδης.

ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΟΝΤΗ

Πηγή: realnews.

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ: ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΝ ΤΑ ΑΠΟΚΑΪΔΙΑ ΤΟΥ 2007!

Το «σαράκι» των καταπατήσεων κατατρώει σιγά σιγά τις καμένες δασικές εκτάσεις της Πελοποννήσου. Εχουν περάσει τρία χρόνια από τις καταστρεπτικές πυρκαγιές του 2007 και οι πληγές όχι μόνο δεν κλείνουν, αλλά σε πολλές περιπτώσεις χειροτερεύουν: καλλιέργειες επεκτείνονται προς το δάσος, δασικές εκτάσεις εκχερσώνονται, υπερβόσκηση και εκτεταμένη διάβρωση απειλούν τη φυσική αναγέννηση. Ερευνητές του WWF Ελλάς στο πλαίσιο της δράσης «Παρακολούθηση των καμένων εκτάσεων της Πελοποννήσου» κατέγραψαν 70 ύποπτες καταπατήσεις δασικών εκτάσεων και έχουν στείλει τις σχετικές αναφορές στα αρμόδια δασαρχεία για εξακρίβωση. Περισσότερες από τις μισές εντοπίστηκαν στην περιοχή την οποία ελέγχει το Δασαρχείο Πύργου και 27 στα όρια του Δασαρχείου Ολυμπίας.

Η περιοχή μελέτης περιελάμβανε περίπου 235 πυρόπληκτα χωριά στους νομούς Αχαΐας, Ηλείας, Μεσσηνίας, Αρκαδίας και Λακωνίας. Οι ερευνητές κυρία Κωνσταντίνα Ζωγράφου και κ. Π.Κορδοπάτης ακολουθώντας τυχαίες οδικές διαδρομές κάλυψαν τουλάχιστον το 70% της έκτασης των περιοχών αυτών. «Καταγράψαμε πιθανές αλλαγές χρήσης γης των καμένων (και μη) δασικών εκτάσεων,παρουσία βόσκησης εντός των εκτάσεων αυτών,περιπτώσεις διάβρωσης εδαφών κ.ά. Το αποτέλεσμα αυτής της δουλειάς ήταν η δημιουργία μιας λεπτομερούς βάσης δεδομένων» λέει ο κ. Κορδοπάτης.

Η επεξεργασία και η ανάλυση των δεδομένων ανέδειξαν τον μεγάλο κίνδυνο αλλαγών του τοπίου, κυρίως εξαιτίας της επέκτασης των γεωργικών καλλιεργειών εις βάρος των δασικών εκτάσεων. «Στην Ηλεία είναι ορατή η διάθεση ομογενοποίησης του τοπίου χάριν επέκτασης των καλλιεργειών οι οποίες συνορεύουν με καμένες δασικές εκτάσεις» επισημαίνει ο κ. Κορδοπάτης. Αγρότες της περιοχής δεν διστάζουν να «επεκτείνουν» σταδιακά τις καλλιέργειές τους καταπατώντας δασικές εκτάσεις, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι το προσωπικό των δασαρχείων δεν επαρκεί για τη φύλαξη και εποπτεία των εκτάσεων.

Γενικότερα, όπου τα δάση και οι δασικές εκτάσεις αφήνονται στην ησυχία τους, η φυσική αποκατάσταση είναι ικανοποιητική. Προβλήματα εντοπίζονται σε περιοχές με επαναλαμβανόμενες πυρκαγιές μέσα στα τελευταία 10-20 χρόνια ή σε εκτάσεις με ψυχρόβια κωνοφόρα (π.χ. έλατα), όπως στον Κλωκό, στον Ταΰγετο και στον Πάρνωνα.

Προβλήματα υποβάθμισης της βλάστησης εξαιτίας της έντονης βόσκησης παρουσιάζονται σε ορεινές περιοχές, κυρίως της Αρκαδίας στον Πάρνωνα.

Οσο πιο έντονη είναι η αποψίλωση της βλάστησης τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος διάβρωσης των εδαφών. Επιπλέον, οι πυρκαγιές επιδρούν έμμεσα αλλά εξίσου σημαντικά και στην υδρολογία μιας λεκάνης αλλάζοντας τη δομή του εδάφους και αυξάνοντας τον ρυθμό διάβρωσης. Η Αιγιαλεία και ορισμένες περιοχές της Ηλείας αντιμετωπίζουν τα σημαντικότερα προβλήματα διάβρωσης. Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά η κυρία Ζωγράφου, «είμαστε σε θέση να επισημάνουμε ποια πυρόπληκτα δημοτικά διαμερίσματα παρουσιάζουν πρόβλημα μεταπυρικής αποκατάστασης και σε ποιο βαθμό. Εχουμε πλέον στα χέρια μας μια “πυξίδα” για τα επόμενα βήματα και τις προτάσεις μας».

Το ρεπορτάζ είναι της Μάχης Τράτσα για την εφημερίδα "Το Βήμα".

ΛΑΘΡΟΘΗΡΕΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ! ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΕΛΑΦΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ ΓΙΑ 1.000 ΕΥΡΩ!

Όλοι μας ξέρουμε ότι υπάρχει το φαινόμενο της λαθροθηρίας, όχι μόνο στην χώρα μας. Αλλά προσωπικά ποτέ δεν φανταζόμουν πόσο αδίστακτοι μπορούν να γίνουν κάποιοι...

ΤΑ ΔΙΟΛΟΥ ευκαταφρόνητα κέρδη που αποκομίζουν οι λαθροθήρες από το εμπόριο πολλών ειδών, τα οποία κυνηγούν εντός και εκτός προστατευόμενων περιοχών, είναι μία από τις κύριες αιτίες που κάθε χρόνο καταγράφονται ανά την Ελλάδα ανησυχητικά κρούσματα λαθροθηρίας. Τα λαθραία θηράματα διοχετεύονται στην αγορά είτε σε καταστήματα, είτε σε ταβέρνες που συμπεριλαμβάνουν στα μενού τους κυνήγια.

Αν και οι φορείς που είναι υπεύθυνοι για την πάταξη της λαθροθηρίας προσπαθούν, με όσα μέσα διαθέτουν, να αντιμετωπίσουν τα πολλαπλά κρούσματα, οι ελλείψεις τόσο σε προσωπικό όσο και σε μέσα εμποδίζουν το έργο τους.

Με τόξα και παγίδες

Στο στόχαστρο των λαθροθηρών μπαίνουν τακτικά τα ελάφια της Πάρνηθας και τα αγριόγιδα της Πίνδου. Το έγκλημα στην Πάρνηθα είναι οργανωμένο, καθώς συνηθίζεται οι λαθροθήρες να μη χρησιμοποιούν καραμπίνες, ώστε να μη γίνονται αντιληπτοί. Αντ’ αυτών, χρησιμοποιούν τόξα και παγίδες για να θηρεύσουν τα ελάφια. Στην αγορά, η τιμή του ελαφιού μπορεί να φτάσει και τα 1.000 ευρώ το καθένα.

«Το ΣΔΟΕ πρέπει να κάνει έφοδο στις ταβέρνες της περιοχής και να ζητήσει τα τιμολόγια αγοράς για τα θηράματα. Αυτό το έγκλημα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει», επισημαίνει από την πλευρά της η Μαρία Γανωτή, αντιπρόεδρος και ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής «ΑΝΙΜΑ».

Όσον αφορά το αγριόγιδο, χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των δύο λαθροκυνηγών που συνελήφθησαν επ’ αυτοφώρω πέρυσι από θηροφύλακες της Ε’ Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Ηπείρου σε περιοχή εντός του Εθνικού Πάρκου Β. Πίνδου. Η λαθροθηρία είναι η σημαντικότερη απειλή για τους λιγοστούς πληθυσμούς του αγριόγιδου στην Ελλάδα, του οποίου το κρέας κοστίζει μέχρι και 50 ευρώ το κιλό. Εκτιμάται, μάλιστα, ότι ο συνολικός αριθμός του είδους δεν ξεπερνά πλέον τα 500.

Ο Βάλτος της Ροδιάς

Στο Εθνικό Πάρκο Υγρότοπων Αμβρακικού και ιδιαίτερα στον Βάλτο της Ροδιάς, η λαθροθηρία είναι ένα «συνηθισμένο» φαινόμενο που παρατηρείται κάθε χρόνο και στον στόχο των λαθροθηρών μπαίνουν οι πάπιες.

«Το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό και ειδικά φέτος η κατάσταση έχει χειροτερέψει σε σχέση με παλαιότερα. Συστηματικά, οι λαθροθήρες σκοτώνουν παρυδάτια πουλιά και κυρίως πάπιες», επισημαίνει ο Δημήτρης Μπαρέλος, συντονιστής του Φορέα Διαχείρισης Υγρότοπων Αμβρακικού. Κίνητρο, φυσικά, αποτελεί η υψηλή τιμή της πάπιας στην αγορά, η οποία φτάνει τα 20 ευρώ το κεφάλι.

«Τον Αύγουστο, προτού ξεκινήσει η κυνηγετική περίοδος και για περίπου 20 μέρες, το φαινόμενο αυτό ήταν καθημερινό. Παρατηρούσαμε ομάδες λαθροκυνηγών να δουν στην περιοχή. Σε μία μόνο περίπτωση λαθροθηρίας εντοπίστηκαν 62 πάπιες», αναφέρει ο Δ. Μπαρέλος. Για μια ομάδα, λοιπόν, η οποία έχει θηρεύσει 62 πάπιες μόνο σε μία μέρα, ο τζίρος φτάνει τα 1.240 ευρώ. Αν υποτεθεί πως μια τέτοια ομάδα σκοτώνει κατά μέσο όρο 40 πάπιες την ημέρα για 20 συνεχόμενες ημέρες, το κέρδος μπορεί να φτάσει τα 16.000 ευρώ. Καταστήματα που εμπορεύονται κυνήγι αλλά και ταβέρνες είναι οι κύριοι αγοραστές των λαθραίων θηραμάτων.

Όσα από τα θηράματα εντοπίζονται από τις αρμόδιες αρχές πριν βγουν στην αγορά, συγκεντρώνονται και βγαίνουν σε πλειστηριασμό από τη θηροφυλακή και τα δασαρχεία. Όποιος, φυσικά, πλειοδοτήσει παίρνει τα θηράματα. Σε μερικές περιπτώσεις, μάλιστα, πλειοδοτούν οι ίδιοι οι λαθροκυνηγοί που τα σκότωσαν.

«Φίλια πυρά»

Περιστατικά λαθροθηρίας, όμως, αφορούν και ζώα τα οποία δεν μπορούν να διοχετευθούν στο εμπόριο. Στις αρχές του μήνα βρέθηκε χτυπημένος από σκάγια λαθροθήρα ένας πετρίτης- είδος μη θηρεύσιμο- εντός των ορίων του αρχαιολογικού χώρου Βραυρώνας.

Η περιοχή προστατεύεται από την εθνική και κοινοτική νομοθεσία, καθώς ανήκει στο δίκτυο Natura 2000 και είναι χαρακτηρισμένη ως Τόπος Κοινοτικής Σημασίας. Παράλληλα, όπως αναφέρει η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, οι ενημερωτικές πινακίδες που είχαν τοποθετηθεί για την απαγόρευση του κυνηγιού στην περιοχή είχαν αφαιρεθεί και μάλιστα με τη βοήθεια οχημάτων.

Πρόσφατο είναι και το περιστατικό λαθροθηρίας μέσα στην προστατευόμενη περιοχή της Στροφυλιάς, όπου οι λαθροθήρες εισέβαλαν στη λιμνοθάλασσα με πλωτά και σκότωσαν δεκάδες υδρόβια πουλιά. «Το πρόβλημα που υπάρχει είναι μόνιμο και φανταστείτε πως το περιστατικό συνέβη πριν από την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου. Από δω και πέρα θα αρχίσουν τα μεγάλα προβλήματα», τονίζει ο πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης Κοτυχίου- Σταφυλιάς, Νίκος Καραβάς.

Σοβαρές ελλείψεις σε προσωπικό

ΟΙ 250 ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΙ θηροφύλακες, αλλά και οι δασοφύλακες στα κατά τόπους δασαρχεία είναι οι αρμόδιοι φορείς για την πάταξη της λαθροθηρίας. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις το προσωπικό των δύο φορέων δεν επαρκεί. Φύλακες υπάρχουν και στους Φορείς Διαχείρισης, όμως οι αρμοδιότητες τους περιορίζονται στην ειδοποίηση των αρμόδιων αρχών για περιστατικά λαθροθηρίας, καθώς οι ίδιοι δεν έχουν δικαίωμα σύλληψης των παράνομων κυνηγών.

«Οι λαθροθήρες υποτιμούν τον νόμο και δεν υπολογίζουν τίποτα. Από την άλλη, η Δικαιοσύνη θα πρέπει να δράσει περισσότερο αποτρεπτικά και αν επιβάλει αυστηρότερες ποινές», αναφέρει ο Παναγιώτης Σκαμαντζούρας, πρόεδρος της Ε’ Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Ηπείρου. Παράλληλα, ο δασάρχης Αμαλιάδας Λυκούργος Πολυχρονόπουλος τονίζει πως ο πολυκερματισμός των αρμοδιοτήτων είναι ένα πολύ σοβαρό μειονέκτημα στην αντιμετώπιση της λαθροθηρίας, ενώ πλέον απαιτείται διαφορετική διάρθρωση της δασικής υπηρεσίας.

ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΣΙΜΙΤΣΙΑΔΗ

ΠΗΓΗ: REAL NEWS

ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΕΙΝΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΟΙΚΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΛΙΩΝ ΑΠΟ ΙΔΙΩΤΕΣ ΣΤΗΝ ΚΥΘΝΟ!

Μέσα από αυτό το βήμα έχουμε πολλές φορές ασχοληθεί με το δικαίωμα που έχει κάθε πολίτης στην ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες. Όμως, μιας και η Ελλάδα είναι ένα ξέφραγο αμπέλι και οι αυθαιρεσίες είναι κάτι το σύνηθες, σε κάθε γωνιά της υπάρχουν περιπτώσεις καταπατήσεων και "οικειοποίησης" του αιγιαλού από ιδιώτες. Παρακάτω σας παραθέτω ένα κατατοπιστικότατο άρθρο σχετικά με την Κύθνο από το "ΟΙΚΟ" της καθημερινής.

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΦΩΤΙΑΔΗ,
Φωτογραφίες: ΑΘΗΝΑ ΚΑΖΟΛΕΑ

Η ιστορία της Κύθνου μοιάζει με πολλών ελληνικών νησιών. Ιδιοκτήτες παραθαλάσσιων οικοπέδων και σπιτιών υψώνουν φράχτες και απαγορευτικές πινακίδες, για να εμποδίσουν τη διέλευση των επισκεπτών οδικώς, ακυρώνοντας στην πράξη την επιταγή του άρθρου 24 του συντάγματος που κατοχυρώνει την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στη θάλασσα. Οσο για την άλλη δίοδο προς την ακτή, τα κακοτράχαλα και επικλινή μονοπάτια δεν προσφέρονται για τους πολλούς.

H Κύθνος αποτελεί ένα από τα ελάχιστα νησιά που ακόμα παραμένουν παρθένα. Για το λόγο αυτόν προσελκύει τουρίστες που αναζητούν ακόμα το ανεπεξέργαστο και το αυθεντικό του τοπίου και των ανθρώπων. «Για να κολυμπήσεις, όμως, σε καταγάλανα νερά, πρέπει να είσαι σε καλή φυσική κατάσταση», με είχε προειδοποιήσει ένας φίλος που παραθερίζει χρόνια στο νησί με το ορεινό ανάγλυφο, λέγοντάς μου χαρακτηριστικά: «Νοίκιασε τζιπ, φόρεσε αθλητικά παπούτσια και κάνε μια... ευχή». Δεν άργησα να καταλάβω το πνεύμα των συμβουλών του. Ξαφνικά και ενώ οδηγείς -η άλλη επιλογή είναι τα συνήθως πετρώδη και επικλινή μονοπάτια- για να φτάσεις στην πολυπόθητη παραλία, μια μάντρα ή μια ταμπέλα ορθώνεται μπροστά σου και σε κάνει να νιώθεις παρείσακτος. «Ιδιωτική περιουσία - ιδιωτικός δρόμος - κτήμα τάδε» αναγράφεται λίγα μέτρα από το κύμα, αφού τα οικόπεδα ξεκινούν από ψηλά στους λόφους και φτάνουν μέχρι τη θάλασσα. «Επιτρέπεται άραγε να συνεχίσουμε;» αναρωτιόμουν, ενώ στο βάθος έβλεπα τη θάλασσα να με καλεί. Σε αυτό το δίλημμα βρέθηκα ουκ ολίγες φορές.

Την πρώτη μέρα στόχος μας ήταν να κολυμπήσουμε στην παραλία της Γαϊδουρόμαντρας. Ξεκινήσαμε με πολλές προσδοκίες, μέχρι που σε κάποιο σημείο «κοντοσταθήκαμε»: η ποιότητα του χωματόδρομου γινόταν απαγορευτική ακόμα και για αυτοκίνητο 4x4, αλλά εμείς δεν πτοηθήκαμε, γιατί διακοπές σημαίνει περιπέτεια. Ετσι, πεζή στρίψαμε αριστερά, όπου μας υποδέχτηκε μια ανοικτή καγκελόπορτα - νιώσαμε απέραντη ευγνωμοσύνη για τον ιδιοκτήτη. Στο βάθος μάς περίμενε ένας μικρός κολπίσκος σπάνιου φυσικού κάλλους, μα εις μάτην. Για να φτάσουμε εκεί, έπρεπε να διασχίσουμε την αυλή τριών παραθαλάσσιων σπιτιών. Ετσι, πήραμε το δρόμο για τη Μεγάλη Γαϊδουρόμαντρα με περισσότερες ελπίδες. Εκεί, όποιος έχει αντοχές καταφέρνει να κολυμπήσει, αφού όμως πρώτα κατεβεί μια μεγάλη τσιμεντένια σκάλα που οδηγεί στην παραλία, μια που οι άλλες δίοδοι έχουν ευγενικά αποκλειστεί από οικίες που έχουν αναρτήσει απαγορευτικά. Αν περάσεις δηλαδή τους άθλους του Ηρακλή, αποζημιώνεσαι με μια βουτιά.

Παρόμοια σκηνικά ακολούθησαν τις επόμενες μέρες σε μερικές από τις πιο όμορφες παραλίες του νησιού. Στο Σιμουσί ο φιλόξενος «τσιφλικάς» της περιοχής έχει καταβάλει κάθε προσπάθεια για να σε διώξει. Προειδοποιητική πινακίδα για το καθεστώς της περιοχής, καγκελόπορτα, μέχρι και ξερολιθιά συναντάς στο διάβα για τη θάλασσα. Και πάλι, βέβαια, με υπομονή και επιμονή τα καταφέρνεις. Στα Ποτάμια, όμως, την πιο αξιόλογη αμμουδιά της βόρειας πλευράς του νησιού, αν θες να κολυμπήσεις, πρέπει ή να είσαι καλεσμένος του ιδιοκτήτη ή να διαθέτεις σκάφος. Διαφορετικά, βγάζεις φωτογραφία των νερών με τηλεφακό. Τυπικά, υπάρχει σήμανση που υποδεικνύει ένα μονοπάτι πάνω στα βραχάκια, το οποίο όμως είναι κατεστραμμένο και επικίνδυνο. Ομοίως, υπάρχει ένας περιορισμένος χώρος στάθμευσης που έχει χωρητικότητα μάξιμουμ δύο οχημάτων. Την ημέρα που φτάσαμε στα Ποτάμια, η παραλία ήταν άδεια και στη θάλασσα διακρίναμε δύο κεφαλάκια, προερχόμενα από το γιοτ που είχε αγκυροβολήσει. Δεν νομίζουμε πως ήταν τυχαίο.

Στην παραλία του Σκύλου, πάλι, νιώθεις τυχερός αλλά εξαντλημένος όταν στρώνεις την ψάθα σου στην άμμο, αφού έχεις κατέβει πολλά μέτρα ενός άναρχου μονοπατιού. Οι ιδιοκτήτες, όμως, των γύρω μονοκατοικιών διαθέτουν άμεση και εύκολη πρόσβαση στη θάλασσα.

Μπροστά σε λουκέτα

Φυσικά, το νησί είναι προικισμένο με πολλές παραλίες, άρα ο τουρίστας μπορεί να διαλέξει κάποια άλλη. «Κατά καιρούς υπάρχουν θετικά παραδείγματα. Οταν άνοιξε ο δρόμος από την παραλία Απόκρουση της Κύθνου μέχρι την Κολώνα, τα αυτοκίνητα την πρώτη χρονιά στάθμευαν άναρχα. Την επόμενη, όμως, χρονιά διαμορφώθηκε ειδικός χώρος στάθμευσης και έτσι η αμμουδιά απελευθερώθηκε», λέει ένας ντόπιος. Το ζητούμενο, όμως, είναι ποιο μήνυμα στέλνουν οι μάντρες μπροστά στην ακρογιαλιά τόσο στους επισκέπτες όσο και στους ντόπιους. «Προβληματιζόμαστε γιατί δεν ξέρουμε ποιος κληρονόμος το επόμενο καλοκαίρι μπορεί να βάλει λουκέτο», δηλώνει οικογενειάρχης που ζει στην Κύθνο, «γι' αυτό πρέπει να μπει ένας φραγμός». Από την πλευρά του, ωστόσο, ο δήμαρχος του νησιού, κ. Αντώνης Ζαμπέτας, διευκρινίζει ότι το φαινόμενο έγινε πιο αισθητό φέτος και προτίθεται να συγκαλέσει δημοτικό συμβούλιο για την ανεύρεση λύσεων.

Ελλειψη δημόσιας γης

«Στην Κύθνο δεν υπάρχει ούτε μία σπιθαμή δημόσιας γης», τονίζει ο δήμαρχος. Κάθε στρέμμα στο νησί έχει τον ιδιοκτήτη του, όπως μαρτυρούν και οι εκτεταμένες ξερολιθιές που φτάνουν ώς το ακρωτήριο. «Κάποτε η Κύθνος ήταν γεμάτη βοσκοτόπια και οι εκτάσεις περνούσαν στην κυριότητά τους μέσω χρησικτησίας», εξηγεί κάτοικος της περιοχής. «Επίσης, οι νησιώτες δεν κολυμπούσαν και γι' αυτό η πρόσβαση στη θάλασσα γινόταν από ορεινά μονοπάτια, όπου μόνο με γαϊδουράκια μπορούσες να περάσεις. Μέχρι και τη δεκαετία του, 80 στις περισσότερες παραλίες πήγαινες με βαρκάκι», συνεχίζει. Σήμερα, ωστόσο, στο νησί έχει ξεκινήσει η τουριστική ανάπτυξη με τις συνακόλουθες αγοραπωλησίες οικοπέδων. Κυθνιοί και μέτοικοι ιδιοκτήτες συνήθως περιφράζουν την ιδιοκτησία τους και κτίζουν όσο το δυνατόν πιο κοντά στη θάλασσα. «Είναι εξωφρενικό ότι το όριο αιγιαλού δεν ορίζεται επιστημονικά, αλλά κατά περίπτωση και κατόπιν μελέτης τοπογράφου, η οποία εγκρίνεται από τις τοπικές αρχές», διευκρινίζει στο ΟΙΚΟ αρχιτέκτονας που δραστηριοποιείται στις Κυκλάδες. «Αν κάποιος εξασφαλίσει τη συναίνεση της τοπικής κοινωνίας, είναι εύκολο να αυθαιρετήσει».

Η αυθαίρετη δόμηση και η άτυπη ιδιωτικοποίηση παραλιών ως γνωστόν συναντώνται και σε άλλα μέρη, ειδικά στις Κυκλάδες. Ενδεικτικά, στην Ιο το 12% του νησιού έχει αγοραστεί από ιδιώτη, ενώ η νομοθεσία προβλέπει το 5% ως ανώτατο όριο. Σε δικαστική διαμάχη περί της ελεύθερης πρόσβασης σε παραλία πάλι της Ιου, το δικαστήριο απεφάνθη ότι ο ιδιοκτήτης οφείλει να χαράξει δρόμο μέσα από την ιδιοκτησία του, όπου θα μπορεί να περνάει πεζός και άτομο με αναπηρικό αμαξίδιο. Ωστόσο, το πιο σύνηθες είναι η διαιτησία μεταξύ δήμων και ιδιωτών. Η συμβιβαστική λύση προβλέπει ότι ο δήμος πληρώνει τη διάνοιξη δρόμου, με την προϋπόθεση ότι ο οικοπεδούχος θα επιτρέπει στον κόσμο να περνάει από την ιδιοκτησία του. «Ως δήμος δεν έχουμε τη δικαιοδοσία, ούτε όμως και την οικονομική δυνατότητα να διανοίγουμε δρόμους», αναφέρει ο κ. Ζαμπέτας. «Πρέπει να αλλάξει η νομοθεσία, που θα μας λύσει τα χέρια και θα αποκτήσουμε περισσότερες αρμοδιότητες».

Η επιταγή του συντάγματος

Σύμφωνα με το σύνταγμα και την ισχύουσα νομοθεσία, «ο αιγιαλός και η παραλία, παράκτια οικοσυστήματα, αποτελούν δημόσια κοινόχρηστα πράγματα, ανήκοντα κατά κυριότητα και εξ αδιαιρέτου σε όλους μας και δεν πρέπει να παρεμποδίζεται η ακώλυτη και ελεύθερη απόλαυσή τους, που αποτελεί το βασικό και κύριο από τη φύση προορισμό τους». Για καλύτερη ερμηνεία του νόμου απευθυνθήκαμε στην κ. Ιωάννα Κουφάκη, δικηγόρο ειδικευμένη σε θέματα περιβάλλοντος. «Το δικαίωμα του καθενός στον αιγιαλό και στην παραλία είναι αδιαπραγμάτευτο», δηλώνει στο ΟΙΚΟ. «Δεν νοείται χρησικτησία σε κοινόχρηστα πράγματα όπως ο αιγιαλός. Το γεγονός ότι η εκτός σχεδίου δόμηση επιτρέπεται ακόμα στη χώρα μας έχει ως συνέπεια την επιδείνωση του οικιστικού περιβάλλοντος, ειδικά στα μικρά νησιά που αποτελούν ευπαθή οικοσυστήματα. Αν αυτό συνδυαστεί και με την αυθαίρετη δόμηση και συνακόλουθα με την έλλειψη οδικού δικτύου και υποδομών, δημιουργείται η ως άνω κατάσταση», τονίζει η δικηγόρος. Στην ουσία, δηλαδή, όλα είναι αλληλένδετα: αν κτίσεις αυθαίρετα, θα βρίσκεσαι σε τοποθεσία χωρίς οδικό δίκτυο, το οποίο θα κατασκευάσεις εσύ και αργότερα θα οικειοποιηθείς.

Ούτε, όμως, η κατασκευή δρόμων ούτε η προστασία των παραλιών εμπίπτει στην αρμοδιότητα πολιτών. «Το οδικό δίκτυο πρέπει να κατασκευάζεται ύστερα από προηγούμενη και συνολική μελέτη και όχι αποσπασματικά, για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων αναγκών.

Η αποτελεσματική προστασία της παραλίας και του αιγιαλού θα έπρεπε να προκύπτει από τη συνεργασία των αρμόδιων αρχών», εξηγεί η κ. Κουφάκη.

Το οξύμωρο βέβαια είναι ότι «μολονότι η Ελλάδα απέκτησε Υπουργείο Περιβάλλοντος, η διαχείριση της παραλίας και του αιγιαλού εξακολουθεί να είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Οικονομικών». Εχει, τελικά, δικαιοδοσία ο δήμος να κατεδαφίσει τις μάντρες που εμποδίζουν την πρόσβαση; «Ο δήμος δεν έχει τέτοια δικαιοδοσία, αλλά έχουν οι συναρμόδιες αρχές, δηλαδή το Λιμενικό, η Κτηματική Υπηρεσία και η οικεία Περιφέρεια». Οσοι έχουν καλή μνήμη θα θυμούνται ότι η μπουλντόζα που γκρέμισε τη θρυλική «Φαντασία» στον Αλιμο ανήκε στην Περιφέρεια Αττικής. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι τα «κλειδιά» των παραλιών τα κρατά το Υπουργείο Οικονομικών, το οποίο διαχειρίζεται τη χρήση τους, γιατί είναι εξαιρετικά προσοδοφόρα. Αραγε υπάρχει φως στο τούνελ; Οπως φαίνεται, αρχικά θα πρέπει να ξεριζωθεί η εσφαλμένη άποψη ότι η παραλία είναι εμπόρευμα και το Υπουργείο Οικονομικών να παραχωρήσει τη διαχείρισή της σε κάποιον πιο αρμόδιο φορέα.

ΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ΜΕΤΕΤΡΕΨΑΝ ΤΟ ΕΛΟΣ ΠΑΠΑ ΣΤΗΝ ΙΟ! ΝΤΡΟΠΗ!

Με ποιον τρόπο, μέσα στο θέατρο του ελληνικού παραλόγου, ένας νησιωτικός υγρότοπος μεγάλης οικολογικής αξίας και μια πανέμορφη παραλία μετατρέπονται σε ιδιωτικό κήπο…; Δεν μπορούμε παρά να αισθανόμαστε θλίψη, οργή και αγανάκτηση για την καταστροφή του έλους Παπά στην Ίο.

Όταν απογράψαμε το έλος Παπά, το καλοκαίρι του 2004, το είχαμε κατατάξει ανάμεσα στους καλύτερα διατηρημένους υγρότοπους του Αιγαίου και τον παρουσιάζαμε σε συνέδρια και ομιλίες ως παράδειγμα μικρού νησιωτικού υγρότοπου με πολύ μεγάλο βαθμό φυσικότητας. Τίποτα όμως δεν μπορούσε να μας προϊδεάσει για τη συνέχεια…

Αύγουστος 2004

Οι πρώτες καταγγελίες για την υποβάθμιση του έλους έγιναν το 2007 και οδήγησαν στην επιβολή προστίμων από τον Νομάρχη Κυκλάδων. Το 2008, στέλεχος της οργάνωσης διαπίστωσε διανοίξεις δόμων, διευθέτηση της κοίτης του ρύακα, επιχωματώσεις, εκσκαφές και δενδροφυτεύσεις με ξενικά είδη. Αμέσως ξεκίνησε ένας μαραθώνιος καταγγελιών. Ανταλλάχθηκαν σχεδόν 40 επιστολές με τις αρμόδιες υπηρεσίες (Νομαρχία Κυκλάδων, Κτηματική υπηρεσία, Πολεοδομία Κυκλάδων), οι οποίες αντέδρασαν επιβάλλοντας τα μέγιστα δυνατά πρόστιμα.

Ιούνιος 2008

Παρά τις αποφάσεις, τις εντολές και τα πρόστιμα οι εργασίες συνεχίστηκαν ως να μην συμβαίνει τίποτα και σήμερα η περιοχή είναι πλήρως αλλοιωμένη. Το έλος Παπά και η πανέμορφη μικρή παραλία έγιναν ιδιωτικός κήπος!

Αύγουστος 2010

Δυστυχώς, παρά την τόση ενέργεια που έχει δαπανηθεί, ένας ακόμα νησιωτικός υγρότοπος καταστράφηκε. Ποιος ωφελείται; Ποιοι χάνουν;

Συνοπτικά το ιστορικό της υπόθεσης όπως προκύπτει από την πιο σημαντική αλληλογραφία, είναι το εξής:

25/10/2007 – Ο Νομάρχης Κυκλάδων επιβάλει πρόστιμο 60.000 στην εταιρία SALIVAN LIMITED για παράνομη διάνοιξη δρόμου στην περιοχή και διατάσει την άμεση αποκατάσταση της υποβάθμισης.

01/08/2008 – Ενημέρωση από την Κτηματική υπηρεσία ότι έχει καθοριστεί παλιός αιγιαλός και το έλος είναι δημόσια περιουσία

04/07/2008 – Νέα αυτοψία από τη Πολεοδομία Κυκλάδων όπου διαπιστώνονται αυθαίρετες κατασκευές και προτείνεται από τον υπάλληλο πρόστιμο ανέγερσης 63.800,9€ και ετήσιο πρόστιμο διατήρησης 31.900,45€.

28/08/2008 – Απόφαση του Νομάρχη Κυκλάδων για επιβολή προστίμου 40.000€, διακοπή εργασιών και αποκατάσταση των παραβάσεων.

13/02/2009 – Επιστολή της Κτηματικής υπηρεσίας προς τον ιδιοκτήτη κ. Μιχαλόπουλο Άγγελο για απομάκρυνση φυτεύσεων εντός του παλαιού αιγιαλού.

22/02/2009 – Έκθεση αυτοψίας του υπολιμεναρχείου Ίου που διαπιστώνει την μερική αποκατάσταση τμήματος του υγρότοπου (Σ.Σ. περίεργη πράγματι αυτοψία, διότι άλλα διαπιστώσαμε εμείς!)

13/05/2009 – Το τμήμα Περιβάλλοντος της Νομαρχίας Κυκλάδων διαπιστώνει χρήση εκτενούς συστήματος άρδευσης από επιφανειακά νερά ή από γεώτρηση με παράλληλη αποστράγγιση του υγρότοπου.

30/12/2009 – Η Δ/νση Πολεοδομίας και Περιβάλλοντος Κυκλάδων εισηγείται την επιβολή προστίμων 150.000 ευρώ, την άμεση διακοπή εργασιών και την άμεση αποκατάσταση της περιοχής του έλους Παπά.

18/03/2010 – Επιστολή της Ειδικής Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος του ΥΠΕΚΑ, ζητά από τις αρμόδιες υπηρεσίες νέες αυτοψίες, αποκατάσταση υγροτόπου, και αστυνόμευση περιοχής.

Το παραπάνω κείμενο και οι φωτογραφίες είναι από το blog wwf action. 

Με όποιο τρόπο μπορείτε και σεις, διαδώστε την είδηση! Όχι ότι θα αλλάξουμε πλέον τα όσα έγιναν, αλλά για να συνειδητοποιήσουμε ότι πρέπει να μας ενδιαφέρει το τι γίνεται τριγύρω μας και να μην αδιαφορούμε. Από τις υπεύθυνες αρχές, θεωρώ ότι δεν θα πρέπει γενικότερα να περιμένουμε και πολλά.

ΗΠΑ: ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΜΙΚΡΟΒΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΡΡΟΦΟΥΝ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ!

Επιστημονική ομάδα η οποία πραγματοποιεί έρευνες στον Κόλπο του Μεξικού για να διαπιστώσει το εύρος της οικολογικής καταστροφής που έχει συντελεσθεί λόγω της τεράστιας διαρροής πετρελαίου μετά τη βύθιση εξέδρας άντλησης ανακάλυψε ότι κάποια μικρόβια «καταπίνουν» το πετρέλαιο. Πρόκειται για ένα είδος θαλάσσιων μικροβίων το οποίο ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια των ερευνών στην περιοχή της πετρελαιοκηλίδας και εντελώς ξαφνικά οι πληθυσμοί του άρχισαν να πολλαπλασιάζονται πολύ γρήγορα. Οπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, τα συγκεκριμένα μικρόβια έχουν την ικανότητα να απορροφούν το πετρέλαιο.

Την ανακάλυψη έκαναν ερευνητές του Εθνικού Εργαστηρίου Lawrence Βerkeley, οι οποίοι διαπίστωσαν μάλιστα ότι τα συγκεκριμένα μικρόβια απορροφούν το πετρέλαιο χωρίς να χρειάζεται κατά τη διαδικασία να αφαιρούν ταυτόχρονα από το νερό οξυγόνο που είναι πολύτιμο για τη ζωή στα θαλάσσια οικοσυστήματα. Αυτό το νέο είδος μικροβίων ζει και ακμάζει σε βάθη όπου η θερμοκρασία του νερού είναι χαμηλή και δεν ξεπερνά τους 5 βαθμούς Κελσίου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα μικρόβια αυτά έχουν ήδη καθαρίσει τις συγκεντρώσεις πετρελαίου που είχαν δημιουργηθεί πολλά μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι τα συγκεκριμένα βακτήρια ζούσαν σε περιοχές όπου υπήρχε συχνή διαρροή πετρελαίου είτε από γεωτρήσεις είτε από πλοία και στην πορεία του χρόνου προσαρμόστηκαν και όχι μόνο κατάφεραν να επιβιώνουν ερχόμενα σε επαφή με το πετρέλαιο, αλλά και να το «καταναλώνουν».

Το παραπάνω άρθρο και η φωτογραφία προέρχονται από την εφημερίδα "Το Βήμα".

Μετά την τεράστια καταστροφή τους προηγούμενους μήνες στο κόλπο του Μεξικού, αλλά και άλλες ανάλογες καταστροφές μικρότερου βεληνεκούς, αν μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε τα συγκεκριμένα βακτήρια προκειμένου να μειώσουμε στο ελάχιστο την οικολογική καταστροφή, τότε θα έχουμε την δυνατότητα να γλιτώσουμε πολλά οικοσυστήματα από την καταστροφή.

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε εδώ το σχετικό κείμενο από την ιστοσελίδα του εργαστηρίου Lawrence Βerkeley

ΜΕΛΕΤΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΚΑΙ Ο ΧΥΤΑ ΕΔΕΣΣΑΣ

Η πληροφορία για τραυματισμένο πελαργό στον ΧΥΤΑ Έδεσσας, ήρθε από την ΑΝΗΜΑ στην Αθήνα (Περίθαλψη άγριων πουλιών). Μέλη της Οικολογικής Ομάδας Βέροιας, έφτασαν αμέσως επι τόπου. Σε μια έκταση ενός στρέμματος περίπου έξω από τον ΧΥΤΑ, μέτρησαν τέσσερις νεκρούς πελαργούς. Το πρόβλημα , με βεβαιότητα, είναι μέσα στον ΧΥΤΑ. Οι δύο μικρές χωμάτινες δεξαμενές όπου μαζεύονται τα υγρά διασταλάγματα της χωματερής, ήταν γεμάτες από πελαργούς. Τουλάχιστον 150 πελαργοί, ήταν μέσα στα ρηχά κατάμαυρα «νερά». Αυτή την εποχή, οι νεαροί φετινοί πελαργοί, πετάνε μακριά από τις φωλιές τους, λίγο πρίν από την μετανάστευση. Ουσιαστικά οι ασκέπαστες αυτές δεξαμενές, λειτουργούν ως παγίδες της άγριας πανίδας. Είναι ενδιαφέρον να δεί κάποιος τι προέβλεπε η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του ΧΥΤΑ, δεδομένου ότι τα υγρά διασταλάγματα , είναι στην ουσία βαριά βιομηχανικά απόβλητα. Είναι επιτακτική ανάγκη να σκεπαστούν αυτές οι δεξαμενές και από την παράμετρο της Δημόσιας υγείας. Όσο για τους πελαργούς, πρόκειται για αποδεκατισμό. Η δηλητηρίαση είναι η προφανής αιτία. Μια καλύτερη έρευνα στην γύρω από τον ΧΥΤΑ περιοχή, θα αποδείκνυε ότι τα θύματα αυτής της κατάστασης, είναι πολύ περισσότερα. Είναι τουλάχιστον λυπηρό να κατασκευάστηκε, ο κατά τα άλλα αξιοπρεπής ΧΥΤΑ, στο όνομα της προστασίας του περιβάλλοντος και της Δημόσιας υγείας και το αποτέλεσμα να σε σοκάρει.

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΒΕΡΟΙΑΣ

Οι παραπάνω φωτογραφίες και το κείμενο μας ήρθαν σε e-mail και πραγματικά θα συμφωνήσω στην τελευταία φράση της ομάδας από την Βέροια. Είναι τραγικό να βλέπεις να γίνονται πράγματα για το καλό του περιβάλλοντος και το αποτέλεσμα να είναι το αντίθετο.

ΠΑΡΑΝΟΜΙΕΣ ΙΧΘΥΟΚΑΛΛΙΕΡΗΤΩΝ ΣΤΟΝ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟ ΚΟΛΠΟ!

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΛΙΕΥΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΗΠΕΙΡΟΥ

47100 Ανέζα – ΑΡΤΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Παρά την οικονομική εξαθλίωση των ψαράδων του Αμβρακικού Κόλπου λόγω των ανοξικών μαζών και της έλλειψης ιχθυοαποθεμάτων, οι ιχθυοκαλλιεργητές εξακολουθούν να θεωρούν τον Αμβρακικό «τσιφλίκι» τους και να τον λυμαίνονται με κάθε τρόπο. Έτσι πριν λίγες μέρες πιάστηκε από το λιμεναρχείο και άλλος ιχθυοκαλλιεργητής να παγιδεύει τα ελεύθερα ψάρια, αφού ένας άλλος συνάδελφός του που έκανε την ίδια παρανομία πριν 2 μήνες δεν του έχει επιβληθεί κανένα πρόστιμο από την Περιφέρεια Ηπείρου, όπως προβλέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία.

Επειδή μερικοί θεωρούν την παρανομία αυτή ασήμαντη, θέλουμε να τους ενημερώσουμε ότι πρόκειται για τόνους ελεύθερα ψάρια και σαρδέλα που παγιδεύονται παράνομα (και διακινούνται παράνομα, πεδίο έρευνας του ΣΔΟΕ ) όταν περιφέρονται στα κλουβιά των εκτρεφομένων ψαριών για να βρουν τροφή και αυτή είναι επίσης άλλη μια αιτία έλλειψης των ιχθυοαποθεμάτων του Αμβρακικού.

Έχουμε καταγγείλει κατ επανάληψη τις παρανομίες των ιχθυοκαλλιεργητών αλλά και έχουμε επισημάνει ότι και οι ιχθυοκαλλιέργειες έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης στην δημιουργία των ανοξικών μαζών του Αμβρακικού εξ αιτίας των υπολειμμάτων τροφών που κατακάθονται στον πυθμένα, των αντιβιοτικών που δίδονται στα ψάρια, των κοπράνων από τις χιλιάδες τόνους ψαριών αλλά και από τα χημικά που πλένουν τα δίχτυα τους. Έχουμε επισημάνει επίσης ότι δεν είναι δυνατόν επιχειρήσεις ιχθυοκαλλιεργητών να έχουν επι σειρά ετών ζημιές και να εξακολουθούν να λειτουργούν, πράγμα που μπορεί να σημαίνει ότι καλύπτουν τις ζημιές τους με παράνομες δραστηριότητες. Ζητάμε από την Πολιτεία την εφαρμογή της υφιστάμενης νομοθεσίας και την άμεση απομάκρυνση των ιχθυοκαλλιεργειών από τον κλειστό Αμβρακικό Κόλπο πριν αναγκαστούμε να πάρουμε τον νόμο στα χέρια μας.

Ο Πρόεδρος

Τσιώλης Μενέλαος

Η παραπάνω ανακοίνωση μας στάλθηκε στο mail του blog. Η δορυφορική φωτογραφία είναι από την ελληνική έκδοση της wikipedia.

ΕΥΒΟΙΑ: ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΑΝ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΦΩΚΙΑ ΗΛΙΚΙΑΣ 4 ΜΗΝΩΝ!

ΜΕ ΔΙΑΜΠΕΡΕΣ τραύμα στο κεφάλι εντοπίσθηκε αρσενική μεσογειακή φώκια ηλικίας 4 μηνών στην παραλία Κρύα Βρύση στο Μαντούδι Ευβοίας το πρωί της Τρίτης. Μετά την εξέταση που πραγματοποιήθηκε στη Μonachus Μonachus από εξειδικευμένους επιστήμονες της περιβαλλοντικής οργάνωσης ΜΟm και της Κτηνιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, βρέθηκε ότι πρόκειται για τραύμα από πυροβολισμό, ενώ το άτυχο ζώο μεταφέρθηκε χθες στη Θεσσαλονίκη αφού του παρασχέθηκαν πρώτες βοήθειες και αρχική φαρμακευτική αγωγή. «Δυστυχώς το συγκεκριμένο περιστατικό έρχεται να προστεθεί στον κατάλογο των μεσογειακών φωκών που έχουν πέσει θύματα του ανθρώπινου παράγοντα τα τελευταία 20 χρόνια και το οποίο παρουσιάζει έξαρση τους τελευταίους 4 μήνες», αναφέρει σε χθεσινή ανακοίνωσή της η ΜΟm. Επιπλέον επισημαίνει ότι από την 1/1/2010 έως και τις 19/04/2010 συγκεντρώθηκαν μέσω του Εθνικού Δικτύου Διάσωσης και Συλλογής Πληροφοριών της περιβαλλοντικής οργάνωσης «44 πληροφορίες για παρατηρήσεις μεσογειακής φώκιας σε όλη την Ελλάδα, από τις οποίες οι 11 αφορούσαν σε νεκρά ζώα, για 4 εκ των οποίων υπήρχαν ενδείξεις για ηθελημένες θανατώσεις».

Νεκρές φώκιες έχουν εντοπιστεί την τελευταία περίοδο σε νησιά του Αιγαίου (Κως, Μυτιλήνη, Σάμος) αλλά και σε παραλίες της Θεσσαλονίκης, γεγονός που έχει προβληματίσει έντονα τους επιστήμονες, οι οποίοι πιστεύουν ότι σε κάθε νεκρή αντιστοιχούν και άλλες είκοσι φώκιες που δεν έχουν εντοπιστεί!

Εκτιμάται ότι στη Μεσόγειο έχουν εναπομείνει περίπου 450 φώκιες, από τις οποίες οι 250 ζουν στα νερά της Ελλάδας και της Τουρκίας, ο δε αριθμός τους συνεχώς μειώνεται τα τελευταία χρόνια. Ο θάνατός τους σύμφωνα με τους ειδικούς προέρχεται κυρίως από τρεις λόγους: πρώτον, από τη ρύπανση του θαλάσσιου περιβάλλοντος που έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και στη Μεσόγειο. Δεύτερον, από ασυνείδητους ψαράδες επειδή πολλές φορές προκαλούν ζημιές στα δίχτυα τους- η θανάτωση γίνεται είτε με πυροβολισμούς είτε με μαχαιριές. Και τρίτον, από τους δυναμίτες που χρησιμοποιούν ψαράδες για να πιάσουν ψάρια, με αποτέλεσμα μαζί με τις συναγρίδες και τους ροφούς, να σκοτώνονται και φώκιες. Μάλιστα όταν εκβράζονται νεκρές φώκιες στις παραλίες, οι επιστήμονες που τις εξετάζουν, διαπιστώνουν ότι δεν φέρουν κανένα εξωτερικό τραύμα, αλλά παρουσιάζουν εσωτερική αιμορραγία που προέρχεται όχι από κάποια ασθένεια, αλλά από την έκρηξη δυναμίτιδας. Περιττό να τονιστεί ότι από τις εν λόγω εκρήξεις προκαλούνται παράλληλα και τεράστιες ζημιές στο θαλάσσιο οικοσύστημα.

Τα τελευταία νεκρά θηλαστικά που εκβράστηκαν σε θαλάσσιες περιοχές της χώρας έχουν προκαλέσει συναγερμό μεταξύ των επιστημόνων, οι οποίοι διαπιστώνουν ότι συνεχώς μειώνεται και ο αριθμός των δελφινιών που σε πολλές περιπτώσεις θανατώνονται όχι μόνο από ψαράδες, αλλά και από «κυνηγούς» που έχουν σαν χόμπι να ψάχνουν και να πυροβολούν θαλάσσια κήτη. Σημειώνεται ότι εκτός από τις φώκιες και τα δελφίνια, τον τελευταίο καιρό έχουν εντοπιστεί και νεκρές χελώνες καρέτα-καρέτα, όπως π.χ. την περασμένη Δευτέρα σε παραλία της περιοχής Ψαλίδι της Κω, χωρίς μέχρι στιγμής να διαπιστωθούν τα αίτια που προκάλεσαν τον θάνατό της.

Το άρθρο είναι από την εφημερίδα "Τα Νέα".

Αυτό που μου έρχεται στο μυαλό κάθε φορά που βλέπω κάποια τέτοια είδηση είναι το πόσο ασυνείδητοι είναι μερικοί άνθρωποι. Ίσως να πιστεύουν ότι είμαστε το κυρίαρχο είδος στον πλανήτη και έχουμε το δικαίωμα να εξαφανίζουμε όσα ζώα μας φαίνονται παρείσακτα ή μας εμποδίζουν στις δραστηριότητές μας!

Η ΒΑΛΤΙΚΗ ΕΚΠΕΜΠΕΙ SOS!

Έκθεση της Σουηδικής τηλεόρασης αποκάλυψε ότι ρωσικά στρατιωτικά σκάφη γέμισαν την Βαλτική Θάλασσα με πυρηνικά απόβλητα ραδιενεργού υλικού στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το ραδιενεργό υλικό μεταφέρθηκε από στρατιωτική βάση της Λετονίας και ρίχτηκε στη θάλασσα της Σουηδίας.

Για πολλούς το μεγαλύτερο σοκ είναι ότι η σουηδική κυβέρνηση γνώριζε το γεγονός όλα αυτά τα χρόνια αλλά το αποσιωπούσε χωρίς να πάρει κάποια πρωτοβουλία ώστε να βρεθούν τα απόβλητα και να μπει τέλος στην τραγική οικολογική καταστροφή.

Η Βαλτική Θάλασσα είναι γνωστή ως μία από τις πλέον μολυσμένες στον κόσμο. Και η σουηδική τηλεόραση αποκάλυψε ότι χρησιμοποιήθηκε ως "σκουπιδοτενεκές" για τα ρωσικά πυρηνικά απόβλητα και τα χημικά όπλα.

Η Βαλτική είναι ημι-κλείστη Θάλασσα και έτσι χρειάζεται πολύς χρόνος για να καθαρίσουν οι τοξικές ουσίες και αυτό την καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτη στη ρύπανση. Ετσι οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι κινδυνεύει να μετατραπεί σε νεκρή θάλασσα.

Από τη δεκαετία του 1960 ιδιαίτερα, η αυξημένη χρήση των λιπασμάτων στην γεωργία καθώς και η αστικοποίηση οδήγησαν σε μια δραματική αύξηση των εισροών οργανικών ουσιών που ήταν η κύρια πηγή μόλυνσης της Βαλτικής. Το γεγονός αυτό οδήγησε στην αύξηση της ανάπτυξης φυτοπλαγκτού και της παραγωγής ψαριών (περισσότερο φυτοπλαγκτόν σημαίνει περισσότερη τροφή για τα ψάρια). Ωστόσο, αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αυξημένων προβλημάτων με την ανοξία (έλλειψη οξυγόνου) στα βαθύτερα θαλάσσια ύδατα.

Ανταποκρινόμενες στα περίπλοκα και σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα της Βαλτικής θάλασσας, οι χώρες της περιοχής έχουν συμφωνήσει σε ένα "Σχέδιο δράσης για τη Βαλτική Θάλασσα", προκειμένου να αναπτύξουν εθνικές δράσεις προς την κατεύθυνση της ολοκλήρωσης γεωργικών, αλιευτικών και περιφερειακών πολιτικών. Το σχέδιο αυτό, το οποίο εγκρίθηκε τον Νοέμβριο του 2007, αποτελεί μία σημαντική βάση για πιο αποτελεσματική εφαρμογή της πολιτικής της ΕΕ στην περιοχή αυτή.

Σε αυτήν συμπεριλαμβάνεται η νέα οδηγία – πλαίσιο για την θαλάσσια στρατηγική, σύμφωνα με την οποία οι συνορεύουσες χώρες θα πρέπει να επιτύχουν μία καλή κατάσταση του περιβάλλοντος μέχρι το 2020, συμπεριλαμβανομένης της προϋπόθεσης ότι οι ιχθυοπληθυσμοί θα επαναφερθούν σε «καλή κατάσταση».

Την επόμενη εβδομάδα υψηλά ιστάμενοι πολιτικοί από τις χώρες που βρέχονται από τη Βαλτική Θάλασσα, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, πρόκειται να παραβρεθούν σε σύνοδο κορυφής στο Ελσίνκι για να συζητήσουν πώς θα αποθηκεύουν τα πυρηνικά απόβλητα.

Πηγή news24|7. Επιμέλεια: Στέφανος Νικήτας και ημ/νία δημοσίευσης: 5/2/2010.

Να ευχαριστήσω και πάλι τον Κωνσταντίνο για την επισήμανση του άρθρου!